Als Abby Jimenez een boek uitbrengt, kun je er zeker van zijn dat ik het meteen ga lezen. Op dit moment zijn haar romans voor mij een automatische aankoop, en daarna Alleen voor de zomer werd een van mijn favoriete romans aller tijden, mijn verwachtingen voor haar nieuwe release, De nacht dat we elkaar ontmoetten, waren bijzonder hoog.
Een deel van mijn verwachting kwam ook doordat ik wist hoeveel tijd er in deze release zat. Abby heeft dat in dit boek gedeeld kostte haar twee jaar om te schrijven, wat me nog meer intrigeerde omdat ik wist dat ik iets bijzonder doordachts en gelaagds kon verwachten. Voeg daarbij het feit dat De nacht dat we elkaar ontmoetten bestaat in dezelfde wereld als zij eerdere op zichzelf staande boekenmet optredens van personages die lezers al kennen en waar ze van houden, en het brengt meteen dat extra gevoel van opwinding met zich mee. Gelukkig heeft al die opwinding en verwachting zijn vruchten afgeworpen. Hier is mijn mening De nacht dat we elkaar ontmoetten.
In ieders leven is er een beslissing die alles kan veranderen. Voor Larissa kwam het bij het kiezen met wie ze na een concert naar huis zou rijden. Die avond had ze geen idee dat ze de perfecte man had ontmoet. Zij en Chris zijn goede vrienden en zijn mede-ouder van een enigszins losgeslagen reddings-Yorkie. Maar ze heeft Chris al die maanden geleden niet uitgekozen om haar naar huis te brengen; ze ging met zijn beste vriend mee, en hij werd haar vriendje. Het enige wat Chris wil is dat Larissa gelukkig is. Aan de zijlijn staan is hem langzaam fataal, maar een beweging maken zou iemand anders vernietigen.
Wat is De nacht dat we elkaar ontmoetten over?
De nacht dat we elkaar ontmoetten volgt Larissa, die haar perfecte man, Chris, ontmoette na een avondje stappen tijdens een concert. Het verhaal volgt de groeiende relatie tussen de twee en hoe ze elkaars beste vrienden worden. We kijken hoe ze op avontuur gaan, elkaar steunen tijdens de ups en downs van het leven, en zelfs co-ouder worden van een hond. Maar ondanks al hun chemie heeft Larissa geen relatie met Chris; ze heeft een relatie met Mike, de beste vriend van Chris.
Mijn recensie van De nacht dat we elkaar ontmoetten
Ik geef toe dat ik met enige aarzeling aan dit boek begon. Normaal gesproken voel ik me niet aangetrokken tot verhalen met een liefdesdriehoek. Het is moeilijk om volledig geïnvesteerd te zijn als je weet dat er iemand gewond zal raken. Bovendien maakte het idee dat er gevoelens ontstonden rond de relatie van een beste vriend, mij achterdochtig. Hoe was het Abby Jimenez ga je de centrale verbinding tussen Chris en Larissa geloofwaardig maken en de moeite waard om voor te pleiten, zonder de lezer te frustreren of van streek te maken? Het is het soort trope dat in de verkeerde handen gemakkelijk rommelig kan aanvoelen.
Maar op de een of andere manier heeft ze het voor elkaar gekregen, grotendeels dankzij de zorgvuldigheid waarmee ze de verbinding tussen Chris en Larissa opbouwt. Het verhaal maakt heel duidelijk waarom hun connectie een ander soort emotioneel gewicht met zich meebrengt dan Larissa’s connectie met Mike, haar vriend en de beste vriend van Chris. De de stijlfiguren van het boek werkte omdat de personages de hele tijd respectvol bleven. Er was geen sprake van bedrog, wat ik op prijs stelde.
