Door Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
Nu streaming de afgelopen tien jaar een grote vlucht heeft genomen in huizen over de hele wereld, is het voor films die in de bioscoop historische bedragen verloren hebben mogelijk geworden om succes te boeken, ook al zou dit de post-release kunnen zijn.Mysteriewetenschapstheater 3000 trend van ‘zo slecht dat het goed is’. Dat is de reden waarom een enorme flop bijvoorbeeld zegt: Morbius, en films die het doel enigszins misten, zoals De herfstman kan het omdraaien en een streamingsucces worden.
Wat nog indrukwekkender is, is de verbazingwekkende ommekeer van 2013 Jack de reuzendoderdat Legendary Pictures naar verluidt $ 200 miljoen verloor, om in 2025 bovenaan de streaminghitlijsten te komen te staan.
Het klassieke sprookje met een twist
Iedereen kent het verhaal van Jaap en de Bonenstaakhet klassieke sprookje over het verkopen van een paard voor magische bonen en het beklimmen van een bonenstaak om een reus te vinden die in de wolken leeft. Het is eenvoudig, bevat meerdere moraal en kan eenvoudig worden aangepast om van Jack de slechterik te maken, maar… Jack de reuzendoder vraagt in plaats daarvan: “Wat als er geen moraal was, en in plaats van één reus, er een heel leger van kwade reuzen zou zijn?” De film is het klassieke verhaal, zoals je het nog nooit eerder hebt gezien, en het werkt bijna.
Nicholas Hoult speelt Jack, de jongeman die zijn paard aan een monnik ruilt in ruil voor bonen die hij nooit nat mag laten worden. Zoals de regels in GremlinsHet duurt niet lang voordat Jack de bonen per ongeluk nat maakt en er een bonenstaak onder zijn huis groeit, terwijl de prinses Isabell (Eleanor Tomlinson) erin vastzit terwijl deze de lucht in groeit. Alle mannen van de koning verzamelen zich om de prinses te redden, inclusief Lord Roderick (Stanley Tucci), die gelukkig… Jack de reuzendoder duidelijk maakt, is heel slecht, heel snel.
Het is aan Jack, Isabell en de trouwe ridder Elmont (Ewan McGregor) om het koninkrijk te redden en de invasie van reuzen onder leiding van Roderick en de gigantische tweekoppige generaal Fallon (Bill Nighy) te stoppen. Als er één ding is Jack de reuzendoder doet het beter dan elke andere bewerking, het is het derde bedrijf met een regelrechte oorlog tussen mensen en reuzen, met een vleugje humor en absurditeit. Kijken naar een reus die een windmolen weggooit, net als de glaive Krul is de perfecte hoeveelheid off-beat om af te leiden van een verrassende hoeveelheid lichaamshorror in zowel de ontwerpen van de reus als het uiteindelijke lot van Fallon.
Een film voor niemand
Jack de reuzendoder ziet er te goed uit, en de met sterren bezaaide cast heeft veel te veel plezier om het een echt slechte film te laten zijn. Het probleem is dat het tempo niet klopt: het duurt iets te lang om tot de goede dingen te komen, dan voelt het een beetje te gehaast aan, en hoewel het een leuk avontuur is, is het ook, net als het bronmateriaal, simplistisch. Het is niet zo dat de film niet in de bioscoop is bekeken; het verdiende wereldwijd 197 miljoen dollar, wat een geweldige opbrengst zou zijn als het maar 185 miljoen dollar kostte om te verdienen, en dan is de uitgebreide marketingcampagne nog niet meegerekend.
De push-and-pull van regisseur Bryan Singers visie van een duistere kijk op de fabel, compleet met echte mensen die op het scherm eten, en de opgeschoonde versie die in de bioscoop verscheen, die nog steeds te donker was voor kinderen, aangezien de film verrassend genoeg een PG-13-rating kreeg, zorgde ervoor dat het uiteindelijk een film voor niemand werd. De Rotte Tomaten kijkcijfers van 52 procent van critici en 55 procent van het publiek zijn het bewijs dat het eindproduct niet geweldig, maar ook niet slecht is; het is een film waar je een paar uur naar blijft kijken en daarna geen blijvende indruk achterlaat. Tegenwoordig zouden Lionsgate en Sony graag een film uitbrengen die zo goed ontvangen wordt, aangezien zelfs Jack the Giant Slayer er uitziet als een meesterwerk vergeleken met Grenslanden of Kraven de Jager.
Streamen is het perfecte huis voor Jack de reuzendoderen tien jaar later maakt het niet langer uit dat de film honderden miljoenen verloor in de bioscoop. Het kan eindelijk op zichzelf staan als een leuk, zij het onopvallend, fantasie-avontuur.
