Decennia lang was de American Dream geworteld in kansen in eigen land. Tegenwoordig is er een groeiend aantal werknemers herdefiniëren die droom en in toenemende mate omvat dit niet het verblijf in de Verenigde Staten. Een mix van economische druk, veranderende verwachtingen en mondiale kansen dwingt werknemers ertoe om het leven en werk in het buitenland te overwegen op een manier die nog maar een paar jaar geleden ondenkbaar zou zijn geweest.
Nieuw onderzoek van Preply’s Taal- en mondiale loopbaanmobiliteitsrapport onderstreept hoe wijdverbreid deze verschuiving is geworden. Preply, een platform voor het leren van vreemde talen, heeft ruim 1.800 volwassenen in de VS, het Verenigd Koninkrijk en Canada ondervraagd die een taal hadden gestudeerd of daarin geïnteresseerd waren.
Ruim 80% van de werknemers in de VS zegt dat ze waarschijnlijk eerder zullen overwegen om naar het buitenland te verhuizen dan twee jaar geleden, waarbij de kosten van levensonderhoud (56%) en de kwaliteit van leven (55%) als belangrijkste redenen worden genoemd. Dit is niet alleen maar nieuwsgierigheid; het is een weerspiegeling van de toenemende ontevredenheid over de economische omstandigheden in eigen land en een groeiend geloof dat er elders wellicht betere kansen bestaan.
Die ontevredenheid is geworteld in reële economische spanningen. De Federal Reserve verwacht dat de werkloosheid rond de 4,4% zal blijven, tegen de achtergrond van een vertragende groei van de beroepsbevolking banencreatie bijna nul– signaleert een afkoelende arbeidsmarkt die de opwaartse mobiliteit kan beperken. Tegelijkertijd ondermijnen de stijgende kosten de financiële stabiliteit. Amerikanen verwachten van wel pensioen met vier jaar uitstellen terwijl de kosten van levensonderhoud stijgen, terwijl miljoenen moeite hebben om de basisuitgaven te dekken. Ruim 82 miljoen Amerikanen bezuinigen op essentiële zaken als voedsel en nutsvoorzieningen, alleen maar om gezondheidszorg te kunnen betalen.
Deze druk verandert de manier waarop werknemers over hun toekomst denken. Het gaat niet langer alleen om het vinden van een betere baan; het gaat over het vinden van een beter leven. En voor velen betekent dit dat we verder moeten kijken dan de Amerikaanse grenzen. Het aandeel Amerikanen dat een verhuizing naar het buitenland overweegt, is aanzienlijk gegroeid, waarbij de jongere generaties het voortouw nemen. Wat ooit een nichebeslissing was, wordt mainstream, aangewakkerd door werken op afstand en wereldwijde toegang tot banen.
De aantrekkingskracht is eenvoudig: lagere kosten, sterkere sociale vangnetten en een hogere waargenomen levenskwaliteit. Van Europa tot Latijns-Amerika en Zuidoost-Azië trekken landen actief Amerikaans talent aan met een gunstig visumbeleid en prikkels. Tegelijkertijd realiseren professionals zich dat hun vaardigheden en in toenemende mate hun werk overdraagbaar zijn.
Uit het Preply-onderzoek blijkt ook dat werknemers zich actief voorbereiden op hun vertrek. Het leren van talen is niet langer slechts een persoonlijk doel; het wordt een carrièrestrategie. Tweeënnegentig procent van de respondenten zegt dat het kennen van de lokale taal cruciaal is voor succes in het buitenland, en 93% zou voordeel halen uit een taaltraining als hun werkgever die zou aanbieden. Werknemers denken niet alleen aan verhuizen, ze ontwikkelen ook de vaardigheden om dit te realiseren.
Deze verschuiving zou voor werkgevers een wake-up call moeten zijn. Talentbehoud gaat niet langer alleen over concurreren met andere bedrijven; het gaat over concurreren met andere landen.
Waarom traditionele retentiestrategieën tekortschieten
Bedrijven vertrouwen al jaren op compensatie, secundaire arbeidsvoorwaarden en doorgroeimogelijkheden om werknemers te behouden. Hoewel deze factoren er nog steeds toe doen, zijn ze niet langer voldoende in een wereld waarin werknemers niet alleen banen, maar hele levensstijlen kunnen vergelijken.
