Kort na ons trouwen kwamen mijn man en ik op het idee om dat te gaan doen verhuur de logeerkamer in ons appartement met twee slaapkamers om ons spaargeld weer op te bouwen.
We hadden net veel uitgegeven aan onze bruiloft en huwelijksreis, en door onze grootste kosten voor levensonderhoud te verlagen, hadden we elke maand meer geld op zak.
Onze logeerkamer bevindt zich aan het uiteinde van ons appartement, ver genoeg om onze privacy te behouden, waardoor het een ideale ruimte is om te huren. Bovendien was een vriend van een vriend op zoek naar woonruimte.
Het krijgen van een huisgenoot voelde als de perfecte kans en een geweldige manier voor ons om financieel weer op de rails te komen – en dat was het een tijdje ook.
In eerste instantie werkte onze nieuwe woonvorm goed en zorgde voor een enorme financiële verlichting
Het verhuren van onze logeerkamer leek ons een geweldige manier om ons spaargeld snel weer op te bouwen. Jordaan Mautner
De eerste paar maanden verliep alles eigenlijk heel soepel.
Onze nieuwe huisgenoot zat in de horeca en werkte voornamelijk ’s nachts, terwijl mijn man en ik overdag werkten. Omdat iedereen verschillende routines had, trapten we elkaar niet in de weg
Het was ook leuk om er een paar te delen huishoudelijke verantwoordelijkhedenen het appartement schoonhouden werd een tweede natuur voor een huisgenoot. Als iemand anders na jou de keuken of badkamer gebruikt, wil je er zeker van zijn dat deze voor de volgende persoon in goede staat is.
Het grootste voordeel van onze nieuwe woonsituatie was de financiële verlichting: een derde van onze rekeningen was gedekt. Hiermee begon ons spaargeld te groeien en begonnen mijn man en ik een aantal vakanties te plannen.
We hebben er twee weken over gedaan roadtrip rond Sicilië en konden de familie van mijn man in Argentinië bezoeken. We hebben ook een hond en onze huisgenoot was dol op honden, dus als we weg waren, zorgden ze voor haar.
Dus mijn huis was netjes, we hadden een inwonende hondenoppas en ons spaargeld groeide. Wat kan er misgaan?
Na verloop van tijd voelden mijn man en ik ons niet meer op ons gemak in ons eigen huis
Hoewel het voordelen had om iemand bij ons te hebben, hield het ons in zekere zin tegen. Jordaan Mautner
Ik zou niet zeggen dat één bepaald incident ervoor zorgde dat we twijfelden aan het hebben van een huisgenoot. Integendeel, na verloop van tijd beseften we dat dit geen langetermijnoplossing kon zijn.
We waren pasgetrouwden, en hoewel we namen romantische vakanties dromerig was, begonnen we naar onze privacy thuis te verlangen. Vaak merkten we dat we de gemeenschappelijke ruimtes in huis niet wilden gebruiken en probeerden we zo min mogelijk lawaai te maken.
Voor een huisgenoot hebbeneen van onze favoriete bezigheden aan het eind van een lange dag was opkruipen op de bank om een film te kijken. Nu merkten we dat we dit in onze slaapkamer deden.
Als we tijdens de maaltijd de sleutel van mijn kamergenoot in het slot hoorden, renden we soms met ons bord onze kamer binnen, gewoon om even rustig alleen te zijn.
We konden niet genieten van het prachtige huis waar we zo hard aan hadden gewerkt om het ons eigen te maken, en ons ongemakkelijk gevoel daarin had gevolgen voor ons intimiteit in ons huwelijk.
Uiteindelijk waren de financiële voordelen het gewoon niet meer waard
Na een paar maanden waren we ook te veel gaan vertrouwen op de besparingen die het huren van de logeerkamer met zich meebracht.
Elke maand meer geld hebben om te sparen betekende ook dat je meer te besteden had.
We reisden beslist meer dan we ons realistisch gezien alleen konden veroorloven – een teken van levensstijl kruipt. Deze financiële verlichting was altijd bedoeld als tijdelijk; we konden er niet te gehecht aan raken.
Het begon ook spanningen en ruzies tussen mijn man en mij te veroorzaken. Ik was er klaar voor dat de kamergenoot zou vertrekken, en mijn man wilde dat ze nog wat langer zouden blijven, zodat onze financiën weer op de rails konden komen na alle grote uitgaven aan onze reizen.
Dus na anderhalf jaar besloten we onze huisgenoot twee maanden van tevoren op te zeggen om te vertrekken. Dit gaf hen de tijd om iets te vinden, en gaf ons de tijd om ons financieel voor te bereiden om zonder huisgenoten te gaan.
We zijn nu ongeveer zes maanden met z’n tweeën en we voelen ons absoluut vrijer in ons eigen huis: we kunnen lange films kijken op de bank en een bord of twee in de gootsteen laten staan, zonder schuldgevoel.
We zijn ons nog steeds aan het aanpassen aan het werken met een veel krapper budget, maar het is in ieder geval duurzamer.
Hoewel we graag willen voorkomen dat we weer een huisgenoot hebben, zou ik dit toch aanraden aan koppels die op zoek zijn naar extra cashflow, zolang ze de voor- en nadelen tegen elkaar afwegen En spreek met hun partner een duidelijke deadline af voor hoe lang het arrangement zal duren.
