Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Jon Bernthal heeft momenteel echt een moment. Niet alleen keerde zijn populaire Punisher-personage terug Waaghals: Opnieuw geboren Seizoen 1, maar hij verschijnt binnenkort op het grote scherm Spider-Man: Gloednieuwe dag. Dat zal de grootste en meest substantiële cameo zijn die een Marvel TV-personage ooit in een MCU-film heeft gemaakt. Bovendien heeft dit gewelddadige burgerwachtpersonage zojuist zijn eigen tv-special gekregen, The Punisher: Een laatste moord. Met de korte speelduur van een tv-aflevering en de ambitieuze plot van een korte film, biedt deze film volop actie en drama, terwijl je naar meer verlangt.
Wat is De Strafster: Een laatste moord over? We ontmoeten Frank Castle nadat hij heeft gedaan wat ooit onmogelijk leek: hij heeft iedereen vermoord die iets te maken had met de brute moord op zijn familie. Nadat hij schijnbaar de misdaadfamilie Gnucci heeft uitgeroeid, bevindt hij zich op een kruispunt en weet hij niet zeker wat hij met zijn leven moet doen nu hij zijn zoektocht naar wraak heeft voltooid. Maar wanneer Ma Gnucci (gespeeld door Judith Light) opduikt en een premie op zijn hoofd zet die groot genoeg is om elke misdadiger in het tricity-gebied aan te trekken, is het nieuwe doel van de Punisher eenvoudig: de dag overleven of sterven terwijl hij probeert!
Recht door het vat
Als je een grote fan bent van de originele strips, zul je dat snel merken Een laatste moord is een zeer losse bewerking van de “Welcome Back, Frank”-boog geschreven door De jongens schepper Garth Ennis. ‘Los’ is hier echter het sleutelwoord. Omdat hij de rest van de familie al heeft vermoord (iets wat we later zien via een hilarisch gewelddadige flashback), is Ma Gnucci het enige belangrijke stripfiguur dat verschijnt. Ze is er eigenlijk alleen maar om een barebones-plot te starten dat (geen punten om te raden) slechts een excuus is om Punisher op het scherm veel te laten schoppen.
De eenvoud van het vertellen van verhalen is hier echt een tweesnijdend mes. Aan de ene kant is dit de perfecte tv-film voor iedereen Wonder fan die ooit heeft geklaagd dat de tv-programma’s als huiswerk aanvoelen, omdat, na de vereiste dramatische opzet, The Punisher: Een laatste moord daalt af in ballen-tegen-de-muur-actie. Aan de andere kant, als je daadwerkelijk in Frank Castle als personage investeert, zul je waarschijnlijk teleurgesteld zijn over het relatieve gebrek aan karakterisering en zelfs resolutie, omdat deze korte film de kiem legt voor een nieuw tv-programma dat we misschien wel of niet eens krijgen.
Een beetje van het oude ultrageweld
Dat gezegd hebbende, vond deze grote fan van Frank Castle het geheel erg plezierig. Om te parafraseren Wolverine, The Punisher: Een laatste moord is het beste wat het doet, maar wat het doet is niet erg aardig. De actie is dynamisch en intens, en er zijn verschillende brute, bloedige moorden die je favoriete horrorfilm waar voor zijn geld zouden geven, en het is ook niet alleen maar vuurgevechten. Hoewel je Frank een klein arsenaal aan vuurwapens ziet gebruiken, gebruikt hij ook alles, van een honkbalknuppel tot zijn eigen brandende lichaam. Er is echt zoveel chaos en bloedbad op het scherm dat de ondertitel van deze film ‘So Many Kills’ had moeten zijn.
Het geheime ingrediënt van The Punisher: Een laatste moord is Jon Bernthal. Hij kan goed omgaan met het emotionele gewicht van zijn scènes (waaronder hartverscheurende flashbacks naar zijn familie en een intense scène waarin hij zelfmoord overweegt), waardoor een karakter dat verder uit één noot bestaat een verrassende hoeveelheid nuance en diepgang krijgt. De voorstelling verkoopt ook het idee dat Frank Castle een tragische figuur is; iemand die gewoon een familieman wilde zijn voordat hij werd getransformeerd in een levend wapen. Franks woede is even terecht als angstaanjagend om te zien, en Bernthal verkoopt elk bloedig moment van de afdaling van zijn personage in een bloeddoop.
Een film die de moeite waard is om naar te kijken
Eerlijk gezegd was ik diep verrast door de kwaliteit van The Punisher: Een laatste moord. Ik dacht dat deze tv-film op zijn best een ijdelheidsproject zou kunnen zijn (Bernthal schreef het scenario) of in het slechtste geval een saaie opvulaflevering. In plaats daarvan overtuigde de film mij ervan dat Bernthal het karakter van Frank Castle echt begrijpt en hoe hij zowel gedreven als gekweld wordt door zijn verleden. Met het risico als een fanboy te klinken, is het altijd de moeite waard om een Marvel-acteur te zien die (net als Ryan Reynolds met Deadpool) houdt echt van zijn karakter en ziet deze baan als meer dan een gemakkelijke manier om een dik salaris van Mickey Mouse te krijgen.
Over aangename verrassingen gesproken, ik was verrukt over hoe goed The Punisher: Een laatste moord functioneert als een op zichzelf staande film. Voor het grootste deel hoef je niet te hebben gekeken Waaghals: Opnieuw geboren of de vorige Strafster serie om dit verhaal zinvol te maken. Dat betekent dat Marvel het effectief in beide richtingen kan krijgen. Bestaande fans van het personage zullen het geweldig vinden om Frank Castle tegen zijn demonen te zien vechten en burgerwacht gerechtigheid te zien geven, de ene kogel na de andere. Ondertussen kunnen die fans deze film gebruiken om hun vrienden kennis te laten maken met het personage, waardoor de Punisher-fandom groeit voordat hij weer opduikt in Spider-Man: Gloednieuwe dag.
The Punisher: Een laatste moord is een film die voor altijd wordt gespeeld, en niemand (inclusief, helaas, ’s werelds schattigste hondje) op het scherm is ooit echt veilig. Er zijn geen grapjes, geen komische sidekicks en geen met snorren ronddraaiende schurken.
In plaats daarvan is dit Marvel’s eerbetoon aan John Wick, en het concentreert zich op een van de meest brutaal meeslepende personages in de hele wereld. MCU. U hoeft uw afstandsbediening niet opnieuw te laden. Je hebt al batterijen in de kamer. Richt gewoon op je tv en start Disney+ om het absoluut bloedigste te zien dat Marvel ooit op televisie heeft gezet.
DE STRAF: EEN LAATSTE DODEN SCORE
