Vijfentwintig jaar geleden bracht Grammy-winnende zanger Bilal zijn debuutalbum ‘1st Born Second’ uit, een baanbrekend oeuvre dat de werelden van jazz, hiphop en neo-soul onbevreesd met elkaar verweeft voor een geluid dat destijds nieuw was en nog steeds standhoudt. Met de leidende single “Van Seoul Si”, bevatte het album zang van onder meer Common en Yasiin Bey, samen met productie van Dr. Dre, Raphael Saadiq, de Soulquarians en wijlen J. Dilla.
-
Deel via
Eerder deze maand vierde Bilal de verjaardag van het album in de Blue Note in Hollywood met vier uitverkochte shows. Ik sprak hem backstage vóór de eerste show op Nacht 1.
Een paar maanden geleden viel je op tijdens de show van Talib Kweli in de Blue Note Los Angeles, maar dit is je eerste soloshow hier. Hoe voel je je?
Het was nostalgisch omdat ik hier de 25-jarig jubileumshow doe, dus we doen muziek van mijn allereerste album. (Terwijl ik deze show heb samengesteld, heb ik naar die muziek geluisterd, dus het brengt me terug naar 25 jaar geleden, dus het is een grappig gevoel, maar het is cool. (Lacht)
Je was 21 toen je je debuutalbum ‘1st Born Second’ uitbracht. Wat gebeurde er op dat moment in jouw wereld?
Toen ik dat album uitbracht, was ik gewoon een wild jong kind dat de muziek wilde veranderen of mijn benadering van de muziek wilde overbrengen. Ik had veel concepten afkomstig van de jazzschool. Ik was als een rebel op de universiteit. Ik haatte alles. Ik was als een muzikale snob. Ik zou niet zeggen dat ik een muzikale snob ben, maar ja, dat was ik wel. (Lacht)
En dat is oké.
Ik was toen gewoon heel ambitieus. Ik wist wat ik als muzikant wilde doen en ik was er gewoon heel blij mee.
Ik heb gelezen dat je je leraren op de middelbare school en op de universiteit vaak uitdaagde.
O ja, mens. Ik kom uit Philadelphia en ik heb al sinds mijn vierde jaar voor mensen staan zingen, dus tegen de tijd dat mijn album uitkwam, dacht ik al: “Ik wil dit doen. Ik weet hoe ik dat wil doen. Ik wil producer worden. Ik wil dit voor elkaar krijgen.” Ik had al muziek, materialen en liedjes. Dus vanuit een jazzstandpunt had ik een aantal sterke meningen over wie ik wilde zijn, en de muziekschool was slechts mijn opstapje – mijn uitweg uit het huis.
Als je nadenkt over de impact van ‘1st Born Second’, welk gevoel krijg je dan?
Dat het een eerlijke uiting was en precies is wat ik wilde doen. Ik wilde tijdloze muziek maken. Een van mijn favoriete muzikanten, vooral rond die tijd, was Miles Davis. Ik las de hele tijd zijn autobiografie en zijn hele ding beïnvloedde de muziek, beïnvloedde de luisteraar, benaderde het echt om de luisteraar uit te dagen, maar ook om jezelf uit te dagen. Om impact te maken in de wereld. Dus als ik het kan horen en iedereen zegt: “Ik ben dit nu nog aan het checken”, denk ik gewoon: wauw. Dat is wat ik wilde doen, iets maken dat mij overleefde – echt waar.
In 2024 bracht je twee oeuvre uit: “Woon in Glasshaus” en “Adjust Brightness”, wat je eerste album met nieuwe muziek in acht jaar was. Waarom was dit het juiste moment en hoe kwamen ze samen?
Alles kwam op natuurlijke wijze samen, zelfs vanaf het livealbum. Ik was van plan iets te gaan doen en toen we alles aan het samenstellen waren, begon ik die week te bellen. Ik wist dat Common in de stad zou zijn omdat hij op dat moment op Broadway speelde. Toen belde ik Rob (Glasper) en hij was in de stad en we hadden allemaal zoiets van ‘Laten we Ahmir bellen’ (Questlove) en ik had zoiets van (Kruist de vingers) Omdat ik wist dat hij ook een show deed tijdens de Fallon-show. Dus hebben we een tijd afgesproken waarin iedereen vrij was, en dat hebben we gerealiseerd. Het was een natuurlijke, magische sfeer.
In februari maakte je deel uit van een krachtig eerbetoon aan wijlen zanger D’Angelo tijdens de Grammy’s. Hoe voelde het om deel uit te maken van dat moment en de erfenis te vieren van iemand die je hebt bedacht?
Het was surrealistisch. Ik was buiten mijn lichaam. Als kind kon ik dat altijd, dus in die situaties spring ik gewoon uit mijn lichaam.
Je lijkt me het type kunstenaar dat altijd aan het creëren is. Bent u op dit moment met iets bezig dat we binnenkort kunnen horen?
Ik beweeg op een natuurlijke manier. Ik probeer het niet te forceren, maar ik ben in een creatieve ruimte geweest, dus hopelijk stromen de creatieve goden eerder in mij binnen. Maar ik smeek niet. Alles moet natuurlijk zijn.
Ik weet dat je onlangs met schilderen bent begonnen. Wat zijn er buiten de muziek nog meer? die je de laatste tijd geaard en opgewonden hebben gehouden?
Ik ben een liefhebber van gekke dingen. Ik hou van boeken. Ik hou van geschiedenis. Ik hou van filosofie en ik heb veel Zen-meditaties gedaan. Concepten over het leegmaken van de geest en aanwezig zijn. Ik hou ook van kungfu. De concepten van alles, weet je. Ik ben een Maagd.
