Door Jennifer Asencio
| Bijgewerkt
Daily Wire’s King Arthur-epos, De Pendragon-cyclus: opkomst van de Merlijngaat over de levens van Merlijn en zijn vader Taliesin, terwijl hun legendarische levens de Brit beïnvloeden tijdens de 4e eeuwe tot en met 6e eeuwen. Een van de belangrijkste gebeurtenissen uit deze tijd was de introductie van het christendom op de Britse eilanden; het verhaal is eigentijds met de echte Sint Patrick van Ierland, die de eilandnatie bekeerde om Jezus te aanbidden. Dit is een belangrijk thema van de show als Taliesin een bekeerling wordt en later Merlijn goddelijke energieën kanaliseert om de Britten te helpen verenigen tegen de Saksen.
Sinds het werd geproduceerd door Daily Wire, stond ik sceptisch tegenover een programma dat door de maker ervan, Jeremy Boreing, werd gebrandmerkt als ‘waarschijnlijk het meest christelijke entertainment sinds Dapper hart.” Ik ben erg eclectisch in mijn spirituele overtuigingen, en zeker niet christelijk. Ik studeerde aanvankelijk ook religie, maar specialiseerde me in het boeddhisme en het neopaganisme. Ik ben verre van de doelgroep van een christelijke show. Desondanks heb ik oprecht genoten van het grootste deel van de Left Behind-serie, een zwaar predikend boek dat zich afspeelt over de Opname en de nasleep ervan, maar ik verwachtte De Pendragon-cyclus om zwaar prekerig en evangelisch te zijn in dezelfde geest als Achtergelaten.
De Pendragon predikt ridders en zwaardgevechten, niet Jezus
Het was dus met een aangename verrassing dat ik de serie bekeek en me helemaal niet bekeerd voelde. Zeker, er zijn personages die zich tot het christendom bekeren door direct contact met het heldere licht dat de ‘Ene Ware God’ van de show is, genoemd naar zijn middeleeuwse naam Yesu. Maar er waren geen pogingen om iemand anders te bekeren, en geen pogingen om het publiek te bekeren.
Taliesin zegt aardige dingen over zijn God, en Merlijn kan niet begrijpen waarom niet iedereen Hem omhelst, maar een show die predikte zou van het publiek verwachten dat ze de waarheden van de twee barden zouden accepteren als hun eigen persoonlijke waarheden, in plaats van alleen maar die van personages in een show. De Pendragon-cyclus doet dat nooit. De show evangeliseert niet meer het christendom dan Diepe ruimte negen evangeliseert de Profeten en de Orbs.
Andere religies botsen met de enige ware God
Het andere dat mij opviel aan religie in de show was de behandeling van andere goden. Bel, de god van de Atlantiërs, is een angstaanjagende stier die het eiland van zijn volk opblaast met een vulkaan, maar hij heeft in ieder geval de beleefdheid om Charis vooraf te waarschuwen, zodat ze tijd heeft om zoveel mogelijk mensen te evacueren, inclusief haar vader, Avallach, en zus Morgain.
In Groot-Brittannië aanbidden de druïden Cernunnos, een echte godheid die in het voorchristelijke tijdperk in heel West-Europa werd geëerd. Hij wordt afgebeeld als een angstaanjagend skelet, vergelijkbaar met Magere Hein, maar met een gewei als dat van een hert; historische Cernunnos leek veel op wat wij beschouwen als een sater of pan uit de Griekse mythologie, maar met een gewei in plaats van geitenhoorns. Als personage zijn zijn gloeiende rode ogen erg eng, maar dat geldt ook voor de oerbossen die zijn domein vormen. Hij wordt zelf nooit als slecht afgeschilderd; karakters doen kwade dingen om zijn macht te benutten voor hun persoonlijk gewin, maar hij wordt er nooit van beschuldigd demonisch of satanisch te zijn.
De Pendragon-cyclus houdt zich niet bezig met evangelisatie
Evangelisten geloven dat elke andere religie in de wereld satanisch is, vooral andere vormen van christendom die verschillen van die van hen; zij beschouwen het katholicisme helemaal niet als christendom. Ze geloven dat de verschillende andere religies en christelijke sekten uitingen zijn van Satan die mensen probeert te misleiden om zich van God af te keren. Zelfs de heiligen van het katholicisme en de oosters-orthodoxe religies worden als ‘heidens’ en daarom ‘satanisch’ beschouwd, en er wordt geen genade getoond voor oude religies als het druïdisme of die van het pre-Columbiaanse Amerika. Dit is de reden waarom ze zo dringend mensen willen bekeren: ze geloven dat ze mensen van een vreselijk lot redden.
