Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Als je in de jaren negentig of begin jaren negentig bent opgegroeid met kabel in huis, herinner je je misschien een heel specifiek, maar moeilijk te omschrijven gevoel. Je valt in slaap op de bank terwijl je naar een van je programma’s kijkt (voor mij was het altijd Golden Era Simpsons), om uren later wakker te worden. Je beide armen slapen omdat je in een ongemakkelijke houding in slaap bent gevallen, en je programma wordt niet langer uitgezonden.
In plaats daarvan kijk je laat op de avond naar betaalde programma’s die waarschijnlijk vrij normaal spelen als je helderder bent, maar rechtstreeks uit de griezelige vallei komen omdat je vastzit in die vreemde mentale toestand die je alleen kunt ervaren als je op de rand van slaapverlamming staat.
De korte film Onduidelijk gebabbel – Heb je ooit een koe gezien?gemaakt door YouTuber KrainagrzybowTV, legt deze hyperspecifieke mentale toestand vast via stop-motionbeelden. Het geheel speelt zich af als een tv die ’s nachts aan blijft staan, terwijl het slapende onderwerp (jij, de kijker) de beelden die op het scherm verschijnen absorbeert, waardoor een soort alternatieve realiteit ontstaat die op dat moment logisch is, maar steeds verontrustender wordt naarmate je er meer over nadenkt.
Vreemd rustgevend, maar ook beangstigend
Onduidelijk gebabbel is een van die korte broeken die je moet zien om te geloven. Het duurt iets meer dan 30 minuten en er zijn een handvol vervolgvideo’s die variëren van één tot twee minuten. De inhoud is allemaal hetzelfde in de zin dat het surrealistisch is en de vreemde liminale ruimte tussen bewustzijn en schemering inneemt die moeilijk onder woorden te brengen is, maar iets dat we allemaal eerder hebben meegemaakt.
De hoofdvideo in de serie volgt het leven en het bewustzijn van een kleine jongen genaamd Rajinder. Hij heeft naar zijn radio geluisterd en televisie gekeken voordat hij naar bed ging, en dan werd hij meegenomen naar een wereld vol ramen en lege kamers, vergelijkbaar met wat je ziet in De achterkamers. Van daaruit wordt het geheel een stop-motion-koortsdroom waarin advertenties in het universum (voor producten als Good Windows en een ingeblikt vlees dat bekend staat als Bramble Bor) en televisiekarakters niet alleen elkaar overlappen, maar ook met Rajinders gedachten terwijl hij in en uit de slaap drijft.
Een juiste visuele weergave van het vreemdste gevoel
Zoals ik al zei, als je tijdens je vormingsjaren ooit in slaap bent gevallen tijdens het kijken naar de kabeltelevisie, Onduidelijk gebabbel voelt maar al te vertrouwd. Ik zou kunnen raden naar de inspiratie voor de titel, maar het leest als het soort ondertiteling dat wordt gebruikt wanneer mensen op de achtergrond mompelen, waardoor de kijker weet dat er iets gebeurt net buiten het spectrum van wat ze zouden moeten horen. Het is alsof je naar een aflevering kijkt van Verbetering van het huisin slaap vallen, en je dan voorstellen dat je ook in de aflevering zit, maar iedereen is een beetje afwijkend terwijl ze zich gedragen alsof het gewoon weer een gek avontuur is, gefilmd voor een live studiopubliek.
Naarmate de film vordert, raakt Rajinders verbeelding steeds meer los als hij bevriend raakt met een bewust koolwezen genaamd Fungela, die ook in advertenties te zien is en steeds agressiever wordt naarmate hij met haar blijft spelen. Tegen de tijd dat alles achter de rug is, zul je je een veranderd persoon voelen. Niet omdat het op het eerste gezicht angstaanjagend is, maar omdat je je gezien voelt, alsof iemand eindelijk een manier heeft gevonden om die vreemde, vluchtige bewustzijnsstaat visueel weer te geven die we allemaal wel eens ervaren, maar moeilijk onder woorden kunnen brengen.
Als je van surrealistische droomlandschappen en sitcom-toespelingen houdt, en die vreemde blokken infomercials op de late avond mist, Onduidelijk gebabbel is zeker de moeite waard om te bekijken en is te bekijken op YouTube.
