Het boek zelf gebruikt de esthetiek van de auteursrechtwetten in zijn voordeel. “Er zit een spanning in het ontwerp van het boek dat ik aan het onderzoeken was, tussen het super eigentijds en kleurrijk laten aanvoelen, en het leunen op een meer traditionele esthetiek van archieven en historische inhoud. Ik wilde beide eren”, zegt Michele. “Auteursrechtwetgeving kan ook nogal intimiderend zijn, dus ik wilde het ontwerp van het boek gebruiken om de inhoud toegankelijker en boeiender te maken.” Het boek gebruikt Malila door Cadson Demak als hoofdkoplettertype om voldoende vriendelijkheid over te brengen om de griezeligheid van inbreuken op het auteursrecht te compenseren. En binnenin is het boek opgedeeld in drie secties, elk met een draai aan de titel: Wie is de eigenaar van deze bibliotheek? Wie is de eigenaar van deze machine? en wie is de eigenaar van deze afbeelding?
De fragmentatie van kleur helpt mensen onmiddellijk naar een specifiek gedeelte te gaan, waardoor het gebruik ervan als gids of handboek voor auteursrecht extra handig wordt. “Ik ben ook erg geïnteresseerd in tactiele interacties. Ik hou ervan om met mijn handen te werken, dingen af te drukken en de textuur van gedrukt materiaal te voelen, dus ik wist vanaf het begin dat ik papier door het hele boek wilde mengen”, zegt Michele. Wie is de eigenaar van dit boek? gebruikt zeven verschillende soorten papier, van gebroken wit tekstpapier tot verschillende kleuren constructiepapier dat iets zwaarder was. De verschillende gewichten maken het bladeren door het boek interactiever, waarbij elk presse-papier het begin van een nieuw gedeelte aangeeft. Dus de volgende keer dat u overweegt een bepaald beeld te gebruiken, pak dan dit boek en ontdek hoe u de uitgebreide beeldcultuur van de wereld als uw oester kunt gebruiken.
