DHAKA, Bangladesh — Tariqul Islam verloor zijn spaargeld na tegenslagen in zijn kledingbedrijf, ongeveer anderhalf jaar geleden, en ging over op het delen van ritten op zijn motor om rond te komen. Tot voor kort bracht hij uren door in brandstofleidingen verstoringen van de bevoorrading gekoppeld aan de oorlog in Iran rimpel in Bangladesh.
De 53-jarige vader van vier kinderen vreest dat de spanning zal verergeren als de oorlog voortduurt. Hij zegt dat het lange wachten op brandstof zijn inkomen scherp heeft verlaagd en het steeds moeilijker heeft gemaakt om zijn gezin in Dhaka, de hoofdstad van het land, te onderhouden, waaronder een dochter op de universiteit en een zoon op de universiteit.
‘Mijn familie redde het redelijk goed via het delen van ritten’, zei hij. “Maar nadat het brandstoftekort begon, kocht ik op een dag brandstof en reed ik twee dagen met de fiets. Als gevolg daarvan moest ik een dag stilzitten, waardoor mijn inkomen daalde.”
De druk in het islamitische huishouden weerspiegelt een bredere druk in Bangladesh, dat sterk afhankelijk is van geïmporteerde brandstof, waar energietekorten het dagelijks leven hebben ontwricht, de industriële productie hebben vertraagd en zorgen over de economische groei hebben doen rijzen, omdat mondiale spanningen de kosten opdrijven en de voorraden onder druk zetten.
De omstandigheden zijn de afgelopen dagen iets versoepeld, met kortere wachtrijen bij tankstations na de regering het aanbod is toegenomen, maar de zorgen blijven in alle sectoren bestaan.
In heel Azië worden regeringen hiermee geconfronteerd soortgelijke stammen terwijl de door oorlog veroorzaakte stijging van de energieprijzen economieën doet wankelen die afhankelijk zijn van geïmporteerde olie en gas.
Het continent is blootgesteld omdat het afhankelijk is van geïmporteerde brandstof, waarvan een groot deel via de Straat van Hormuz – een knelpunt voor ongeveer een vijfde van de mondiale olie- en aardgashandel.
Hogere brandstofkosten leiden tot inflatie en drukken de huishoudbudgetten onder druk, terwijl industrieën, van de productie tot de transportsector, te maken krijgen met stijgende exploitatiekosten en verstoringen van het aanbod.
De Aziatische Ontwikkelingsbank verlaagde eind april de groeivoorspellingen voor de ontwikkeling van Azië en de Stille Oceaan, waarbij ze waarschuwde dat door oorlog veroorzaakte energieverstoringen de economieën zouden vertragen en de inflatie zouden aanwakkeren. Het land verwacht nu een groei van 4,7% in 2026, waarbij de inflatie zal stijgen naar 5,2% naarmate de olieprijzen stijgen en de financiële omstandigheden krapper worden.
Velen hopen op een snel einde aan het conflict en een terugkeer naar de normale situatie.
“Als deze situatie voortduurt, zullen we terug moeten verhuizen naar ons dorp en een andere manier moeten vinden om in ons levensonderhoud te voorzien”, zei Islam, de worstelende vader. Het is niet mogelijk om in Dhaka te overleven door onder deze omstandigheden deel te nemen aan ritjes.”
De stijgende energieprijzen zullen naar verwachting ook de financiën van Bangladesh onder druk zetten, waarbij de regering waarschijnlijk nog eens 1,07 miljard dollar zal uitgeven aan LNG subsidies alleen al in het kwartaal april-juni als de mondiale prijzen hoog blijven.
Bangladesh heeft bevoorrading gezocht bij zijn grote buurland India, dat positief heeft gereageerd omdat het over gediversifieerde brandstofbronnen beschikt, waaronder Rusland.
De autoriteiten hebben al bezuinigingsmaatregelen opgelegd om de crisis te beheersen, omdat mondiale kredietverstrekkers waarschuwen voor een tragere groei in het land met ruim 170 miljoen inwoners. Tekorten aan gas en diesel hebben geleid tot frequentere stroomstoringen in industriële gebieden.
