De FDA gaat achter bindmiddelen aan. Zonder hen vormen doe-het-zelf-opties reële veiligheidsrisico’s.

Begin jaren tachtig moest Jamison Green zijn borst vastbinden, zodat hij minder snel als vrouw zou worden gezien als hij over straat liep of op het werk het mannentoilet binnenging.

Hij heeft eerst ACE-verbanden geprobeerd, maar dat hielp niet. De clips lieten soms tijdens vergaderingen los en de stof zat gewoon te los. Uiteindelijk deed hij het met gordels die hij via de Sears-catalogus kocht. Ze waren elk 25 cm breed en hadden een lange klittenbandsluiting. Hij kocht er een en sneed die doormidden om twee borstbanden te creëren, terwijl hij ook geen druk op zijn middel vermeed.

Binders hebben sindsdien een lange weg afgelegd, vooral in de afgelopen 15 jaar. Moderne bindmiddelen, meestal gemaakt van nylon en spandex, zijn gemakkelijker voor het lichaam bij langdurig dragen en frequent gebruik. Veilig binden is essentieel, omdat het voor sommige mensen gebruikelijk is om elke dag van de week, of de hele dag op het werk, te binden.

Maar nu gaat de federale overheid achter bedrijven aan die kistbinders verkopen aan transgenders. Door zich te richten op fabrikanten van de beste bindmiddelen op de markt, zou de overheid de gezondheid van Amerikanen in gevaar kunnen brengen door veilige opties te beperken en hen te dwingen zich tot doe-het-zelf-binden te wenden.

Bij de aankondiging dat de Food and Drug Administration actie onderneemt tegen fabrikanten en detailhandelaren die bindmiddelen verkopen, noemde commissaris Marty Makary de negatieve bijwerkingen van langdurig binden, zoals pijn en ademhalingsproblemen. Deze problemen zijn gevonden in meerdere studieswaarin wordt opgemerkt dat, hoewel binding de geestelijke gezondheid ondersteunt, het musculoskeletale pijn, huidirritatie en kortademigheid kan veroorzaken.

Voor transgenders zijn deze bevindingen niet onthullend. Binden is ongemakkelijk. Hoe je dat veilig doet, is een veel voorkomend gespreksonderwerp: boeken En online bronnen stel voor om gedurende de dag pauzes te nemen, nooit met een binder te slapen en de sportschool te vermijden.

Maar hoewel het ongemakkelijk is, is het een noodzaak waardoor transgenders de wereld in kunnen gaan en kunnen functioneren, zegt Green, die nu 77 is.

“Het was erg belangrijk om een ​​platte borst te hebben, want als mensen niet konden zien wie ik was, was dat verwoestend”, zei Green.

Green, een trans-gezondheidsexpert en schrijver, staat bekend als een historicus van genderbevestigende zorg. Bindmiddelen zijn geen medische hulpmiddelen, zoals de FDA beweert, maar het zijn hulpmiddelen. En transgenders zijn al heel lang op alle mogelijke manieren bindend.

‘Je verdraagt ​​het gewoon omdat het nodig is’, zei hij. “Zonder dat ben je je voortdurend bewust van hoe ellendig je bent, hoe andere mensen je beoordelen. Dan krijg je dit soort noodoplossing, dit apparaat, en dat is gewoon een enorme opluchting.”

Sean Ebony Coleman, die volgende maand 58 wordt, herinnert zich dat transgenders geen andere manier hadden om toegang te krijgen tot genderbevestigende zorg dan de zwarte markt en doe-het-zelf-oplossingen. Dat geldt ook voor binding, dat transmannen en niet-binaire mensen helpt om te gaan met genderdysforie door de borst plat te maken en borsten te verbergen.

“Vroeger hadden we geen bindmiddelen. We gebruikten elektrische tape. We wikkelden het met een ACE-verband en gingen er dan omheen met elektrische tape. Stel je voor dat je dat acht tot tien uur per dag zou dragen, de schade die het veroorzaakte, “zei Coleman. Hij heeft nog steeds rugklachten en problemen met zijn houding.

Voor Coleman weerspiegelt het nieuwe standpunt van de FDA over bindmiddelen hoe de regering niet luistert naar de feitelijke ervaringen van transgenders.

“Ze denken misschien dat een map niet veilig is, omdat ze niet weten wat het alternatief is,” zei hij.

Coleman maakt zich zorgen dat het beleid van de Trump-regering druk zal uitoefenen trans-gezondheidszorg weer ondergronds. Het terugdraaien van de genderbevestigende zorg versterkt het wantrouwen jegens medische zorgverleners, zei hij. Als oprichter en CEO van Destination Tomorrow, een non-profitorganisatie die huisvesting en andere diensten levert aan LHBTQ+-mensen, ziet hij veel mensen in de gemeenschap die niet zeker weten welke medische zorgverleners ze veilig kunnen bezoeken.

“Sommige cliënten hebben te maken met isolatie en angst, vanwege het klimaat waarin we ons momenteel bevinden”, zei hij.

zei Makary December dat de FDA twaalf waarschuwingsbrieven zou sturen naar fabrikanten en detailhandelaren wegens het illegaal op de markt brengen van borstbinders aan kinderen met als doel genderdysforie te behandelen. Volgens hem zal het bureau dat wel doen handhavingsmaatregelen nemen zoals importwaarschuwingen, inbeslagnames en bevelen als de “illegale marketing van deze producten voor kinderen” voortduurt.

