Toen ik op de middelbare school zat, bracht ik mijn zomers werken in het winkelcentrum, vreemden tegenhouden om hen te overtuigen enquêtes in te vullen, achter de kassa werken en serveerster zijn. Het werk was saai en saai.
Niettemin pakte ik extra diensten wanneer ik kon, waarbij ik het grootste deel van mijn inkomsten spaarde voor de universiteit en een deel uitgaf aan bioscoopkaartjes en diners met vrienden in fast-casual restaurantketens, wat voelde als een uitspatting. Ik maakte goede vrienden op het werk en verdiende graag mijn eigen geld. Ik werkte echter uit noodzaak, niet omdat ik dat wilde of omdat het leuk was.
Toen ik voor het eerst moeder werd, ging ik ervan uit dat mijn kinderen hun leven zouden doorbrengen zomers op de middelbare school werkente. Maar nu mijn dochter een tiener is, ben ik in conflict. Deze zomer wil ze werken, maar ik probeer haar uit haar hoofd te praten.
Mijn dochter geniet van de onafhankelijkheid die het verdienen van haar eigen geld met zich meebrengt.
Mijn bijna 16-jarige dochter is bezig met het afronden van de 10e klas en is actief bezig met het plannen van haar leven als volwassene. Ze heeft een bewonderenswaardige werkethiek, is zeer onafhankelijk en is daartoe zeer gemotiveerd haar eigen geld verdienen.
Ze past op wanneer ze maar kan pakt klusjes opzoals kattenoppassen of post ophalen voor buren buiten de stad als daarom wordt gevraagd. Soms zegt ze dat ze aan het sparen is voor een auto. Andere keren geniet ze gewoon van de vrijheid om met vrienden naar Starbucks te gaan of nieuwe kleren te kopen zonder eerst toestemming of geld aan mama en papa te vragen. Zolang ze haar schoolwerk afmaakt en voldoende slaap krijgt, ondersteun ik haar drukte en verlangen om haar eigen geld te verdienen.
A zomer baan lijkt een natuurlijke volgende stap. Mijn dochter vraagt er actief naar. Ze is enthousiast over het vooruitzicht om meer geld te verdienen, ervaring op te doen en haar cv op te bouwen. Maar ik weet nog niet zeker of ik wil dat ze dat pad gaat bewandelen.
Ik wil dat mijn dochter meer tijd heeft om te genieten van het kind zijn.
Nu het voor mijn dochter haalbaar is om een doorlopende baan te hebben met vaste werktijden en meer verantwoordelijkheid, besef ik dat ze op haar vijftiende nog te jong is om meteen in de werkende wereld te duiken.
De auteur, die veel heeft gereisd met haar dochter, zegt dat ze graag nog een zomer wil om haar te laten genieten van het kind zijn. Met dank aan Jamie Davis Smith.
We hebben het geluk dat mijn dochter niet hoeft te werken om geld uit te geven aan uitspattingen, zoals af en toe een Lululemon-topje of een met suiker beladen Starbucks-traktatie. Het is een voorrecht dat niet iedereen heeft. Maar omdat we de keuze hebben, nu het moment daar is, besefte ik dat ik liever had dat ze wachtte met het zetten van deze volgende grote stap naar volwassenheid.
Als mijn dochter eenmaal begint te werken, is het onwaarschijnlijk dat ze daar ooit mee zal stoppen. Zoals de meeste tieners wil mijn dochter graag opgroeien en onafhankelijk worden van haar ouders. Ik hoop echter dat ze een lang leven zal hebben met tientallen jaren werk voor de boeg. Uiteindelijk zal ze niet meer de keuze hebben om wel of niet een baan te behouden. Ze zal binnenkort in haar levensonderhoud moeten voorzien, en misschien op een dag ook van een gezin.
Maar voorlopig heeft mijn dochter opties. Ze heeft meer tijd, nog een zomer, om kind te zijn, om urenlang ongestructureerd te genieten en luie zomerdagen. Ze zal niet altijd in staat zijn om in een opwelling te gaan hardlopen of zich halverwege de middag urenlang op te krullen met een boek of een knutselproject. Dit zijn vluchtige dagen die ze nooit meer terug zal krijgen zodra ze de wereld in gaat, en ik wil niet dat ze ze nu al opgeeft. Bovendien werkt ze het hele schooljaar heel hard om de beste leerling te zijn die ze kan, en verdient ze een pauze.
Elke baan die mijn dochter krijgt zou waarschijnlijk een teleurstelling zijn.
Zelfs als mijn dochter een baan krijgt, is het onwaarschijnlijk dat ze er een zal vinden die veel betaalt of het soort carrière-opbouwervaring biedt waarnaar ze op zoek is. We leren dat sommige veelvoorkomende banen voor tieners, zoals kampbegeleidersbetaal minder dan het minimumloon. En banen in de gezondheidszorg, waar ze uiteindelijk hoopt te belanden, zijn vrijwel onbestaande voor iemand van haar leeftijd.
Ik geloof dat elk type werkervaring waardevol is, van het omgaan met een baas tot het omgaan met collega’s en klanten, en van het vinden van een evenwicht tussen werk en privéleven tot het omgaan met moeilijke situaties. Ik ben echter bang dat ze uiteindelijk teleurgesteld zal zijn door zowel haar salaris als haar werkervaring in de zomer. Als dat gebeurt, is het te laat om de klok terug te draaien en haar de kans te geven idyllische zomer Ik denk dat ze het leuk zou vinden – en het verdient.
Ik heb egoïstische redenen om te willen dat ze niet werkt, ook al probeer ik die mijn advies te laten kleuren
Toegegeven, ik heb ook egoïstische redenen om de zomerdagen van mijn dochter vrij te willen houden, hoewel ik heel mijn best doe om dat niet te laten kleuren hoe ik haar adviseer. Terwijl mijn dochter zich voorbereidt om het kippenhok te verlaten en over een paar jaar naar de universiteit te gaan, wil ik deze zomer zoveel mogelijk tijd met haar doorbrengen, reizen en genieten van moeder-dochter lunchafspraken. Dat zal moeilijker zijn als ze gebonden is aan een strak werkschema.
