Door Chris Sawin
| Gepubliceerd
De laatste Viking heeft een opening en een einde dat aanvoelt als een handgeschilderd sprookje dat draait om een Viking-clan waar iedereen gelijk blijft; jong en oud, dik en mager, lelijk of mooi: iedereen wordt hetzelfde behandeld. Maar op een dag verliest een jonge Viking tijdens een gevecht een van zijn armen.
In vergelijking met alle anderen voelt hij zich lelijk en minder dan alle anderen. Zijn vader, de hoofdman, was hiervan getuige en beval elke man in de clan, peuter, volwassene of bejaarde, en alles daartussenin, om een van hun armen af te hakken. Een deel ervan was om zijn zoon te helpen zich beter te voelen, maar het was ook om de clan onderling gelijk te houden.

Tegenwoordig heeft Anker (Nikolaj Lie Kaas) zojuist een overval gepleegd en daarbij iemand vermoord. Hij pakt een plunjezak vol geld en sluit deze op in een kluisje. Hij instrueert zijn broer Manfred (Mads Mikkelsen), om de sleutel in te slikken en de tas pas op te halen als alles is uitgestorven. Vervolgens geeft hij Manfred specifieke instructies om de tas op een aangewezen plaats in de buurt van het huis van hun moeder te begraven.
Anker wordt veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf. Zodra hij vrijkomt, noemt Manfred zichzelf John W. Lennon en heeft hij geen herinnering aan waar hij de buit heeft begraven. Omdat Manfred iets onregelmatigs doormaakt, wordt Anker gedwongen hem op de een of andere manier te helpen, zodat hij gezond genoeg is om te onthouden waar het geld is.
Leven na de overval

Geschreven en geregisseerd door Anders Thomas Jensen (Ruiters van Justitie, Mannen en kip), De laatste Viking is voor sommigen een misdaaddrama donkere komedie voor de goede orde gegooid. Manfred flipt als iemand hem nog steeds Manfred noemt. Hij heeft de honden van de buren gestolen en hun zus Freja (Bodil Jorgensen) in de dij gestoken omdat ze hem niet John noemde. Manfred springt ook graag uit rijdende auto’s, en hij dreigt zelfmoord te plegen door een fonduevork in zijn hoofd te duwen. Zowel hij als Anker hebben ook een vreselijk humeur.
De film volgt Anker terwijl hij probeert Manfred enigzins verstand te geven. Hij wil zijn geld zodat hij voor altijd bij zijn broer weg kan komen. Manfred heeft een ernstig trauma meegemaakt dat ertoe heeft geleid dat hij een dissociatieve identiteitsstoornis heeft. Hoewel we allemaal als één identiteit in één realiteit bestaan, heeft Manfred verschillende persoonlijkheden die in verschillende realiteiten bestaan. Ze komen hier achter nadat Manfred is opgenomen in een psychiatrische afdeling.

Manfreds psycholoog Lothar (Lars Brygmann), die geobsedeerd is door IKEA, gelooft dat, aangezien Manfred gelooft dat hij een van The Beatles is, hij zich moet verenigen met anderen die zijn toestand delen en geloven dat zij de andere Beatles zijn. Eenmaal verenigd kunnen ze samen Beatles-nummers spelen en hopelijk weer een gevoel van normaliteit herwinnen.
Lothar spoort een stomme man op die denkt dat hij Ringo en Anton (Peter While) is, die meer dan 40 persoonlijkheden heeft, waaronder Bjorn van ABBA, Heinrich Himmler, en Paul McCartney en George Harrison. Het huis van de moeder van Anker en Manfred is nu eigendom van een echtpaar dat het verhuurt als Airbnb; een voormalig handmodel genaamd Margrethe (Sofie Grabol) en haar veel oudere echtgenoot, Werner (Soren Malling). Werner probeert al vijf jaar een kinderboek te schrijven en te illustreren, maar heeft het nooit afgemaakt.

Ten slotte is er Flemming (Nicolas Bro), de eigenaar en onderhoudsman van de flat waarin Anker, Manfred en Freja wonen. Flemming wil al het geld dat Anker heeft verborgen. Hij werd betaald voordat Anker naar de gevangenis ging, maar hij heeft het allemaal uitgegeven en wil nu wat er nog over is. Hij jaagt eigenlijk de hele film op Anker en heeft ondanks zijn kalme houding een nare inslag.
Drama en trauma met een vleugje humor
Anders Thomas Jensen zorgt ervoor dat deze eclectische cast van personages zich noodzakelijk voelt in het grote geheel der dingen. De laatste Viking mag dan wel centraal over Anker en Manfred gaan, maar de manier waarop het verhaal alle anderen omvat is buitengewoon. Er zit humor in de film, maar de dramatiek en het trauma houden je boeien. Waarom Manfred besloot zijn naam te veranderen en waarom Anker zich bepaalde dingen uit zijn verleden niet kan herinneren, wordt uitgelegd, en het is verwoestend.

Elk personage in de film heeft een gebroken mentaliteit, maar het concept van je minder gebroken voelen of een beetje meer heel zijn als groep wordt onderzocht in De laatste Viking. Elke vraag die je hebt, zoals hoe de titel van de film een rol speelt in het verhaal, wordt tot zinvolle tevredenheid onderzocht. Het enige probleem is dat ik zou willen dat de humor harder toesloeg. Voor een film die zo serieus is, is de komedie uiterst subtiel en luchtig. Misschien zou een groter deel van de film aan humor zijn gewijd aan het algehele verhaal, dat al zo goed met elkaar verbonden is en een solide conclusie heeft.
De laatste Viking is dom sentimenteel en verrassend lief. Het is een film over een stel individuen die op zichzelf volledig disfunctioneel zijn, maar samen enigszins functioneel.


De laatste Viking verschijnt op 29 mei in de bioscoop en digitaal/on-demand.