De regering is ook gesloten meststof fabrieken om gas naar elektriciteitscentrales te leiden, beperkte avonduren voor winkelcentra en introduceerde brandstofrantsoenering.
De Wereldbank zei in april dat zij verwacht dat de groei in Bangladesh zal vertragen tot 3,9% in het begrotingsjaar dat eindigt in juni 2026, en waarschuwde dat een langdurig conflict in het Midden-Oosten de inflatie zou kunnen aanwakkeren, het tekort op de lopende rekening zou kunnen vergroten en de overheidsfinanciën onder druk zou kunnen zetten door hogere energiesubsidies.
Jean Pesme, divisiedirecteur van de Wereldbank voor Bangladesh en Bhutan, zei dat de economie al te maken kreeg met “reeds bestaande kwetsbaarheden en uitdagingen, vooral op het economische en werkgelegenheidsfront.”
De stijgende kosten maken nu ‘de begrotingssituatie uiteraard moeilijker’.
Hij waarschuwde ook dat de autoriteiten voorzichtig moeten zijn bij het verhogen van de brandstofprijzen, omdat hogere kosten de boeren en de landbouw zouden kunnen schaden.
De energiecrisis drijft ook de kosten op en bedreigt de kledingexport van Bangladesh, de ruggengraat van de economie, zeggen bedrijfsleiders.
Anwar-Ul Alam Chowdhury, voorzitter van de Bangladesh Chamber of Industries, zei dat de export naar Europa en de VS met een aanzienlijke tegenslag te maken kan krijgen. De verzendingen zijn de afgelopen maanden tussen de 5% en 13% gedaald, zei hij. Hij maakt zich zorgen dat klanten het vertrouwen kunnen verliezen in het vermogen van Bangladesh om te leveren en dat concurrerende landen als India, Vietnam en Cambodja marktaandeel kunnen winnen als de crisis aanhoudt.
Chowdhury zei dat de fabrieksproductie om verschillende redenen met 30% tot 40% is gedaald en dat de situatie is verslechterd sinds de VS en Israël hun oorlog tegen Iran zijn begonnen, terwijl de bedrijfskosten met ongeveer 35% tot 40% zijn gestegen.
Bangladesh, na China de grootste kledingexporteur ter wereld, verdient jaarlijks ongeveer 39 miljard dollar aan de sector, die werk biedt aan ongeveer 4 miljoen werknemers, voornamelijk vrouwen uit plattelandsgebieden.
Alvi Islam, directeur van Arrival Fashion Limited, zei dat fabrikanten te maken krijgen met hogere kosten voor op aardolie gebaseerde materialen zoals naaigaren, polybags – plastic zakken die in verpakkingen worden gebruikt – en dozen, terwijl ze meer uitgeven aan dieselgeneratoren om het hoofd te bieden aan frequente stroomstoringen.
Zijn bedrijf, dat jaarlijks producten ter waarde van ongeveer $40 miljoen exporteert, laat de generatoren nu minstens vier uur per dag draaien tijdens de productie.
“Om die reden zijn de kosten van zakendoen voor het exporteren van kleding de afgelopen maand aanzienlijk gestegen”, zei hij.
Kledingarbeider Mosammet Runa, 35, zei dat ze vreest voor de toekomst van haar familie als de oorlog voortduurt.
“Miljoenen mensen zoals wij zijn afhankelijk van deze industrie. Het is hoe we overleven”, zegt Runa, die samen met haar man ongeveer $ 400 per maand verdient om hun gezin van zes te onderhouden.
Ze zei dat een langdurig conflict banen zou kunnen wegvagen en riep op tot een einde aan de gevechten.
“Wij zijn onschuldige mensen. De wereld mag ons geen slachtoffers maken”, zei ze.
___
AP-journalist Al Emrun Garjon heeft bijgedragen aan dit rapport.