Wanneer werknemers zich ondanks een stabiel dienstverband financieel onder druk voelen, kunnen hogere salarissen alleen het probleem mogelijk niet oplossen. Als de kosten van levensonderhoud sneller blijven stijgen dan de lonen, zullen werknemers uiteraard op zoek gaan naar alternatieven, waaronder verhuizen naar plaatsen waar hun inkomen verder stijgt.
Tegelijkertijd evolueert de definitie van carrièresucces. Medewerkers plaatsen meer nadruk op flexibiliteitwelzijn en persoonlijke vervulling. Werken op afstand heeft de mondiale mobiliteit haalbaarder gemaakt en werknemers vragen zich niet langer af: “Waar kan ik de beste baan krijgen?” Ze vragen: “Waar kan ik het beste leven opbouwen?”
Dit creëert een nieuw soort retentie-uitdaging. Zelfs zeer betrokken medewerkers kunnen in de verleiding komen om te vertrekken; niet omdat ze ontevreden zijn over hun werkgever, maar omdat ze denken elders een betere levenskwaliteit te kunnen bereiken.
Wat werkgevers kunnen doen om te concurreren en te winnen
Om deze verschuiving aan te pakken, moeten organisaties retentie heroverwegen. De oplossing is niet om te voorkomen dat werknemers mondiale kansen overwegen, maar om die kansen te integreren in de werknemerservaring.
Ten eerste moeten bedrijven mondiale loopbaantrajecten omarmen. In plaats van talent te verliezen aan internationale bewegingen, kunnen organisaties dat wel interne mobiliteitsmogelijkheden bieden waardoor werknemers in het buitenland kunnen werken terwijl ze bij het bedrijf blijven. Hierdoor blijven toppresteerders behouden en wordt de mondiale samenwerking versterkt.
Ten tweede wordt het investeren in het leren van talen en interculturele vaardigheden een strategisch voordeel. Uit de gegevens van Preply blijkt dat er een overweldigende vraag is naar deze voordelen. Taalvaardigheden maken niet alleen verhuizing mogelijk, ze verbeteren ook de communicatie, het leiderschap en het aanpassingsvermogen. Het bieden van toegang tot taaltrainingen geeft aan dat een bedrijf investeert in groei op de lange termijn.
Ten derde moeten werkgevers de beloning heroverwegen in de geografische context. Dit vereist een meer holistische benadering van financieel welzijn. Het aanbieden van locatieflexibiliteit of aanpassingen van de kosten van levensonderhoud kan helpen de kloof tussen verwachtingen en realiteit te overbruggen.
Ten vierde moeten organisaties hun flexibiliteit verdubbelen. Op afstand en hybride werkmodellen hebben uitgebreid wat mogelijk is, maar toonaangevende bedrijven gaan verder en bieden werknemers de mogelijkheid om vanuit verschillende landen te werken en arrangementen te ontwerpen die aansluiten bij hun persoonlijke doelen.
Ten slotte moeten bedrijven erkennen dat retentie steeds meer draait om ervaring en niet alleen om loon. Werknemers die zich gesteund voelen in hun groei en zich verbonden voelen met de missie van hun organisatie, zullen minder snel ergens anders zoeken, zelfs als er mondiale kansen beschikbaar zijn.
De toekomst van retentie kent geen grenzen
De opkomst van de mondiale loopbaanmobiliteit vertegenwoordigt een fundamentele verschuiving. Werknemers zijn niet langer gebonden aan geografie, en organisaties kunnen er niet langer van uitgaan dat talent op hun plek blijft.
Voor werkgevers biedt dit moment zowel een uitdaging als een kans. Degenen die vasthouden aan traditionele modellen lopen het risico talent te verliezen aan een groeiende golf van mondiale mobiliteit. Maar degenen die zich aanpassen, door flexibiliteit te omarmen, te investeren in vaardigheden en carrières te heroverwegen, kunnen deze trend omzetten in een concurrentievoordeel.
Het is niet langer de vraag of werknemers een vertrek overwegen. Velen zijn dat al. De echte vraag is of bedrijven hen een reden kunnen geven om te blijven.
