Afgelopen mei liep ik over het podium van a New Yorkse stad theater om mijn universiteitsdiploma te behalen, vroeg ik me af of ik mijn diploma zou kunnen gebruiken. Glimlachend naar de plek waar mijn bezoekende familie zat, kwam de gedachte bij me op: zou het beter zijn als ik gewoon naar huis zou verhuizen?
Zoals veel afgestudeerden in New York, ben ik een Transplantatie in Californië. In 2022 verhuisde ik van kust naar kust met de droom journalist te worden. Ik heb stages en functies gevolgd bij studentenkranten. Tegen de tijd dat ik afstudeerde, had ik een bescheiden portefeuille verzameld.
Ik wist dat de arbeidsmarkt moeilijk was, maar ik was vastbesloten om mijn opleiding aan het werk te zetten.
Mijn post-universitaire baan de zoektocht begon maanden vóór het afstuderen. Tussen het bijwonen van de lessen en het rondrennen voor mijn lokale nieuwsstage, schreef ik sollicitatiebrieven, netwerken en surfen op internet naar vacatures. Als student in New York City was ik bekend met de drukte, maar na ongeveer vijftig sollicitaties had ik nog steeds geen veelbelovende leads.
Toen ik afstudeerde, moest ik de feiten onder ogen zien. Ik had een diploma journalistiek, maar er zat geen voltijdbaan in de journalistiek in het verschiet.
De banenapocalyps op instapniveau
Een recent rapport van de Centrum voor een stedelijke toekomst ontdekte dat het aantal vacatures op instapniveau in New York sinds 2022 met 37,4% is gedaald.
Toen mijn afstuderen naderde en baan leidt Het bleef koud, ik moest een moeilijke beslissing nemen. De huur moest betaald worden en mijn stage was afgelopen, dus ging ik opnieuw op zoek naar een beroep dat mij eerder had gesteund: baristawerk.
Bijna een jaar later blijft de parttime rol die ik uit noodzaak begon, grotendeels mijn huisvesting, boodschappen, reizen en leven financieren.
Ik zeg dat ik een freelance journalist ben in New York, maar in werkelijkheid breng ik het grootste deel van mijn werkweek door in een koffietentje in de buurt. Mijn resterende tijd besteed ik aan het oppakken van freelance-journalistieke optredens, oppassen en investeren in mijn lokale bedrijf kerkelijke gemeenschap.
Waarom niet gewoon verhuizen?
Te midden van sollicitaties en alarmsignalen om vijf uur ’s ochtends heb ik me vaak afgevraagd wat mij in een plaats als New York houdt als ik geen journalistieke baan kan krijgen. Waarom verhuis ik niet gewoon naar huis?
Maar er is iets dat mensen zoals ik ervan weerhoudt naar huis terug te keren: het wachten, werken en zich afvragen wanneer het onze beurt is.
Tussen het schenken van latte art en het opnemen van bestellingen aan de kassa vorige week, spraken mijn aspirant-acteur-collega en ik over wat mensen zoals wij hier houdt. Ze vertelde me het verhaal van “De Pitt‘-ster Patrick Ball, die sinds 2013 auditie deed en overlevingsbanen had.
Op CBS-ochtendenBall vertelde dat hij voorafgaand aan zijn auditie voor ‘The Pitt’ begon te denken dat zijn pauze op het scherm misschien nooit zou plaatsvinden.
“Het was een self-tape, gewoon vanuit mijn appartement, net als elke andere self-tape”, zei Ball. “Ik heb er de afgelopen tien jaar waarschijnlijk zo’n duizend gedaan.”
Sinds mijn afstuderen heb ik op meer dan 150 banen gesolliciteerd – en dat is lang niet de duizend audities die Ball heeft gedaan – dus ik kan me wel vinden in zijn gevoel dat mijn ‘doorbraak’ er nooit zal komen. En toch blijven we pushen, in de hoop dat de pauze voor de deur staat.
Er zijn tien maanden verstreken sinds mijn afstuderen, en ik ben nog steeds in New York, verlangend, zoekend en afvragend wanneer ik de volgende stap in die droom van mij zal vinden.
Toen veranderde er iets
Ik heb onlangs een aanbieding ontvangen voor een fulltime functie in een andere stad aan de oostkust in mijn gewenste vakgebied. Ik weet niet zeker of deze functie mijn volgende stap zal zijn, maar de kans om mijn diploma te gebruiken roept een droom op die ik begon te vergeten.
Het afgelopen jaar met meerdere banen was een verkapte zegen. Het heeft mij dichter bij de gemeenschap gebracht en mij geleerd tevreden te zijn als dingen niet gaan zoals gepland.
Het heeft mij op een plek gebracht waar ik mijn carrière kan beschouwen vanuit een verlangen en niet vanuit een verplichting.
Na al die tijd voelde het ontvangen van een aanbod als het vinden van een versie van mezelf die ik nog moet leren kennen. Ik denk dat het leuk zou zijn om haar te ontdekken.
Ik denk dat het nog niet het moment is om naar huis te verhuizen.