Maar in geen van de waarschuwingsbrieven wordt melding gemaakt van de verkoop van ringbanden aan minderjarigen, of van eventuele gezondheidsrisico’s die verbonden zijn aan het dragen ervan. In plaats daarvan verklaren ze dat bindmiddelen medische hulpmiddelen zijn die bij de FDA moeten worden geregistreerd, omdat ze genderdysforie behandelen.

Volgens advocaten en specialisten van Hyman, Phelps & McNamara, een advocatenkantoor op het gebied van voeding en geneesmiddelen, verzendt de FDA zelden dit soort brieven over apparaten met een laag risico. Het komt nog zeldzamer voor dat het bureau dit soort waarschuwingen geeft over een procedureel probleem dat zo klein is als het niet registreren van een product. Deze brieven zijn inconsistent met het eigen beleid van de FDA, merkten Hyman, Phelps & McNamara op FDA-wetsblogde twintig jaar oude bron van hun bedrijf voor experts uit de industrie.

“De FDA zou kunnen worden opgeroepen om uit te leggen waarom zij zich publiekelijk richt op veilige producten met een laag risico die mensen ondersteunen die behandeling zoeken voor genderdysforie, en waarom de waarschuwingsbrieven een technische, gemakkelijk te corrigeren overtreding noemen, terwijl de retoriek in haar persbericht andere zorgen beweert”, aldus de advocaten.

In antwoord op een verzoek om commentaar verwees het ministerie van Volksgezondheid en Human Services naar de definitie van ‘apparaat’ in de federale wetgeving Voedsel-, geneesmiddelen- en cosmetische wetwaardoor de FDA haar regelgevende autoriteit krijgt. Die wet definieert medische hulpmiddelen als voorwerpen die ziekten verzachten of behandelen, of de structuur van het menselijk lichaam beïnvloeden.

“Er is objectief bewijs dat deze artikelen bedoeld zijn voor medische doeleinden, inclusief de medische aandoening van genderdysforie”, aldus het agentschap in een verklaring. De brieven van de FDA citeren rechtstreeks van producenten van bindmiddelen om dat bewijs te vinden.

Volgens de website van uw bedrijf: “Borstbinding is de praktijk waarbij de borstmassa in een meer mannelijke vorm wordt samengedrukt, vaak gedaan in de LGBTQ-gemeenschap vanwege gender-euforie … maar ook beoefend door cis-mannen met gynaecomastie.”

Volgens de website van uw bedrijf: “Onze compressiebandages zijn perfect om te dragen na een topoperatie om de zwelling te beperken zonder dat u uw armen hoeft op te tillen.”

Volgens de website van uw bedrijf: “ons product is bedoeld om dysforie bij transgenders te helpen verlichten”

Binders zijn tegenwoordig gemakkelijker verkrijgbaar, maar dat betekent niet dat iedereen toegang heeft. De non-profitorganisatie Point of Pride heeft duizenden mappen weggegeven aan transgenders die ze niet kunnen betalen of er zelf veilig een kunnen krijgen. Ze krijgen gemiddeld veertig verzoeken per dag, zegt medeoprichter Aydian Dowling.

“De behoefte is nog steeds groot”, zegt hij. “Je kunt niet zomaar naar je plaatselijke winkel gaan en een map kopen.”

Point of Pride geeft alleen ringbanden aan transgenders van 18 jaar en ouder. Toch hebben jongeren meer behoefte: de gemiddelde leeftijd van iemand die om een ​​gratis map vraagt, is 22 jaar, en velen die erom vragen zijn veel jonger. Velen hebben een laag inkomen of leven in armoede. Voor hen vertegenwoordigt een map een eerste stap in het verkennen van genderidentiteit, zei Dowling.

“Ze maken deel uit van de genderbevestigende zorg. Het zijn geen medische hulpmiddelen. Het zijn eigenlijk gewoon kledingstukken die iedereen kan dragen”, zei hij.

Point of Pride is van plan de producenten van bindmiddelen waarmee zij samenwerken te blijven ondersteunen, waaronder twee van de bedrijven waarnaar de FDA waarschuwingsbrieven heeft gestuurd.

“We gaan door met het uitdelen van kleding,” zei Dowling. Als er een toestroom is van meer transgenders die via hun programma gratis mappen nodig hebben, is Point of Pride daarop voorbereid, zei hij.

Dowling, die 38 is, kocht zijn eerste map in 2009 bij Underworks, een bedrijf dat shapewear voor mannen, vrouwen en zwangere mensen verkoopt. Dat was de enige wedstrijd in de stad. Er was nergens anders een online te kopen. Hij herinnert zich nog levendig dat hij het probeerde. Toen hij in de spiegel keek, was het alsof hij zichzelf voor het eerst herkende. Hij kon zich voorstellen hoe zijn toekomst eruit zou kunnen zien. Hij begon het huis meer te verlaten.

“Dat voelde als: ‘wauw, misschien kan ik dit leven leiden en alles goed komen'”, zei hij.

Dat intense gevoel van opluchting is de reden waarom zoveel transgenders zich binden, ondanks de ergernis van het de hele dag dragen van een beperkend kledingstuk. En dat is de reden waarom transgenders bindend zullen blijven, ongeacht eventuele federale beperkingen, zei Green.

“Ze kunnen beter ducttape weghalen als ze ons echt willen tegenhouden”, zei hij.