Door Brian Myers
| Gepubliceerd
Tussen zijn periodes als Batman van de tv in de jaren zestig en zijn terugkerende rol als burgemeester West Familie kerelwerd Adam West een belangrijk onderdeel van de B-film in low-budget actie- en horrorfilms die meestal onopvallend zijn. Eén bepaalde film uit 1982 is in de loop der jaren echter steeds populairder geworden onder horrorfans, omdat het een van de eerste voertuigen was die de carrière van actrice Meg Tilly lanceerde.
Eén donkere nacht is nu beschikbaar voor gratis streaming op meerdere platforms. Het is een must-watch voor iedereen die een andere kijk op filmzombies wil ervaren.
Eén donkere nacht begint met politie en hulpverleners in het appartement van een occultist genaamd Karl Raymarseivich Raymar, die onlangs als overleden is opgegeven. De politie ontdekt dat Raymar een appartement had vol jonge, dode vrouwen in verschillende staten van verval.
Het griezelige tafereel wordt nog versterkt door de elektriciteitsstralen die uit Raymars vingers lijken te schieten als hij op een brancard wordt getild en een gat in het plafond slaat.
De oudere Raymar was telekinetisch. Hij bracht zijn vermogen om objecten psychisch te verplaatsen naar een nieuw niveau toen hij jonge vrouwen begon te ontvoeren als brandstofbron. Eén donkere nacht laat het publiek kennismaken met Raymars vorm van psychisch vampirisme, waarbij hij zich voedt met de energie van een onschuldig persoon.
Raymar martelde deze vrouwen omdat ze hem meer energie zouden geven op basis van de hoeveelheid pijn die ze ervoeren. Boerendochter Oliva (Melissa Newman) en haar vriend Allan (Adam West) worden benaderd door een andere occultist, die Raymars plan onthult om macht te verwerven en onsterfelijk te worden. Hoewel Allan afwijzend is, lijkt de dochter van de vervreemde moordenaar het allemaal plausibel te vinden.
Eén donkere nacht volgt ook Julie (Meg Tilly), een middelbare scholiere die een inwijdingsceremonie ondergaat in een club genaamd ‘The Sisters’. Om toegang te krijgen en het respect van de andere meisjes te winnen, moet Julie de nacht (waar anders) doorbrengen in het mausoleum waar Raymar onlangs is begraven.
Gewapend met alleen haar slaapzak en haar verstand, nestelt Julie zich voor de avond nadat ze is afgezet en probeert te slapen.
Julie is zich van twee dingen niet bewust. Eerst zijn haar klasgenoten van plan zich in kostuums te kleden en naar binnen te sluipen om haar bang te maken. De tweede en belangrijkste ontwikkeling die haar aandacht vereiste, is dat Raymars lichaam zijn slapende krachten begint te gebruiken om de seriemoordenaar uit het graf terug te halen. De elektriciteit begint uit zijn vingers te schieten terwijl de muren beginnen te trillen en de doodskisten van zijn overleden mausoleumgenoten beginnen te stijgen.
Eén donkere nacht opent krachtig en geeft via de gezichtsuitdrukkingen van de lijken de gruwel weer die de slachtoffers van Raymar ervaren. De film is echter over het algemeen traag en neemt de tijd om de grap uit te halen die Julie door de club is uitgehaald en het duurt veel te lang om een reden te vinden voor Raymars dochter om in het reine te komen met het onheilige werk van haar vader.
Met een budget van slechts $800.000, Eén donkere nacht produceerde een aantal behoorlijk realistische speciale effecten, en de make-up van de lijken en zombies was perfect. Veel van de scènes zijn opgenomen in een echt mausoleum, wat bijdroeg aan het gevoel van realisme.
Eén donkere nacht krijgt ook enkele punten voor een andere benadering van zombies. In plaats van herrezen lichamen met werkende hersenen die bewegen in overeenstemming met hun dierlijke instincten, worden de zombies in deze film allemaal bestuurd door Raymar als levenloze objecten, bewogen door een meesterpoppenspeler.
Het acteerwerk is ongeveer net zo slecht als je je kunt voorstellen, waarbij eigenlijk alleen Meg Tilly enige lof verdient. Terwijl die er zeker zijn beter zombie films die er zijn, Eén donkere nacht verdient een horloge.
