Door Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
De dichte, onderling verbonden wereld van Stargate ondersteunt drie series: SG-1, AtlantisEn Universumen er komt er nog een, zodat fans een beetje ongemakkelijke wereldopbouw aankunnen. Laten we bijvoorbeeld zeggen dat een aflevering uit het eerste seizoen een vriendelijke soort introduceert die in staat is het tij tegen de Goa’uld te keren met geavanceerde technologie die de dimensionale barrière doorbreekt en zelfs de doden tot leven kan wekken. Dan doen ze niets. Ooit.
Dat is de Nox, een race die zo frustrerend is dat zelfs het SG-1-team er in het universum commentaar op geeft. Ja, O’Neill, er is een les geleerd: de Nox zijn nutteloos.
Verstoppertje naar kampioenen van de Melkweg
“The Nox” is seizoen 1, aflevering 7, opmerkelijk omdat het de eerste verschijning is van de Nox en de eerste keer dat Stargate Command een geavanceerde beschaving tegenkomt die kan wedijveren met de Goa’uld. De aflevering begint met het team dat Apophis (Peter Williams) tegenkomt op de planeet Gaia. Beide groepen jagen op een vreemd wezen dat onzichtbaar kan worden. Tijdens het proces vermoordt Apophis het SG-1-team wanneer ze, om de volgende plotbeat te bereiken, al hun tactische training vergeten.
Als willekeurige ninja’s in een vechtsportfilm valt het team Apophis één voor één aan, gemakkelijk overweldigd nadat zijn persoonlijke krachtveld kogels heeft afgeweerd. Het zou natuurlijk handig zijn als ze allemaal na de reclamepauze allemaal uit de dood konden worden opgewekt.
Dat is onze kennismaking met de Nox, een geavanceerde soort die het leven van de doden kan herstellen, dieren onzichtbaar kan maken om ze tegen roofdieren te beschermen, en, zoals we aan het einde leren, een drijvende stad kan verbergen. Hun leider, Anteaus (Star Trek: Deep Space Nine’s Quark, Armin Shimerman), omarmt hun filosofie van non-interventie en geen moord; zelfs als iemand zijn leven bedreigt, zullen ze niet doden.
Een Goa’uld vermoordt de vrouw van Anteaus, Lya, en de reactie van de alien is opnieuw om haar tot leven te wekken. Ze zullen het SG-1-team hun wapens niet teruggeven aan de Nox tegen de Goa’ulds, want dat zou te logisch zijn.
Jack O’Neill (Richard Dean Anderson) wijst erop dat ze nu ongewapend zijn en dat Apophis onkwetsbaar is, maar hij heeft een theorie. Het team, Carter (Amanda Tapping), Jackson (Michael Shanks) en Teal’c (Christoffel Rechter) schakel de hele persoonlijke bewaker van Apophis uit en zorg ervoor dat O’Neill een schot maakt met pijl en boog, ervan uitgaande dat een langzaam bewegend projectiel het energieschild kan binnendringen dat kogels en energiewapens afweert.
We weten nooit of dit klopt, aangezien Anteaus tussenbeide komt en Apophis laat verdwijnen. Opvallend is dat hij hem niet doodt, waardoor de slechterik keer op keer kan terugkeren en door de hele melkweg kan blijven moorden. Geweldig werk van de verlichte mensen vreemdeling soort. Het is gemakkelijk om pacifist en non-interventionist te zijn als je de doden weer tot leven kunt wekken.
Stargate’s meest frustrerende buitenaardse soort
We leren later dat de Nox een van de vier grote rassen is, naast de Ancients, Asgardians en Furlings. Samen zouden de vier werken aan het handhaven van vrede en orde in de hele melkweg. Ze faalden, op spectaculaire wijze in het geval van de Furlings (die we met name nooit zien leiden tot een van de grote grappen in “Wormgat X-Treme”), en zelfs dan weigeren de Nox te helpen de rotzooi van de Goa’uld op te ruimen.
Je zou denken dat dit er uiteindelijk toe zou leiden dat Stargate Command de Nox zou overtuigen om deel te nemen aan de strijd tegen de System Lords in een spannende climax die een oorlogswinnend wapen onthult, onzichtbaar gehouden tot het exacte moment dat het de Goa’uld overrompelt. Dat gebeurt nooit.
De Nox verschijnen nog twee keer tijdens de hele franchise. Het blijkt dat de ultrakrachtige ruimte Amish, die zich alleen goed kan verstoppen, zich niet vertaalt in spannende verhalen. ‘Nox’ is een van de meest frustrerende afleveringen van Stargate SG-1’s eerste seizoen, en als je het opnieuw bekijkt, wordt het alleen maar frustrerender.
