Conflicten, ook al zijn ze ongemakkelijk, zijn een feit van het leven. Maar weinigen van ons gaan er goed mee om: óf we vermijden het totdat het uitmondt in wrok, óf het ontploft en veroorzaakt schade die we vaak niet kunnen herstellen. In haar nieuwe boek, Verankerd, afgestemd en verantwoordelijk: een raamwerk om onzin te overstijgen en ons leven en werk te transformerenk, (voorwoord door Brené Brown) leiderschapscoach Aiko Bethea schetst een raamwerk om conflicten om te zetten in persoonlijke groei.
Voor Snel bedrijf, Brené Brown sprak met Aiko Bethea om de hoekstenen van het raamwerk te bespreken en hoe de toepassing ervan ons leven kan veranderen.
Brené Brown: Uw verankerde, uitgelijnde en verantwoordelijke raamwerk heeft de manier waarop ik leiding geef en hoe ik met mijn man, kinderen, vrienden en familie omga, volledig veranderd. Dus ik begin met het zeggen van dankjewel.
In onze beide ervaringen met het helpen van mensen bij het identificeren van hun kernwaarden, wordt ons vaak gevraagd: “Wil je dat ik me concentreer op mijn professionele of persoonlijke waarden?” Als we samen in een kamer zijn, delen we vaak veelbetekenende blikken en zeggen we: “Je kernwaarden bepalen alle delen van je leven. Er is maar één set kernwaarden.”
Mijn vragen: Wat denk je dat de reflexieve reactie drijft om op deze manier te compartimenteren?
Aiko Bethea: We zijn getraind om onszelf te splitsen. Ik ben thuis Aiko en op het werk Aiko. Het is niet de bedoeling (of mag) dat die ruzie met mijn ouder of partner bij mij op het werk verschijnt. Dan zijn er nog de andere manieren waarop we onszelf verdelen, zodat we erbij kunnen horen, succesvol kunnen zijn, of niet het doelwit kunnen zijn of als bedreiging kunnen worden gezien. Ik spreek met een zachtere toon. Ik kan zelfs lachen als ik de grap niet grappig vind.
Als je nadenkt over de manieren waarop we onszelf verdelen, is het logisch om aan te nemen dat deze zeer verschillende versies van onszelf verschillende waarden zouden hebben. We zijn echter thuis en op het werk dezelfde persoon, ondanks de kunstmatige verschuivingen die we aanbrengen om ons veilig en geliefd te voelen en succes en veiligheid te verkrijgen.
Hoe staat het nadenken over verschillende waarden voor verschillende gebieden van ons leven de verankering die we moeten doen in de weg?
Onze waarden weerspiegelen wat voor ons als geheel persoon het belangrijkst is. Ze informeren onze grenzen, beslissingen en intrinsieke motivatie. Waarden zijn jouw waarheid en als een anker houden ze gewicht onder druk.
Als waarden veranderen op basis van de kamer waarin we ons bevinden, ben je niet langer verankerd in je kernwaarheid. Je bent ongemoeid en onstabiel. We kijken naar externe validatie en oordeel om ons te informeren over wie we moeten zijn en wie we worden. Dit is het tegenovergestelde van zelfleiderschap.
Mijn grootste werk bevindt zich midden in uw raamwerk: het afstemmen van intentie op impact. Hier is mijn moeilijkste vraag voor jou: als mijn intentie redelijk is en de impact die het op iemand heeft erg zwaar is, hoe kan ik dan op één lijn komen zonder terug te lopen of me te veel te verontschuldigen?
Een collega onderbreekt mij bijvoorbeeld drie of vier keer tijdens een vergadering en ik werk samen met mijn coach om dit op een respectvolle en productief manier en tegelijkertijd een passende grens stellen. Als deze persoon echt defensief wordt of in een schaamtespiraal terechtkomt omdat hij zich niet op zijn gemak voelt met de verantwoordelijkheid, heb ik geen zin om mij te verontschuldigen of voor hem te zorgen. Wat vind jij hiervan? Heb ik meer coaching nodig?
Afstemming gaat niet over comfort; het gaat over consistentie tussen uw waarden, uw acties en de impact die u creëert. Te vaak stellen mensen afstemming gelijk aan het soepel houden van zaken of het vermijden van ongemak. Maar afstemming garandeert niet dat anderen zich goed zullen voelen, rustig zullen reageren of defensief gedrag zullen vermijden. En dat betekent niet dat we de waarheid zodanig moeten verzachten dat ze haar helderheid verliest.
In plaats daarvan vereist afstemming drie dingen: uw intentie is geworteld in uw waarden, uw levering weerspiegelt die waarden en u neemt de verantwoordelijkheid voor de impact die u daadwerkelijk creëert.