Niets daarvan zit in deze ‘christelijke’ show. Zeer weinig van de hoofdpersonen bekeren zich daadwerkelijk tot het christendom en komen daarover nooit in conflict met hun heidense verwanten en bondgenoten. Er worden geen pogingen ondernomen om de religie aan de andere Britten op te dringen of hen er zelfs maar van te overtuigen dat Yesu allesbehalve een godheid is die vergevingsgezinder is dan de oorspronkelijke goden van de natuurlijke wereld, degenen die regeren over vulkanen en diepe bossen en hongerige roofdieren. Niemand wordt ooit gevraagd de Oude Goden te haten, zelfs niet de Atlantiërs, wier god hun huis verwoestte.
Indiana Jones is prediker dan de opkomst van Merlijn
Merlijn kanaliseert regelmatig de kracht van God, maar hij verwacht nooit dat iemand zich tot zijn manier van denken zal bekeren, behalve in één geval dat het punt echt bewijst. In een flashback naar zijn jeugd in de kou voor aflevering 5 staat hij voor de druïden en verkondigt hij de kracht van God aan hen; ze protesteren dat andere christenen hun heilige bosjes hebben vernietigd. Merlijn bestempelt deze daad als ‘de daad van onwetende mannen’ en gaat vervolgens verder met het vernietigen van hun ontmoetingsplaats. Ik weet nog dat ik me ergerde aan zijn hypocrisie, maar later snikt hij tegen Charis dat hij niet begrijpt waarom de druïden niet overtuigd waren van zijn macht. Charis’ reactie vat goed samen hoe religie in de show in het algemeen wordt behandeld: “Niet elke man zal ervoor kiezen om te geloven… en niets dat jij of iemand anders kan doen zal daar verandering in brengen.”
De Pendragon-cyclus probeert niemands geloof te veranderen en probeert zelfs niet als christen een verhaal te vertellen zoals oude blockbusters uit de jaren vijftig, zoals De Tien Geboden of Dimitrius en de gladiatoren. Zelfs Indiana Jones en de Laatste Kruistocht wordt prediker en praat veel meer over het christendom dan over het meesterwerk van Jeremy Boreing. Misschien een betere vergelijking voor het niveau van religieuze discussie in De Pendragon-cyclus zou zijn Raiders van de Verloren Arkdat een beroep doet op de krachten van dezelfde God die Merlijn volgt, maar tot ieders vreugde in plaats van tot de spot die de King Arthur-serie heeft ontvangen.
Koning Arthur was altijd een christelijke legende
Eindelijk, zoals ik eerder genoemdis de hele mythos van koning Arthur doordrenkt van het christendom. Hij is door God aangesteld als de Koning voor eens en in de toekomst, en op beroemde wijze zoekt en bereikt hij de Heilige Graal, iets dat zelfs Indiana Jones niet kon behouden. De originele volksverhalen waarop Koning Arthur was gebaseerd, stamden uit die tijd De Pendragon-cyclus vindt plaats en werd in de 13e eeuw verder gestold en gekerstend door Thomas Mallory.
De Arthur kennen we uit klassiekers als Excalibur en zelfs shows zoals die van Netflix Vervloekt was altijd christelijk. Iedereen die eerder van King Arthur-inhoud heeft genoten, kan de Daily Wire-show gemakkelijk waarderen, omdat deze allemaal dezelfde thema’s heeft waar ze al die tijd van hebben genoten. Het vermijden van deze show boven waargenomen religieuze bekering en de verwachting van aanmatigende religieuze berichten is, zoals een andere Jeremy B ooit zei, ‘onzin op stelten’.
De dagelijkse draadfactor
Daily Wire heeft veel conservatieve christelijke inhoud, maar het meeste is katholiek of archeologisch. Ze praten niet met evangelicalen of proberen de massa te bekeren. Geen van hun fictieve inhoud heeft een overdreven religieuze ondertoon, en het zijn allemaal slechts projecten waar mainstream Hollywood niet aan wil tippen, omdat ze die niet kunnen vervormen om hun eigen waarden en politiek te weerspiegelen.
De Pendragon-cyclus is alleen zo religieus als nodig is en is slechts een verhaal dat toevallig het christendom omvat, in plaats van een christelijke show te zijn. De milde, religieuze ondertoon mag geen excuus zijn om deze ongelooflijke productie te missen; het is absoluut een zwak excuus, en ik zeg dat als een van Charis’ ‘niet elke man’.
De Pendragon-cyclus: opkomst van de Merlijn is nu streamen in zijn geheel op Daily Wire+.
