Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Een van mijn favoriete Found Footage-horrorfilms waar je nog nooit van hebt gehoord, is die van 2025 Looky-Loo (mijn recensie hier), geschreven en geregisseerd door Jason Zink (de man achter Rechte rand Kegger). Ik had het geluk dat Jason vóór de release in 2024 contact met mij opnam om de film te beoordelen, en ik was er versteld van. Het is heel goed gefilmd omdat de “found-footage” afkomstig is van een aspirant-filmmaker, wat betekent dat hij weet hoe hij zijn beelden moet bewerken, en welke camera hij ook gebruikt niet in de valkuil van “bange kinderen die met de camcorder van hun ouders door het bos rennen” valt waar veel Found Footage-films voor bezwijken.
De beelden die aan de kijker worden gepresenteerd in Looky-Loovoor zover ik weet, wordt zorgvuldig samengesteld door de titulaire seriemoordenaar, omdat hij zijn eigen mythologie probeert uit te bouwen en de aandacht wil. Denk aan BTK-moordenaar, maar als hij wist hoe hij CapCut moest gebruiken. Looky-Loo: Deel II bouwt voort op deze kennis en houdt het interessant door ons te laten zien hoe ver de moordenaar uit het diepe is geraakt sinds we hem voor het laatst zagen. Dat zegt veel, want de eerste film slaagt erin zijn publiek te traumatiseren, maar alleen voordat hij laat doorschemeren dat er nog veel meer is waar dat vandaan komt.
Toen Zink opnieuw contact met me opnam om mijn mening te horen over zijn aankomende vervolg, was ik duidelijk klaar voor meer van hetzelfde, alleen een beetje geëscaleerd. Hij verwerkt het geheel in een trilogie, dus ik dacht dat we een langzame verbranding zouden krijgen, wat zou leiden tot een nieuwe cliffhanger. Ik was verrast toen Looky-Loo: Deel II ging er meteen mee aan de slag, zonder opbouw, om je voor te bereiden op de voortzetting van de razernij van onze moordenaar.
Looky Loo wil beroemd worden
Looky-Loo: Deel II verspilt geen tijd met het uitbouwen van de mythologie van zijn titulaire karakter en bevat een brief aan de kijker waarin alles wordt beschreven. De brief brengt twee dingen tot stand. Het vertelt de kijker dat hij zal blijven moorden, en het beschimpt de autoriteiten passief-agressief door te stellen dat “zoveel meer dames op de vloer van de uitsnijruimte zijn beland dan de FBI weet.” Hij legt verder uit dat zo’n slachtoffer werd gewurgd met een gitaarsnaar terwijl ze in haar fauteuil zat, iets wat hij ‘meeslepende beelden, maar te kort door de bocht’ noemt.
Looky Loo praat meteen als een ervaren filmmaker die toevallig een seriemoordenaar is, en niet een seriemoordenaar die bijverdient als amateurfilmer. Dat zou je alles moeten vertellen wat je moet weten over de mentale toestand van de moordzuchtige dreiging. Hij heeft een hoge dunk van zichzelf en gelooft dat wat hij doet hoge kunst is. In werkelijkheid stalkt hij vrouwen, komt binnen en snuffelt rond in hun huizen als ze er niet zijn, en keert terug als hij zich voldoende op zijn gemak voelt met hun routines om de moord te plegen.
Maar dit is wat Looky Loo niet wil toegeven. Hij wordt slordig.
Wat mij in de eerste film echt bijbleef, was de manier waarop hij zijn camera gebruikte voor verkenningen. In eerste instantie lijkt het alsof hij zijn voyeuristische activiteiten alleen maar filmt voor de spanning. Maar als je echt nadenkt over wat hij doet, speelt hij de zaken slim in. Hij filmt hele specifieke dingen als hij een huis binnengaat. Je vangt een glimp op van kalenders, hij doorzoekt rommelladen en medicijnkastjes, zoekt naar mogelijke moordwapens en bedenkt mogelijke ontsnappingsroutes.
Hij zoekt ook plekken uit waar hij zich kan verstoppen zodra het tijd is om toe te slaan. Hij neemt de beelden mee naar huis en bekijkt ze, zodat er geen verrassingen zijn. Met andere woorden, hij meet het gewricht vanaf een veilige afstand zodra hij heeft wat hij nodig heeft, waardoor hij een grondige kennis krijgt van de dagelijkse gewoonten en plattegronden van zijn slachtoffers. Hij plant alles van tevoren, waardoor hij een gruwelijk voordeel heeft ten opzichte van zijn slachtoffers.
