WASHINGTON — Terwijl Kamala Harris oog heeft voor een mogelijk presidentieel bod in 2028, is er weinig enthousiasme onder haar grootste geldschieters voor 2024 om een herhalingsoptreden te financieren, wat de onzekerheid vergroot over de vooruitzichten van de voormalige vice-president in wat zeker een druk voorverkiezingsveld zal zijn.
The Times heeft in 2024 contact opgenomen met meer dan twintig topdonoren van de grootste pro-Harris super PAC. Verschillende van hen zeiden dat ze niet van plan zijn haar te steunen als ze besluit zich kandidaat te stellen, of weigerden over haar te praten. Anderen reageerden niet.
“Ik denk niet dat het een nuttig verhaal is (voor 2028) om te beginnen met de kater van 2024”, zei een inzamelingsactie voor Harris’ campagne voor 2024, die om anonimiteit vroeg om openhartig te kunnen spreken. “Er is een enorme honger naar nieuw bloed – iets nieuws, iets dat echt de toekomst vertegenwoordigt, niet het verleden.”
Dat verhaal zal Harris’ grootste uitdaging vormen als ze besluit zich kandidaat te stellen – vooral als het haar vermogen om cruciale financiering binnen te halen in gevaar brengt. Hoewel weinigen in de partij Harris willen bekritiseren, lijken weinigen geneigd haar te steunen, en gesprekken over haar vooruitzichten komen vaak neer op één ding: de angst van de Democraten om te winnen.
“Ze is op de vlucht, ze is verdwaald, dus de vraag zal zijn: is er iemand die de Democratische kiezers meer het gevoel geeft dat ze kunnen winnen?” zei Dick Harpootlian, een oude Democratische strateeg uit South Carolina. “Dat is waar we allemaal naar op zoek zijn. We willen winnen in ’28.”
Het geratel onder de partijelites lijkt in strijd te zijn met recente opiniepeilingen in het voordeel van Harris, onder meer in het Harvard Center for American Political Studies/Harris Poll van april, waaruit bleek dat Harris leiding geven aan het democratische veld met steun van 50% van de Democraten.
De voormalige vice-president werd ook met enthousiasme ontvangen door het publiek tijdens een reeks recente spreekbeurten – onder meer toen ze in april op een conferentie in New York tegen een vriendelijke menigte zei dat ze ‘zou’ zich kandidaat kunnen stellen voor het presidentschap.
Harris blijft onbeslist over de vraag of ze zich kandidaat zal stellen, volgens een persoon die bekend is met haar denkwijze, die vrijdag zei dat ze zich heeft gefocust op het stimuleren van de Democraten in de aanloop naar de tussentijdse verkiezingen, het ontmoeten van kiezers en het overbrengen van boodschappen over de economie en betaalbaarheid.
Als ze zich kandidaat zou stellen, zou Harris verwachten dat een overvol primair veld de donoren zou verdelen en zou ze zich bewust zijn van de noodzaak om de perceptie van sceptici te overwinnen, zei deze persoon – maar merkte op dat 2028 een heel andere dynamiek zou opleveren dan de omstandigheden waaronder ze in 2024 de nominatie ontving.
‘Sommige van deze klachten over het idee dat ze zou gaan rennen heeft iets van ‘protesteren te veel’,’ zei de persoon die dicht bij haar stond. “Het kan een achterbakse manier zijn om te erkennen dat ze behoorlijk formidabel zou zijn als ze zou besluiten om binnen te komen.”
De speculaties over de vraag of Harris zich opnieuw kandidaat zou stellen – en of ze dat zou moeten doen – zijn opgelaaid sinds haar ingekorte campagne van 2024 eindigde in een nederlaag tegen Donald Trump. Het besluit van Harris om zich niet kandidaat te stellen voor het gouverneurschap van Californië in een wijd open race werd algemeen gezien als een teken van presidentiële ambities, en ze kwam opnieuw in de publieke belangstelling met de publicatie van een boek over de campagne van 2024 en een bijbehorende spreektour.
Vorige maand gaf Harris haar sterkste signaal tot nu toe dat ze opnieuw om de nominatie van de partij kon vragen, door dominee Al Sharpton op een bijeenkomst van zijn burgerrechtenorganisatie in New York te vertellen dat ze ‘erover nadacht’.
“Ik weet wat het werk is en ik weet wat het vereist”, zei Harris destijds.
Het verlies van Harris tegen Trump in 2024 en het onvermogen om staten op het slagveld te veroveren – nadat hij laat aan de race was begonnen na het vertrek van president Biden – waren voor de Democraten een kneuzing. De nederlaag duurt voor sommige topdonoren langer dan na het verlies van Hillary Clinton tegen Trump in 2016, wat hen extra op hun hoede maakt, zei een democratische politieke adviseur.
