Far-Flung Postcards is een wekelijkse serie waarin het internationale team van NPR momenten uit hun leven en werk over de hele wereld deelt.
Na een rit van zes uur op het eiland Sulawesi kwamen mijn collega Adi Renaldi en ik aan bij de ingang van een dorp midden in een afgelegen baai.
Van daaruit bracht onze watertaxi – een gemotoriseerde houten sloep – ons over een smalle waterweg, waar we mangroven zagen bloeien in het troebele zoute water. Toen onze boot bij zonsondergang de hoek omging, kwam het dorp Torosiaje in zicht, met zijn kleurrijke paalwoningen hoog boven de Molukkenzee.
De inheemse Bajau-bevolking in Zuidoost-Azië staat van oudsher bekend als nomadische zeevissers. Velen in Indonesië leven nu meer gevestigd langs de kusten van het land, maar Torosiaje is uniek: het werd gesticht in 1901 en gebouwd op het water. De zee klotste beneden terwijl we over de bruggen liepen die de huizen, winkels en scholen van het dorp met elkaar verbonden.
De mensen in Torosiaje beseffen hoe belangrijk mangroven zijn voor hun levensonderhoud en overleving. We kwamen hier om met het hoofd van de natuurbehoudsinspanningen te praten. Door mangrovebomen te cultiveren zijn de Bajau erin geslaagd vissen waarvan de habitats waren geslonken terug te brengen en de kustlijn tegen erosie te beschermen. We leerden over hun traditionele gebruik van mangroven, waarbij ze zaden gebruikten om zeep, medicijnen, huidverzorging en zelfs meel voor cakes te maken.
De oorsprong van de Bajau is niet precies bekend. Eén legende zegt dat de prinses van een sultan werd ontvoerd en dat hij zijn sterkste mannen stuurde om haar te zoeken. Ze durfden niet terug te keren zonder de prinses, dus zwierven ze als nomaden door de zeeën, en de Bajau hier vonden een nieuw thuis tussen de mangroven.
Bekijk meer verre ansichtkaarten van over de hele wereld:
