Na meer dan 15 jaar is de Marvel Cinematic Universe-formule geen eindeloze machine voor het produceren van blockbusters; het is een geheel genre voor zichzelf. Deze actievolle, blitse heldendichten vol superhelden en grapjes zijn niet langer beperkt tot de MCU; je kunt ze in allerlei franchises zien, zoals Jurassic Park, Jumanji, Ghostbustersen zelfs Pixar-films.
Nu gooit een nieuwe franchise zijn hoed in de ring: Meesters van het universum. De klassieke tekenfilmfranchise krijgt een live-action-remake met een hoog budget, en deze speelt precies volgens het Marvel-regelboek. Bekijk hieronder de trailer van de film:
Er zitten een aantal leuke leugens in deze trailer, zoals de MGM-leeuw die wordt vervangen door Battle Cat, maar het grootste deel van de trailer is gericht op het centrale verhaal van Adam Glenn (Nicholas Galitzine), de verloren prins van Eternia, die gedwongen wordt ondergedoken te leven op aarde. Het is aan hem om terug te reizen naar zijn thuisland en de macht los te maken van de kwaadaardige schurk met schedelgezicht Skeletor (Jared Leto).
Kortom, het verhaal van deze nieuwe versie Meesters van het universum is als het verhaal van Thor als hij ook Peter Quill was, en de trailer riekt naar de MCU-sfeer, inclusief de cultuurschokgrappen, veel modderige blauw-oranje kleurcorrectie, noodlottige wapens en slogan. Er is zelfs een onthulling van een grote duistere schurk, aangezien deze trailer de eerste keer is dat we Leto’s Skeletor-stem horen. Nadat Galitzine’s He-Man de bekende zin “Ik heb de macht!” roept we kunnen Skeletor horen zeggen: “Je hebt misschien de macht… Maar je bent te bang om die te gebruiken.”
Nicholas Galitzine’s He-Man brengt klassieke Marvel-heldenenergie in de nieuwste heroïsche franchise.
Amazon MGM-studio’s
Maar is het in 2026 een slimme strategie om je film zo te maken dat hij precies op een MCU-film lijkt? De term ‘superheldenmoeheid’ is de afgelopen jaren veel gebruikt, maar met James Gunn’s nieuwe vernieuwing van het DC Universum en de komende Avengers-films lijkt het erop dat we op het punt staan getuige te zijn van een heropleving.
Op een bepaalde manier, Meesters van het universum zou kunnen dienen als de ultieme lakmoesproef voor nieuwe franchises in dit filmtijdperk. Als het lukt, is het genre niet volledig oververzadigd, en zelfs de klassieke formule van tien jaar geleden heeft bewezen dat het nog steeds publiek kan trekken. Als dat echter niet het geval is, betekent dit dat dit genre, zoals we weten, naar iets totaal anders moet evolueren. Films moeten altijd innoveren om fris te blijven; dat is wat de vooruitgang gaande houdt. Maar misschien kan de goede, ouderwetse epische actie van een klassiek superheldisch sciencefiction-fantasieverhaal bewijzen dat deze oude strategie nog steeds een winnende strategie kan zijn.