“Vooral in de donorklasse voelt iedereen zich verbrand”, zei hij. “Mensen willen gewoon de bladzijde omslaan.”
The Times nam contact op met topdonoren van Future Forward, de Democratische super-PAC die het meeste geld uitgaf om Harris te steunen bij de verkiezingen van 2024. Alle gecontacteerde donoren gaven minstens 1 miljoen dollar en sommigen fungeerden als bundelaars voor de campagne, waarbij ze grote cheques van andere donoren vroegen naast hun eigen bijdragen.
Netflix-medeoprichter Reed Hastings, die in 2024 $1 miljoen aan Future Forward schonk, zei dat hij hoopte een andere Californiër te steunen.
“Gavin is de kandidaat die zowel links als het centrum kan motiveren”, vertelde Hastings aan The Times, verwijzend naar gouverneur Gavin Newsom.
Een bundelaar voor zowel Harris als Biden zei dat het erop aankomt wie de Democraten de beste kans op succes kan geven.
“Ik denk dat het te vroeg is om een favoriet te kiezen voor de race van 2028, maar Kamala Harris zal niet mijn kandidaat zijn”, zei deze persoon. “Ik denk niet dat ze een swingende kiezer zou aanspreken, en we hebben swingende kiezers nodig om te winnen.”
Anderen, waaronder enkele partijleiders, ontweken de vragen door te wijzen op de nadruk op de tussentijdse verkiezingen van dit jaar. Vertegenwoordiger James E. Clyburn (DS.C.), die vorig jaar prees de presidentiële vooruitzichten van Newsom zei dinsdag tijdens een bezoek van de gouverneur dat de Democraten zich op 2026 moeten richten.
“Ik denk niet aan 2028, en als ze me zou bellen, zou ik er niet met haar over praten”, vertelde Clyburn aan The Times toen hem werd gevraagd naar de kansen van Harris.
Enthousiasme voor Harris en scepsis over haar levensvatbaarheid in 2028 sluiten elkaar niet uit, zei de voormalige Harris-inzamelingsactie.
“Veel mensen houden van haar en denken ook niet dat zij het antwoord is voor 2028”, aldus de inzamelingsactie.
De houding van de donorklasse en de politieke elite zou in strijd kunnen zijn met die van gewone Amerikanen, met name van zwarte kiezers en kiezers uit de arbeidersklasse, aldus de Democratische politieke adviseur. Weinig van de mogelijke kandidaten hebben het potentieel om zwarte kiezers zo enthousiast te maken als Harris, zei hij.
Als een kandidaat, of het nu Harris of iemand anders is, met succes beweert dat hij of zij kan winnen, zullen zwarte kiezers ‘strategisch en optimistisch genoeg’ zijn om zich achter wie dan ook te scharen, zegt Keneshia Grant, een politicoloog van Howard University.
Maar ze zei: “Ik denk niet dat ze er goed aan zullen doen om de elites of de donorklasse aan het werk te zetten om Harris buitenspel te zetten als er in plaats van haar geen duidelijke, redelijke, opwindende ja-we-kan-kandidaat op Obama-niveau is.”
Harris spreekt het Public Counsel Awards Dinner op 29 april in Beverly Hills.
(Frazer Harrison / Getty Images)
De afgelopen weken heeft Harris gesproken tijdens een fondsenwerving in South Carolina, een feestlunch in Michigan en een diner in Arkansas. Donderdag was ze in Nevada om de Democraten te verzamelen voorafgaand aan de tussentijdse voorverkiezingen.
Ze sloot zich ook aan bij andere waarschijnlijke kanshebbers voor 2028 op de Colorado Speaker Series in Denver en de conferentie van Sharpton, nam een onderscheiding in ontvangst van de non-profit Public Counsel op een gala in Los Angeles en sprak het National Women’s Law Center-gala in Washington toe met een warme ontvangst, net als de gouverneur van Illinois, JB Pritzker.
“Ze was inspirerend, ze was hoopvol, ze duwde Trump terug”, zei Jay Parmley, voorzitter van de Democratische Partij in South Carolina, waar Harris op 15 april sprak tijdens een door een feest georganiseerde inzamelingsactie in Greenville.
South Carolina, een belangrijke primaire staat, zou kunnen helpen de weg van Harris naar de nominatie te ontsluiten. Als de zwarte kiezers daar haar naar een overwinning zouden stimuleren, zou ze al vroeg momentum kunnen opbouwen.
Maar Parmley zei dat hij geloofde dat ze de hindernis zou moeten overwinnen om de kiezers ervan te overtuigen dat ze de Republikeinse partij kan verslaan.
‘Ik denk niet dat het een gegeven is dat ze hier wint zonder werk,’ zei Parmley. “Ze zal de kiezers echt moeten bezoeken en net als iedereen moeten werken.”
Ana Ceballos, schrijfster van de Times in Washington, heeft aan dit rapport bijgedragen.