In dit geval kunt u op één lijn komen met uw waarden en is de impact ook wat u wenst: uw collega onderbreekt u niet langer. Enkan uw collega wrok koesteren en defensief zijn.
Er is een kans om mee te groeien met de collega die een emotionele reactie heeft zoals een schaamtespiraal.
Vraag hen hoe zij hadden gewild dat u deze feedback gaf. Als ze eenvoudigweg zeggen dat ze niet willen dat je feedback geeft en dat je de onderbrekingen moet verdragen, dan is er gewoon een fundamenteel verschil tussen jullie twee. Je vroeg om wat je nodig had en dat willen ze niet ondersteunen. U heeft de keuze om in deze werkrelatie een andere grens te stellen, aangezien u zeer ver uit elkaar kunt liggen als het gaat om de manier waarop u elkaar kunt ondersteunen en hoe u moet samenwerken. Wat je wel hebt, is duidelijkheid, en je hoeft niet voortdurend je excuses aan te bieden, te kruipen of zelfs maar tegen iemand in actie te komen.
Aan de andere kant zou de collega kunnen zeggen: ik zou willen dat je je stem niet verhief en deze feedback niet gaf in het bijzijn van het hele team. In dit geval kun je naar ze luisteren en empathie en mededogen oefenen. Bedank hen voor de feedback en vertel dat u uw best zult doen om deze voorkeuren in gedachten te houden en u te verontschuldigen voor de impact.
Laten we het als laatste hebben over aansprakelijkheid. Ik heb het gevoel dat reparatie een cruciale rol speelt bij het afleggen van verantwoording en het opbouwen van vertrouwen in alle domeinen van ons leven. Wat gaan we fout bij reparatie en wat zijn een of twee dingen die we beter kunnen doen? Vraagt om een vriend.
Reparatie gaat over de relatie, over verbinding. Het is een hartstochtelijke sport. Voor herstel kijken we verder dan woorden naar de volledige context van een gesprek, waarbij we toon, energie, lichaamstaal en wat onuitgesproken blijft opmerken om te begrijpen wat er werkelijk gebeurt. Er is geen herstel mogelijk zonder aandacht voor emoties. Reparatie kan ook niet worden uitbesteed. Hier zijn twee stappen die nuttig kunnen zijn:
- Veranker je waarden: Ten eerste gaan we terug naar het verankeren en verankeren van onze waarden. En we begrijpen wat dat betekent in termen van hoe we bij deze andere persoon verschijnen. Voor mij kan dat betekenen: wat vereisen mijn waarden van loyaliteit en groei dat ik in deze situatie wel/niet doe?
- Stem onze acties af en word nieuwsgierig: zorg ervoor dat onze acties en leveringen in overeenstemming zijn met deze waarden. En bij het beoefenen van nieuwsgierigheid onderzoeken we welke impact we op deze persoon hadden. Nieuwsgierigheid is zorg. Wanneer we ons innerlijke gebabbel opschorten, de verhalen die we onszelf vertellen op pauze zetten en de andere partij uitnodigen om niet alleen te vertellen hoe zij zich voelen, maar ook wat anders had kunnen worden gedaan, tonen we zorgzaamheid. Wij zijn ook aan het leren. Als ik iemand vraag wat niet voor hem of haar heeft gewerkt, moeten ze even pauzeren en nadenken over waar ze vandaan komen en dit communiceren. Ze moeten zichzelf horen. Alleen al in dit deel van het gesprek kan er veel veranderen. Ik krijg gegevens en inzicht over deze persoon… en ze worden ook zelfbewuster. Soms kunnen ze zichzelf gewoon horen en aarzelen, in het besef dat hun pijn of activering niet over jou ging. Het ging om context, of om een verhaal zij woonden in.
Deze gesprekken die alleen over verbinding en reparatie gaan, zijn zeldzaam. Als we ze hebben, is het als een geweldige uitademing, een geschenk.
Als lezers slechts één verandering of oefening wegnemen in de manier waarop ze op het werk of in relaties verschijnen, wat hoop je dan dat dat is?
De belangrijkste verandering op dit moment is het beoefenen van zelfleiderschap. Wanneer alles snel en onzeker aanvoelt, is het gemakkelijk om uw oordeel uit te besteden aan trends, druk of externe verwachtingen. Maak in plaats daarvan duidelijk wat uw waarden zijn, stem uw gedrag af op wat belangrijk is en neem de verantwoordelijkheid voor uw impact. Dat begint met zelfbewustzijn en strekt zich uit tot de manier waarop u beslissingen neemt en elke dag opduikt. Zonder dit verliezen mensen en organisaties hun focus. Hiermee werken ze met meer duidelijkheid, consistentie en verantwoordelijkheid.