De nacht dat we elkaar ontmoetten is een boek gebouwd op verlangeneen aspect dat ik absoluut geweldig vond aan het verhaal. Abby leunt in dit verlangen op een manier die natuurlijk aanvoelt en niet wordt meegesleept. De verbinding tussen Chris en Larissa ontwikkelt zich terughoudend, en als gevolg daarvan weegt elke interactie tussen hen zwaarder. Dat stille verlangen en die spanning zorgden ervoor dat ik, zelfs op de kleine momenten, in het verhaal bleef investeren.
“Wederom heeft Abby Jimenez personages gecreëerd waar je lang na de laatste pagina aan blijft denken.”
Aandacht voor detail is ook waar Abby blijft schitteren als een romantische auteur. Zelfs de bijpersonages in dit verhaal voelen zich volledig gevormd, met hun eigen persoonlijkheden en verhaallijnen die ervoor zorgen dat de wereld zich geleefd voelt. Vooral Mike is een van die personages die indruk achterlaat, zelfs als hij niet centraal staat. Hoewel we in wezen tegen hem zijn in termen van zijn relatie met Larissa, is hij nooit geschreven als iemand met wie het onmogelijk is om zich in te leven. Het verhaal maakt duidelijk waarom hij en Larissa geen goede combinatie zijn, maar het geeft hem nog steeds diepgang en menselijkheid. Dit is iets wat Abby consequent goed doet in haar romans: er bestaat geen personage dat alleen het hoofdverhaal vooruit helpt.
Haar personages blijven ongelooflijk herkenbaar, en Chris heeft vooral het gevoel dat iemand die dit leest onmiddellijk zal reageren voor willen rooten. Hoewel dat soms een van mijn frustraties over de roman werd. Er waren momenten waarop het voelde alsof Chris zoveel van zichzelf gaf aan iedereen om hem heen, zonder daarvoor hetzelfde niveau van zorg terug te krijgen. Hoewel die vrijgevigheid duidelijk weerspiegelt wie hij is, waren er momenten dat ik wilde dat Larissa, of zelfs een van zijn vrienden, datzelfde niveau van aandacht aan hem zou tonen.
Dat gevoel werd nog opvallender omdat verdriet een van de diepste persoonlijke worstelingen van Chris is. Terwijl het boek over die pijn gaat, bleef ik wachten tot er verder onderzoek naar zou worden gedaan. Het voelde als een emotionele draad die het potentieel had om nog dieper te gaan dan al het geval was. Maar dat neemt niet weg dat het boek over het algemeen leuk is. Abby Jimenez heeft een manier om emotionele intimiteit te schrijven die elke scène meeslepend maakt. Opnieuw heeft ze personages gecreëerd waar je tot lang na de laatste pagina aan blijft denken.
Dus, moet je lezen De nacht dat we elkaar ontmoetten?
Voor lezers die zich onzeker voelen over deze trope: De nacht dat we elkaar ontmoetten zal u waarschijnlijk verrassen. Het kan niet vervangen worden Alleen voor de zomer als mijn persoonlijke favoriet, maar het herinnerde me er absoluut aan waarom Abby een van de weinige auteurs blijft wiens nieuwe releases ik altijd onmiddellijk oppak. De nacht dat we elkaar ontmoetten is de perfecte mix van hart, humor en ingewikkelde gevoelens.
window.fd(‘formulier’, {formId: ‘69498d871c4452f462816f41’, containerEl: ‘#fd-form-69498d871c4452f462816f41’ });
Baylie Panattoni, bijdragende schrijver
Baylie is een in Los Angeles gevestigde bijdragende schrijver voor The Everygirl met een passie voor entertainment, schoonheid en reizen. Of het nu gaat om het ontdekken van de nieuwste essentiële huidverzorgings- en make-upproducten, het ontdekken van onvergetelijke reisbestemmingen of het vinden van de nieuwste romantische roman die BookTok overspoelt, Baylie houdt ervan om op de hoogte te blijven van trends en deze met lezers te delen.
Het bericht Recensie: Hoe verhoudt ‘The Night We Met’ zich tot de andere boeken van Abby Jimenez? verscheen als eerste op Het Everygirl.
