Ik krijg “Road to Nowhere” niet uit mijn hoofd.
De 1985 Talking Heads-lied is gebouwd op tegenspraak – vrolijk en angstig tegelijk. Songwriter David Byrne omschreef het ooit als ‘een berustende, zelfs vreugdevolle blik op de ondergang’.
Die paradox voelde deze week vooral relevant toen twee krantenkoppen met elkaar in botsing kwamen.
Gene Balk gemeld in The Seattle Times dat Seattle op de vierde plaats staat van de grote Amerikaanse steden wat betreft bevolkingsgroei. Op bijna hetzelfde moment, Monica Nickelsburg van KUOW gemeld dat Washington nationaal op de tweede plaats staat als het gaat om ontslagen in de technologiesector.
Dus, wat is het? Groeien we of gaan we dood?
Beginnen er scheuren te ontstaan onder een van de meest succesvolle innovatie-economieën van het land?
Misschien een beetje van beide.
Dertig jaar lang is de technologie-industrie van Seattle een buitengewone economische motor geweest, die de regio heeft getransformeerd in een mondiaal centrum voor cloud computing, e-commerce en kunstmatige intelligentie. De bouwkranen dat ooit de skyline domineerde, werden symbolen van een schijnbaar onstuitbaar momentum.
Maar momentum en duurzaamheid zijn niet hetzelfde.
En de psyche van Seattle – vooral in de innovatiegemeenschap die we nauwlettend volgen – is gescheurd.
De kantoortorens staan er nog steeds. Dat geldt ook voor Amazon, Microsoft en een grote hoeveelheid technisch talent. Maar iets minder tastbaars – vertrouwen – is verschoven.
In de bijna dertig jaar dat ik de technologie-industrie bestrijk, heb ik nog nooit zoveel onzekerheid onder oprichters, investeerders en bedrijfsleiders over het langetermijntraject van Seattle gevoeld. Voormalige bedrijfsleiders, ooit trots om Seattle hun thuis te noemen, schrijven nu opiniestukken De Wall Street Journal over hoe de stad de weg kwijtraakte.
Het is een slechte aanblik.
Tijdens de GeekWire Awards vorige week vertelde een oude ondernemer die durfkapitalist was geworden me dat de staat Washington ‘zijn voorsprong verspeelt’. Het afgelopen jaar hebben we herhaaldelijk versies van die bezorgdheid gehoord van oprichters van startups, investeerders en technologieleiders die zich afvroegen of Seattle nog steeds zo agressief wil concurreren als andere innovatiehubs.
Dat betekent niet dat Seattle instort. Verre van dat.
De regio beschikt nog steeds over enorme voordelen: onderzoeksinstellingen van wereldklasse, technisch toptalent, groot AI-leiderschap en een van de sterkste concentraties van cloud- en AI-expertise ter wereld.
Maar succesvolle steden maken vaak dezelfde fout als succesvolle bedrijven: ze gaan ervan uit dat de omstandigheden die welvaart creëerden op natuurlijke wijze zullen voortduren.
De geschiedenis doet anders vermoeden.
En in deze periode van verandering, onze politieke leiders zwaai vaarwel aan ondernemers en banenscheppers – die zelfvoldaan ons succes uit het verleden als vanzelfsprekend beschouwen en in wezen de bal op de 1-yard-lijn aan het morrelen zijn.
En over onhandige pogingen op de 1-yardlijn gesproken: Sorry, Browns-fans, te vroeg? – dat brengt mij naar Cleveland.
Eerder dit jaar op de GeekWire PodcastBurgemeester Justin Bibb van Cleveland dacht na over wat er gebeurde toen een van Amerika’s grootste industriële steden uit de jaren vijftig en zestig zich niet kon aanpassen aan de veranderende economie.
“We draaiden niet snel genoeg en de wereld liet ons achter”, vertelde Bibb aan GeekWire. “Nu zijn we een comeback-verhaal, gebouwd op heruitvinding en veerkracht.”
Seattle is Cleveland niet. De economische dynamiek is anders, de industrieën zijn anders en de schaal van innovatie blijft hier enorm.
Maar de waarschuwing gaat niet over ineenstorting. Het gaat over zelfgenoegzaamheid.
Kunstmatige intelligentie hervormt nu al de industrie die het moderne Seattle heeft gebouwd. Durfkapitalisten financieren slankere startups met minder werknemers. Grote technologiebedrijven herbekijken de wervingsbehoeften en organisatiestructuren. Hele categorieën werk worden in realtime opnieuw geëvalueerd.
Tegelijkertijd wordt Seattle geconfronteerd met groeiende vragen rond betaalbaarheid, openbare veiligheid, regelgeving, vergunningen, en de vraag of politieke leiders ten volle beseffen hoe fragiel innovatieleiderschap kan worden zodra het momentum verandert.
Andere steden concurreren agressief om talent en investeringen.
De burgemeester van San Francisco, Daniel Lurie, heeft meedogenloos een eenvoudige boodschap gepromoot: “Wij zijn een stad in opkomst.“Miami, Austin, New York en opkomende startup-hubs in het hele land en op de planeet doen hetzelfde.
Niemand praat zo in Seattle.
We voelen ons vreemd onzeker over de industrie die heeft bijgedragen aan de opbouw van de moderne identiteit van Seattle.
Die onzekerheid doet ertoe.
Omdat het gevaar waarmee Seattle wordt geconfronteerd niet een plotselinge achteruitgang is. Het is de langzamere erosie die optreedt wanneer een regio zijn voordelen als vanzelfsprekend begint te beschouwen, terwijl de concurrenten hongeriger worden.
Bevolkingsgroei alleen is geen bewijs van economische kracht op de langere termijn. Dat geldt ook voor kranen, stijgende waarderingen of de aanwezigheid van een paar bedrijfsreuzen.
De echte vraag is of Seattle nog steeds de ambitie – en maatschappelijke afstemming – heeft om een van de leidende innovatiehoofdsteden ter wereld te blijven, nu het AI-tijdperk alles eromheen opnieuw vormgeeft.
Steden zien zelden het buigpunt in de voorruit.
Meestal herkennen ze pas dat de weg is veranderd als de afrit in de achteruitkijkspiegel staat.
“Nou, we weten waar we heen gaan
Maar we weten niet waar we zijn geweest
En we weten wat we weten
Maar we kunnen niet zeggen wat we hebben gezien“
(Noot van de redactie: Techveteraan en engelinvesteerder Charles Fitzgerald – die eerder dit jaar het gastcommentaar schreef: “Een waarschuwing aan Seattle: word niet de volgende Cleveland” – en mede-oprichter van GeekWire, John Cook, zullen volgende maand tijd doorbrengen in Cleveland om te onderzoeken wat daar is gebeurd en welke lessen Seattle daaruit zou kunnen trekken. Contact john@geekwire.comom perspectieven of lessen uit de Rust Belt te delen die van toepassing kunnen zijn op de toekomst van Seattle.)
