De sciencefictionthriller van Scarlett Johansson is sexy, kinetisch en brutaal

Door Robert Scucci
| Gepubliceerd 1 uur geleden

Inmiddels is bewezen dat de mythe dat we slechts 10 procent van onze hersenen gebruiken vals is, maar als het goed wordt gebruikt als filmfiguur, ben ik bereid de leugen te omarmen. In het geval van 2014 Lucyverwijzen ze naar potentieel hersengebruik als ‘cerebrale capaciteit’, waardoor Scarlett Johansson kan leunen op het idee dat als ze in staat is haar volledige potentieel aan te boren, de wereld zoals wij die kennen voor altijd veranderd zou zijn. Vaak vergeleken met 2011 Grenzeloos, Lucy beslaat een soortgelijk thematisch territorium als de film met Bradley Cooper in de hoofdrol. Het onderscheid dat echter moet worden gemaakt, is de manier waarop wordt omgegaan met het bereiken van de volledige hersencapaciteit.

Grenzeloos vertelt een verhaal over hoe de eindeloze cognitieve vaardigheden van een man hem slechts in beperkte mate van pas kunnen komen als hij verslaafd raakt aan een stof die moeilijk te synthetiseren is, wat mogelijk tot zijn ondergang kan leiden. Lucyaan de andere kant, hanteert een meer mondiale benadering van het vertellen van verhalen, wat suggereert dat de mensheid met een hersencapaciteit van 10 procent werkt, omdat het niet de bedoeling is dat de mensheid zoveel ziet, hoort, voelt en ervaart. Als er te veel van alles tegelijk gebeurt, kan dit ons terugsturen naar het stenen tijdperk, omdat het hele universum buiten het redelijke bereik van het menselijk begrip ligt.

Lucy worstelt met dit idee van evolutie via de hoofdrolspeler, die, zodra ze een bepaalde drempel van zintuiglijke waarneming overschrijdt, beseft dat geen enkel mens zoveel mentale kracht zou moeten bezitten omdat het gewoon te veel is om mee om te gaan. Sterker nog, als dat soort kennis in de verkeerde handen valt, valt niet te voorspellen hoe schadelijk het voor onze soort kan zijn.

Van Drug Mule naar singulariteit

Lucy van Scarlett Johansson komt in een lastige situatie terecht als haar vriend haar in een, in alle opzichten, nachtmerriescenario stort. Hij dwingt haar om onbewust een koffer vol synthetische drug, bekend als CPH4, af te leveren aan een Zuid-Koreaanse drugsbaron genaamd Mr. Jang (Choi Min-sik). De volledige bedoelingen van de heer Jang worden in eerste instantie niet duidelijk gemaakt, maar we weten wel dat hij de zeer krachtige en uiterst waardevolle drug door heel Europa probeert te vervoeren, waarbij hij zakken met de stof in de magen van zijn koeriers naait, zodat ze deze onopgemerkt over verschillende grenzen kunnen smokkelen. Wat meneer Jang echter niet van plan is, is Lucy kreeg een trap in de maag, waardoor de zak scheurde en in haar lichaam lekte.

Plotseling supercharged door het medicijn, Lucy beseft al snel dat het haar superintelligent heeft gemaakt. Vanaf dit punt krijgen we scène-onderbrekingen die onthullen welk percentage van haar hersenen ze gebruikt terwijl ze antwoorden zoekt over haar toestand, wat haar naar professor Samuel Norman leidt (Morgan Vrijman), die zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van het potentieel van het menselijk brein. Dit lijkt allemaal handig, maar afgezien van de rommelwetenschap wordt het gevolgd. Lucy’s lichamelijkheid en de keuzes die ze maakt, werken nauw samen met haar toegenomen hersencapaciteit naarmate meer van het medicijn in haar systeem terechtkomt.

Professor Norman heeft geen idee wat er wanneer zal gebeuren Lucy’s De hersencapaciteit bereikt de 100 procent, maar hij is bereid alles te riskeren om haar te helpen erachter te komen, aangezien ze toch al goed op weg is om dat doel te bereiken. Terwijl ze worstelen met de wetenschap en de mondiale implicaties ervan, komt de heer Jang dichterbij Lucydie het naar Parijs brengt in een laatste wanhopige poging om nog meer zakken CPH4 te bemachtigen. Iedereen die binnenkomt, beschikt op dit moment over bovenmenselijke vermogens Lucy’s De manier waarop ze dat doet is vrijwel het ondertekenen van hun eigen overlijdensbericht, terwijl haar intelligentie, bewustzijn en reflexen exponentieel blijven toenemen.

Onderweg vinden er filosofische debatten plaats Lucy. Het rode draad is dat mensen slechts een fractie van hun hersenen gebruiken, omdat er geen redelijke manier is om te leven met oneindige kennis van de totaliteit van alles. In ieder geval niet in deze huidige fase van de evolutie van onze soort. Lucy weet dit, omdat ze alles weet, en het is aan haar om erachter te komen hoe ze haar kennis kan doorgeven voordat ze bezwijkt onder het existentiële gewicht van alles over alles weten.

Vergelijkbaar met Grenzeloos, maar blijft op zijn eigen pad

Het beste deel over Lucy is hoe elk afzonderlijk verhaal elkaar kruist. Een groot deel van de hoogtepunten van het eerste bedrijf Lucy in het reine komen met wat er met haar gebeurt. Alle overbodige wetenschap die nodig is om het verhaal te vertellen, is uiteengezet door professor Norman van Morgan Freeman. We krijgen letterlijk de behandeling in de collegezaal terwijl hij zijn onderzoek bespreekt met zijn klas, en dan krijgen we enorme bezuinigingen terug naar Johansson die een hoger niveau bereikt, in het besef dat het onderzoek van professor Norman een belangrijke rol speelt in haar evolutie, haar dwingt hem op te sporen en de verhalen elkaar te laten kruisen.

Terwijl deze draden samenkomen, worden we geconfronteerd met een B-roll van de natuur, het dierenrijk en het universum, waardoor kijkers onbewust de impliciete reikwijdte kunnen absorberen van wat 100 procent hersencapaciteit bij een mens zou betekenen.

Als het eenmaal echt kookt, is er genoeg gestileerde actie om het verhaal boeiend te houden omdat Lucy wordt een krachtig wezen, dat telekinetische vaardigheden bezit die goed uitpakken voor haar tegenstanders als ze beseffen wat voor soort kracht ze per ongeluk hebben ontketend. Met een handbeweging worden bijvoorbeeld meerdere gewapende handlangers tegen het plafond geslingerd. Het is erg leuk om te zien hoe Scarlett Johansson verandert van een jonkvrouw in nood naar de brutale heldin wiens hersenen over enorme hoeveelheden informatie beschikken die de oorsprong van intelligent leven zoals we dat kennen en momenteel begrijpen, zou kunnen verklaren. Het is nog leuker als ze in een fractie van een seconde cruciale beslissingen moet nemen om de zeer gevaarlijke mensen die haar proberen te vangen, te onderwerpen.

De vraag is echter wat ze met die informatie gaat doen. Zal ze op de ultieme machtsreis gaan en alles in haar kielzog vernietigen? Of zal ze haar krachten gebruiken om de massa te onderwijzen, waardoor de mensheid haar volgende evolutionaire stap kan bereiken? Je kunt het ontdekken door op te schieten Lucy op Netflix. Als je bang bent dat deze film je intelligentie beledigt, doe dat dan niet. Niets hiervan is echt. Maar het is nog steeds leuk om af en toe te doen alsof.