Om de halve eeuw sinds de release van de film te markeren, staat Rocky terug op de top van die legendarische treden in de vorm van een iconisch 2,5 meter hoog bronzen beeld van de bokser, met de armen triomfantelijk omhoog.
Vijftig jaar geleden Sylvester Stallone rende de 72 stenen trappen van het Philadelphia Museum of Art opwaardoor een magisch moment ontstond dat zag boksen held Rocky Balboa onmiddellijk verankerd in de filmgeschiedenis. Wint de Oscar voor Beste Film, de originele Rocky-film uit 1976, maakte van Stallone van de ene op de andere dag een superster. En nu, ter gelegenheid van de halve eeuw, staat Rocky weer bovenaan – op de top van die legendarische treden – in de vorm van het iconische 2,4 meter hoge bronzen beeld van de bokser, met de armen triomfantelijk omhoog.
Een enorme toeristische trekpleister voor de stad; vier miljoen fans per jaar bezoeken het standbeeld en rennen de 72 treden van het museum op, net als Rocky. Stallone zegt over de treden en de plaatsing van het standbeeld bovenaan: “Je kunt de cape van Superman niet lenen. Je kunt het Jedi-laserzwaard niet gebruiken. Maar de treden zijn er. De treden zijn toegankelijk. En als je daar staat, heb je een stukje van de Rocky-taart. Je maakt deel uit van wat de hele mythe is. Ik denk dat het iets is dat zal blijven bestaan.”
In 1982 in opdracht van Stallone voor Rocky III leende hij het originele bronzen beeld aan de stad en het werd – na veel gekibbel – aan de voet van de museumtrappen geplaatst. Nu bevindt het zich in het museum, in het middelpunt van een tentoonstelling, Rising Up: Rocky and the Making of Monuments, waar het tot 2 augustus zal blijven staan - nadat het eindelijk is erkend als een bonafide kunstwerk en niet alleen als filmrekwisiet.
Ondertussen is een tweede afgietsel van het beeld, opnieuw van Stallone, verplaatst naar de top van de trap, waar het origineel permanent zal worden geplaatst zodra de tentoonstelling is afgelopen. Met de mantra erop: “Het gaat er niet om hoe hard je slaat, het gaat erom hoe hard je geraakt kunt worden en vooruit kunt blijven gaan – zo wordt winnen gedaan”, weerspiegelt het Stallone’s eigen roem.
Toen hij in juli 80 werd, werd hij geboren in de beruchte wijk Hell’s Kitchen in New York, als zoon van astroloog en professionele worstelpromotor voor vrouwen Jackie en kapper Frank, die in 1957 scheidden. Voordat hij 13 jaar oud was, werd Stallone op een gegeven moment op de middelbare school van 14 scholen gestuurd. Maar de ster – die als kind rondtrok en ook in Washington en Philadelphia woonde – vond zijn redding door te acteren.
Toen hij terugkeerde naar New York, landde hij een paar kleine onderdelen, maar werd vooral ondersteund door zijn toenmalige vriendin Sasha Czack die aan tafels zat te wachten en werd gedwongen klusjes op zich te nemen, zoals schoonmaakster in een dierentuin. Naast kleine filmrollen maakte hij gastoptredens op tv in series als Police Story en Kojak, maar hij verbeterde ook zijn schrijfvaardigheid door een plaatselijke bibliotheek te bezoeken en interesse te ontwikkelen in Edgar Allan Poe.
En het was Rocky, wat hij schreef, die hem beroemd maakte. Stallone schreef in slechts drie dagen een vroege Rocky-draft en weigerde $ 360.000 ($ 1 miljoen vandaag) van Hollywood-bazen, die wilden dat een gevestigde ster als Ryan O’Neal, Robert Redford of Burt Reynolds de bokser zou spelen.
Stallone, vader van vijf kinderen, getrouwd met een model-gedraaide zakenvrouw, Jennifer Flavin, koos ervoor om het script te verkopen voor slechts $ 35.000, zodat hij Rocky zelf kon spelen en heeft nooit meer achterom gekeken. Nu hij op een landgoed aan het meer in Palm Beach, Florida woont, dat miljoenen ponden waard is, zegt hij: “Toen ik begon had ik niets en sliep ik een week in een busdepot in New York. Ik was dakloos. Het was 1970 en ik was blut. Ik moest mezelf vinden en op een dag stak ik mijn hand in mijn achterzak en voelde aan mijn kont en ik vond mezelf! Ik faalde en faalde opnieuw, maar uiteindelijk begin je de weg te leren kennen en erachter te komen waar je goed en slecht in bent.”
Hij moest voortdurend auditie doen als misdadiger en voegt eraan toe: “Toen ik Rocky filmde, werd ik tegengehouden door de politie. Ze wisten niet dat ik aan het filmen was en ze zeiden tegen me: ‘Wat doe je in de buurt?’ Toen ik werd tegengehouden, wist ik dat het personage werkte.” Nu hij zes Rocky-films op zijn naam heeft, heeft hij geen plannen voor nog een film. Hij zegt: “Als ik nog een Rocky-film maak, ga ik vechten artritis. Die grens heb ik verlegd. Ik kan de laatste Rocky-film niet beter maken. Het zit niet in mij.”
In plaats daarvan verschijnt in november een biopic over hem – I Play Rocky – met Anthony Ippolito als jonge Stallone in de hoofdrol; zijn eigen biografie The Steps zal op 5 mei worden gepubliceerd en de Amerikaanse beeldhouwer Auldwin Thomas Schomberg, maker van het Rocky-brons, brengt deze maand The Making of the Rocky Statue uit.
Schomberg nam in 1980 contact op met Stallone over het maken van een standbeeld en creëerde de gelijkenis van de ster. Hij zegt: “Rocky staat met zijn armen boven zijn hoofd om een fase in zijn carrière weer te geven waarin hij de overwinnaar is geworden.” Over Stallone zegt hij: “Hij wist precies wat hij wilde. Toen Sly mijn studio binnenkwam, was zijn eerste opmerking: ‘Nee, het is te zwaar’. Ik besefte dat hij geen slugger wilde, hij wilde een bokser.”
Na in Rocky III te hebben gespeeld, stelde Stallone voor dat het beeldhouwwerk deel zou uitmaken van de openbare kunstcollectie van Philadelphia en permanent bovenaan de oostelijke trappen van het museum zou blijven. Fans organiseerden een ‘Rocky Must Stay’-campagne toen deze werd verplaatst. Daarna had het een paar verschillende locaties en werd het uiteindelijk in 2006 onderaan de trap geplaatst, na verdere fancampagnes. Ondanks dat het museum het tientallen jaren lang slechts als filmrekwisiet beschouwde, werd het iconisch. Curator van de Rising Up-tentoonstelling, dr. Paul Farber, die er trots op is het in zijn collectie op te nemen, zegt: “Miljoenen mensen komen elk jaar naar het standbeeld als bedevaartsoord, meer dan het dubbele van het aantal dat naar onze Liberty Bell gaat. New York heeft het Vrijheidsbeeld. Florence heeft David. Philly heeft Rocky.”
*The Making of The Rocky Statue van A. Thomas Schomberg is verkrijgbaar vanaf www.rockystatue.com
