Trump ging naar Truth Social om Iran aan te vallen omdat het de Straat van Hormuz niet had geopend in een schokkende met F-bommen beladen post, waarbij hij het regelboek verscheurde om zichzelf en Amerika te vernederen
Het casten van Dame Judi Dench als Sir Keir Starmer in de parodietrailer op sociale media voor Iran War – The Movie was meer dan bruut. Je kunt je de strakke gezichten voorstellen die de staf van Starmer in aanwezigheid van de premier moest houden toen die AI-video vorige week viraal ging. Vermenigvuldig dat met een factor 10 voor de met F-bommen beladen post op het Truth Social-platform van Donald Trump, waarin Iran wordt aangevallen omdat het de Straat van Hormuz niet heeft geopend.
Daarin dreigde hij de Iraanse energiecentrales en bruggen te vernietigen als dat land zijn deadline van dinsdag niet zou halen om de doorgang voor alle scheepvaart te heropenen. Het bericht luidde: “Dinsdag zal in Iran de Dag van de Energiecentrale en de Dag van de Brug zijn, allemaal in één. Er zal niets vergelijkbaars zijn! Open de Straat van de F*****’, jullie gekke sukkels, anders leven jullie in de hel – KIJK GEWOON! Alle lof zij Allah.”
Ja, echt waar. En in de eigenlijke post waren er geen sterretjes. Wanneer Netflix of een van de andere grote productiehuizen aan het eerste seizoen van The Madness Of Don Trump gaat werken, weten ze niet waar ze moeten beginnen. In de parodietrailer speelde Liam Neeson hem, maar het hadden gemakkelijk Hollywood-supersterren Alec Baldwin, Jon Voight of Brendan Gleeson kunnen zijn, die hem speelden in de miniserie The Comey Rule uit 2020.
Maar ik dwaal af. Dat bericht op sociale media dat een meltdown van Trump suggereerde, deed me denken aan Tony Montana van Al Pacino in de film Scarface. Montana’s langzame, paranoïde afdaling naar die explosieve finale, omringd door zijn eigen, buitenschoolse activiteiten, blijft het onderwerp van de filmgeschiedenis.
Ervan uitgaande dat Trump zijn eigen berichten schrijft, kun je je hem alleen maar in de vroege uurtjes achter dat bureau voorstellen, letterlijk aan zijn lot overgelaten. De post van zondag deed me ook denken aan Jack Nicholson’s Jack Torrance in The Shining, die tegen het einde van de film uit 1980 het helemaal kwijt is en in een gestoorde woede naar iedereen uithaalt.
Idem, voor oudere lezers, James Cagney’s psychopathische crimineel Cody Jarrett in de film White Heat uit 1949. Want tot de gouden regels van sociale media behoren: post nooit dronken, post nooit boos, en post nooit iets waarvan je niet wilt dat het in letters van drie meter hoog in de lucht wordt geschreven.
En toch was het feit dat Trump de regels verscheurde om zichzelf, zijn kantoor, het Witte Huis en Amerika te vernederen niet eens een schok. Zeker, het zou over de hele wereld wenkbrauwen hebben doen fronsen zodra was bevestigd dat de aanstootgevende post niet nep was. Maar dit is een man die de spot dreef met Amerikaanse soldaten die omkwamen als ‘verliezers’ en ‘sukkels’.
Een man die op 11 september 2001 – die uiterst tragische dag in de Amerikaanse geschiedenis – een tv-station binnenstapte om ten onrechte te beweren dat een van zijn eigendommen nu het hoogste gebouw in Lower Manhattan was. Een man die heeft gedreigd Europa binnen te vallen om de controle over Groenland over te nemen, de NAVO herhaaldelijk heeft beledigd en Europa van zich heeft vervreemd met zijn oorlog tegen Iran.
Een man wiens xenofobe, racistische en vrouwonvriendelijke opmerkingen uitgebreid zijn. Een man die ooit de spot dreef met een gehandicapte verslaggever. En geloof me, dat kleine lijstje is nauwelijks oppervlakkig.
Dus als je geschokt was door de post op sociale media van zondag, waar ben je geweest? Een aantal mediakanalen lezen het woordelijk – inclusief de godslastering – omdat het wel gehoord of gezien moest worden om het te geloven. Ruim 77 miljoen Amerikanen stemden voor een oproerkraaier met een gouden lift, in de overtuiging dat hij de gewone man beter vertegenwoordigde dan de socialistische zwarte vrouw Kamala Harris.
Nu hebben ze ontdekt dat ze zichzelf hebben vastgeketend aan een op hol geslagen trein die op weg is naar een klif zonder brug. De reis ernaartoe zal ook tergend langzaam verlopen – met nog ruim twee en een half jaar te gaan van Trumps ambtstermijn. In dit tempo zullen de filmmakers met te veel materiaal eindigen.
