Eind 2025 lag nummer twee in de schappen, een verkennende en intrigerende uitgave met de titel Bewegingsopbouw, waarin wordt gevraagd hoe derde plaatsen een omgeving bevorderen die de mobilisatie van mensen ondersteunt. “We kwamen tot dit thema door diepgaande discussies over wat we om ons heen zagen gebeuren”, herinnert Gala zich. “We wilden het moment waarin we ons bevinden benadrukken, maar ook een terugblik op de geschiedenis van het organiseren.”
Voor deze tweede run Derde plaats Splits de kwestie in tweeën: “de titel is bedoeld als een dubbele betekenis”, voegt Gala eraan toe, waarbij ze niet alleen de verhalen vertelt over waar bewegingen werden gebouwd, maar ook gebouwen onderzoekt waar beweging centraal staat – of het nu gaat om dans-, muziek- of comedy-locaties. Xanders legt uit: “Deze verhalen bieden ook een glimp van verzet en mobilisatie tegen de status quo”, een onderwerp dat, hoewel belangrijk, in het zine wordt benaderd met een positief, misschien euforisch perspectief. “We vermelden graag dat de meeste verhalen in het tijdschrift eigenlijk heel vrolijk zijn”, vervolgt Xander, met verhalen over de eerste moslimburgemeester van New York en de bruisende, verenigende kracht van karaoke. “Eenheid, saamhorigheid, verbondenheid,” voegt Gala toe, “er is voor ieder wat wils!”
De redactionele toon van Derde plaats Het tweede nummer wordt netjes weerspiegeld in het rigoureuze maar chaotische ontwerp, opgebouwd met een grafisch systeem dat de doordachte schrijfstijl ten goede komt en tegelijkertijd de speelsheid ervan belichaamt. “Voor beide kwesties wilden we een visuele identiteit creëren die super toegankelijk en niet te design-y aanvoelde”, zegt Xander, waarmee hij een esthetische ruimte vormgeeft die net zo thuis voelt als de derde plek die ze vieren. Je benaderbaar en toegankelijk voelen, en uiteindelijk voor anderen om te gebruiken en ervan te genieten.