De tweedejaarscrisis van onze moordenaar
In de overlevering dat Looky-Loo: Deel II gevestigd is, draait er nu een populaire snuiffilm in drive-in-theaters met beelden van de eerste film. Het vervolg zelf begint in het huis van zijn volgende slachtoffers, een ouder getrouwd stel dat niet voldoet aan zijn gebruikelijke slachtofferprofiel. Tot nu toe heeft Looky Loo altijd op jonge, aantrekkelijke vrouwen gejaagd, maar er is een persoonlijke inzet in deze openingsscène. Hij speelt een nieuwsuitzending met een man die zegt dat als hij ooit de moordenaar in handen krijgt, het spel voorbij is. Wanneer de camera uitzoomt, is het duidelijk dat dit dezelfde man is die Looky Loo momenteel heeft vastgebonden en gekneveld.
Nadat hij de man en zijn vrouw heeft afgemaakt, reikt Looky Loo in een plas bloed en schrijft ‘Deel II’ op de koelkast, omdat dit in zijn ogen gewoon weer een filmproject is, en dit de meest stoere manier is om aan een titelkaart te komen.
Ik ga niet in op de gedetailleerde details en geef er een volledig overzicht van Looky-Loo: Deel IImaar er zijn een paar dingen om over na te denken over de mentale toestand van onze moordenaar die ik heb geklokt tijdens het kijken naar het komende vervolg. Hij wordt onzorgvuldig. Het lijkt erop dat hij niet meer voortdurend beeldmateriaal aan het bewerken is, wat erop wijst dat hij minder voorzichtig is bij het betreden van de huizen van zijn slachtoffers. Hij wordt meer dan eens opgemerkt en bijna overweldigd. Hij begint interactie te hebben met objecten in de huizen van zijn slachtoffers die gemakkelijk zijn dekking kunnen opblazen voordat hij zijn sadistische driften kan bevredigen.
Het controlelampje van Looky Loo gaat branden, wat aangeeft dat hij niet eens voor zijn vluchtvoertuig zorgt, ondanks dat hij van plan is te escaleren. Hij verschijnt met zijn camera op openbare plaatsen, vermoedelijk in burgerkleding, hoewel we altijd alleen zijn schaduw zien. Nogmaals, onzorgvuldig. Er zijn ook verschillende sequenties waarbij een vrouw betrokken is die zijn volgende slachtoffer is of iemand die hij inhuurt, zodat hij zijn fantasieën in een gecontroleerde omgeving kan uitwerken voordat hij het echt doet. In deze scènes zit ze onhandig op een bed, leest zijn poëzie en past verschillende outfits en pruiken aan die passen bij het type slachtoffer van zijn voorkeur. Vreemd genoeg lijkt ze niet bang, maar bijna sympathiek tegenover hem.
Net als zijn voorganger, Looky-Loo: Deel II heeft spaarzame dialogen en beschikt over lange tracking shots, zware ademhaling en het geluid van voetstappen die over het trottoir schrapen. Af en toe, terwijl hij zich in iemands kast verstopt, schakelt hij de camera uit om de batterij te sparen. Als hij weer begint met opnemen, is het duidelijk dat de tijd is verstreken en dat hij op het punt staat iets vreselijks te doen nu iedereen slaapt en zich totaal niet bewust is van zijn aanwezigheid op de enige plek waar ze zich veilig zouden moeten voelen.
Het meest verontrustende is echter dezelfde ziekelijke rush die ik had tijdens het kijken naar deze film als bij de eerste. Zink maakt er bewust voor om de kijker de slechtst denkbare hoofdpersoon te laten volgen. Hij is een vreselijk persoon. Hij is mentaal instabiel. Hij heeft gedurende de hele looptijd niets anders gedaan dan stalken en doden. Maar het belangrijkste waar je rekening mee moet houden, is dat Looky Loo is de hoofdpersoondus je voelt je gedwongen om zijn verhaal door te zetten en, tot op zekere hoogte, hem te zien slagen, want dat is hoe verhalen vertellen werkt. Meestal is de hoofdpersoon de held. Hier is hij precies het tegenovergestelde. Alles wat hij doet is verwerpelijk, maar je blijft geïnvesteerd omdat het het verhaal is dat je volgt. In zekere zin komt zijn zieke en verwrongen fantasie om beroemd te worden tot leven omdat je hem in realtime de overlevering ziet uitbouwen, en je kunt niet anders dan hopen dat het een geweldig verhaal is.
Dat maakt de Looky-Loo-films zo rommelig en leuk om naar te kijken. Door het ontwerp word je gedwongen de slechterik te steunen, en dat is precies wat hij wil.
Op het moment van schrijven is Looky-Loo: Deel II is bezig met het afronden van de postproductie en een releasedatum moet nog worden aangekondigd. Om je voor te bereiden op wat komen gaat, kun je de eerste streamen Looky-Loo gratis op Tubi.
