Dit artikel bevat belangrijk spoilers voor de finale van seizoen 2 van ‘Daredevil: Born Again’, ‘The Southern Cross’.
Als je beide seizoenen van ‘Daredevil: Born Again’ hebt gezien (waarvan een groot deel zich afspeelt in klassieke misdaaddrama’s zoals havens, pakhuizen en door misdaad doorzeefde steegjes) en een aantal sterke parallellen hebt opgemerkt met bepaalde ander shows van weleer, je was niet de enige. In feite was dat heel erg zo ontworpen. Voor een show als ‘Daredevil’ kunnen de thematische en visuele verbindingen met anderen die ook op locatie zijn opgenomen in New York City, New Jersey en omgeving eenvoudigweg niet worden verborgen. ‘The Wire’ heeft duidelijk geholpen de weg vrij te maken voor dit nieuwste deel van het Marvel Cinematic Universe, maar dat geldt ook voor ‘The Sopranos’.
Laten we zeggen dat die vibraties veel verder reiken de geïnspireerde casting van Michael Gandolfini als wijlen Daniel Blakewat uiteraard bijdraagt aan de sfeer, gezien de beroemde vader van de acteur, James Gandolfini. In een exclusief interview sprak /Film met directeur fotografie Hillary Fyfe Spera, een integraal lid van het creatieve talent achter de camera dat teruggaat tot seizoen 1 – zelfs daarvoor. de creatieve revisie halverwege de productie dat bracht nieuwe showrunner Dario Scardapane binnen – en Spera wierp enig licht op hoe die invloeden in het verhaal van seizoen 2 sijpelden:
“‘The Sopranos’, absoluut. ‘The Wire’ eigenlijk ook. We hebben neergeschoten in Brooklyn Navy Yard, wat zo’n andere iconische locatie is, waar veel ‘Sopranos’ daar neergeschoten hebben en dat soort dingen. Ik bedoel, je kunt niet voorbijgaan aan het feit dat we Michael Gandolfini hadden, die gewoon een ongelooflijk persoon is, een ongelooflijke acteur, en zo’n leuke medewerker. Ik bedoel, echt gewoon een genot.’
Maar dat is, zoals je zou verwachten, slechts een oppervlakkige opmerking.
Daredevil: Born Again Seizoen 2 had verschillende bemanningsleden in dienst die daadwerkelijk aan The Sopranos werkten
Sommige invloeden zijn gewoon in de structuur van een bepaalde film of show ingebakken, en dat was toevallig het geval met ‘Daredevil: Born Again’. Noem het een gril van timing of kismet of goddelijke tussenkomst van de tv- en filmgoden zelf (of hoogstwaarschijnlijk showrunner Dario Scardapane en zijn creatieve team die aandacht voor detail op het volgende niveau toonden), maar alles leek perfect aan te sluiten bij wat seizoen 2 uiteindelijk bleek te zijn. Dat geldt vooral in het licht van een sleutelreeks met Daniel Blake van Michael Gandolfini en Buck Cashman van Arty Froushan in aflevering 5.
Zoals Hillary Fyfe Spera het vertelt:
“De scène met (Michael Gandolfini) en Buck in de auto, dat was zo ‘Sopranos’ – gewoon inherent, maar het was ook zeker een referentie“Ik denk dat die aflevering (‘Long Term Parking’) een klassieker is, en het was zeker een referentie. Dus gewoon kunnen profiteren van al deze dingen die we allemaal hebben gezien en waar we allemaal van houden, maar die zo iconisch zijn voor de stad, was iets heel leuks om te doen. “
Hoe voor de hand liggend deze ‘The Sopranos’-referenties ook mogen zijn geweest voor fans die het weten, ze bevatten veel diepere lagen dan je misschien had gedacht. En blijkbaar ging dit veel verder dan het schrijven op de pagina en waren de feitelijke bemanningsleden zelf erbij betrokken. Volgens Spera speelde ook de cross-over tussen het productieteam van “Born Again” en dat van “The Sopranos” een sleutelrol. “Ik moet ook zeggen dat er leden van onze crew zijn die aan ‘The Sopranos’ hebben gewerkt, en dat zat dus zeker in het DNA (van ‘Daredevil: Born Again’).”
Daredevil: Born Again is een eerbetoon aan de New Yorkse cinema uit de jaren zeventig
Kijk, je kunt simpelweg geen misdaaddramaserie als ‘Daredevil: Born Again’ maken, die zich in New York City afspeelt en het ‘geaarde’, ‘straatniveau’-gevoel ervan opzwepen zonder een of andere sfeer op te roepen. ander zeer voor de hand liggende en onmiskenbare toetsstenen. De legendarische filmmaker Martin Scorsese hielp destijds bij het definiëren van dit subgenre, net als anderen zoals William Friedkin, Alan Pakula, Sidney Lumet en nog veel meer. Voor degenen die de New Yorkse cinema door en door kennen: beide seizoenen van “Born Again” (samen met de komende derde) kan net zo goed kattenkruid zijn voor kijkers met een bepaalde gevoeligheid.
Als iemand die New York City al twintig jaar haar thuis noemt, wist Hillary Fyfe Spera precies welke hommages ze moest opnemen en hoe ze deze het beste kon integreren in de visuele dynamiek van de serie. Toen hem werd gevraagd naar de eerste gesprekken die ze had over hoe deze revivalshow eruit zou moeten zien en aanvoelen, onthulde Spera:
“We hadden het er altijd over om een show te hebben die heel doet denken aan New York uit de jaren ’70, jouw klassieker – als je denkt aan een heel ruig, gestructureerd New York City dat iconisch is, maar ook heel straatniveau, heel gegrond. Voor mij waren dat zeker films uit de jaren ’70 in New York. Onze grootste voor seizoen 1 was ‘French Connection’. Er is veel Friedkin in het eerste seizoen. Dan denk ik dat ik in seizoen 2 veel met Dario heb gesproken over het meer richting ‘Thief’, een Michael Mann-film uit de jaren ’80 (die zich afspeelt in) Chicago, maar het heeft zeker nog steeds een heel New Yorkse, soort iconische – vanuit visueel oogpunt – sfeer. Er is ‘Taxi Driver’, ‘Mean Streets’, dat was allemaal heel toetssteengerelateerd voor mij.”
Seizoen 2 van Daredevil: Born Again wordt gestreamd op Disney+. Je kunt mijn volledige gesprek met Spera horen in de aflevering van 6 mei 2026 van de /Film wekelijkse podcast.
