We vroegen David Einhorn of Wall Street nu te nuchter is

Het is een algemeen erkende waarheid dat een alleenstaande man met een crypto-portemonnee behoefte moet hebben aan een West Village-vriendin. De heldinnen van Jane Austen hadden hun ballen en soirees; de vrouwen uit de binnenstad van vandaag hebben de Tax Day Party.

De aanwezigen gingen met een gammele, handmatig bediende lift naar The Bench, een locatie die beweert een liminale ruimte te zijn waar mensen uit verschillende professionele en culturele kringen zich kunnen vermengen. De dresscode was half stevige button-downs, half sliprokken en vintage horloges.

Georganiseerd door het ontwerpbureau Family Office – niet te verwarren met een generatiefonds, zoals hun slogan zegt – wordt de jaarlijkse Tax Day Party gehouden om de financiële kapitalisten van de stad en haar creatieve klasse samen te brengen. “We vieren niet pro of contra de IRS”, zegt Diego Segura, hoofdorganisator van de partij. “Het is best grappig om te zeggen dat we op Belastingdag een feestje geven.”

Het jaarlijkse evenement, dat in 2024 van start ging, wordt geleid door vier sprekers die de brug vormen tussen de binnenstad en de binnenstad. Dit jaar was het onbetwiste middelpunt legendarisch shortseller David Einhorndie Greenlight Capital in 1996 oprichtte, voordat velen in het publiek zelfs maar waren geboren. De line-up bestond ook uit durfkapitalist Hansen Shi en journalisten Brock Colyar en Cami Fateh.

Hoewel een deel van de financiële wereld misschien is komen opdagen om Einhorns mening over de volgende grote korte film te horen, hebben de organisatoren van Family Office heel duidelijk gemaakt dat het feest geen gelegenheid was om Einhorn naar zijn weddenschappen te vragen. Er waren grotere vissen om te bakken, zoals: is Wall Street nog steeds sexy?

Einhorn, 57, had één opname. Maar zoals je zult zien, hadden de inwoners van de Lower East Side tegengestelde meningen. Met mijn collega’s in de strijd, Henry Chandonnet En Sydney Bradleyging ik op zoek naar het antwoord.

‘Hoe pakt een meisje een man in de financiële wereld?’

De vraag kwam van Fateh, de Feed Me-columnist en partijverslaggever. ‘Vraag je alleen maar om cocaïne in de club? Is dat het?’

Einhorn lachte: “Dat is gek!”

Hij kon niet spreken voor deze generatie jonge bankiers. Hij vertelde dat hij na zijn scheiding veel mensen had ontmoet, maar hij heeft nu een gelukkig leven met zijn vriendin. “Ik verscheen niet in de buurt van die dating-apps. Ik denk dat dat een beetje gevaarlijk kan zijn”, zei hij, in een tijd waarin Google bestaat.

“Ik zeg gewoon dat ik David uit Wisconsin ben. Dat werkt meestal wel”, zei hij.

Later vroeg ik Einhorn of hij een beproefde ophaallijn à la Bill had Ackman’s “Mag ik je ontmoetenEinhorn zei dat hij er nooit echt op uit was om vrouwen op die manier ‘op te pikken’ – hij zei dat hij meer geïnteresseerd was in het ontmoeten van mensen en praten met mensen. Ik vroeg hem of hij dacht dat dat iets uit het Midwesten was.

“Nee, dat komt omdat ik geen spel heb”, zei hij.

Of de kunstzinnige meiden van de Tax Day Party de functie gebruikten om daadwerkelijk een man in de financiële sector te pakken te krijgen, was onduidelijk. De starttijd was een deel van het probleem. Met de deuren om 7 uur en de discussie om 7.30 uur, hadden de door Zyn gevoede broeders op de handelsvloer waarschijnlijk hun bureau niet verlaten. Terwijl ze in de rij stond te wachten voor een biertje, beschreef Corissa Steiner, een particuliere kredietinvesteerder en een van de partijorganisatoren, de demografie van de partij als ‘zachte financiën’. Vertaling: durfkapitalisten.

Ik praatte met enkele bonafide financiële mensen – een analist van Goldman Sachs, een analist van de Bank of America en een directeur van Point72 – die rond Einhorn zweefden nadat de dialoog was afgelopen. Verspreid in de menigte bevonden modieuze vrouwen zich met hun designlabels en startup-oprichters die hun apps aan de man brachten. Eén besprak het Silicon Valley-debat du jour: kan AI smaak hebben? Een ander deelde met zijn AI-ondersteunde dating-app kaarten uit aan mensen die in de rij stonden bij de kassa.

Heeft Wall Street een nerdprobleem?

‘Ik heb nog nooit zoveel Wall Street in de media gezien’, zei Steiner in haar openingsvraag, verwijzend naar HBO’s “Industrie,” en de “Beste jongens in financiën‘ tijdschrift verspreid. ‘Je leeft het. Je leeft de droom, nietwaar?”

Einhorn zat daar met grote ogen. “Ik kan niet met de cultuur praten”, zei hij.

Later op de avond noemde Steiner Einhorn een ‘legendarische feestganger’ in zijn tijd. “Een legendarisch feestganger?” vroeg Einhorn terug. “OK.”

Einhorn leek te trillen op deze momenten waarop hij Wall Street cool noemde. Hij hield van ‘Billions’, maar zei dat het totaal anders was dan zijn eigen ervaring. “Mijn leven is zo ontzettend saai”, herinnerde hij zich tegen een producer van “Billions”.

Einhorn verscheen uiteindelijk in een cameo in de show. “Het deed me helemaal niet aan mij denken, wat geweldig was”, zei Einhorn over het spelen van zichzelf in “Billions.” ‘Ik geloof dat ik daar duizend dollar voor heb gekregen, en ik heb een – hoe noem je dat? – IMD (ziek) pagina.”

Ik had het geluk om de laatste dialoogvraag te stellen: “Is Wall Street te nuchter en te celibatair geworden?” Einhorns antwoord: “Een simpel nee, tenminste voor zover ik kan zien. Maar aan de andere kant heb ik geen idee wat de 28-jarigen doen het.”

Nadat de dialoog was afgelopen, benaderden verschillende jonge mensen mij en vertelden mij dat zij het tegenovergestelde dachten. Kat Psaltos, een 25-jarige die in de mode werkt, tikte me op de schouder en vertelde me dat ik “helemaal gelijk” had.

“Niemand gaat meer op date op een maandag of een dinsdag”, zei Psaltos. “Toen ik 20 of 19 was, had ik doordeweeks afspraakjes met deze 25-jarige financiële jongens, en ik heb het gevoel dat het nu veel moeilijker is om een ​​match te krijgen”, voegde ze eraan toe – hoewel ze erkende dat ze nu, op 25-jarige leeftijd, misschien te oud is om te matchen met de 25-jarige financiële jongens die met 19-jarigen willen daten.

Een 29-jarige hedgefunder, die anoniem wilde blijven uit angst voor professionele repercussies, vond ook dat junioren nu ‘een beetje saai’ waren. De hedgefunder omschreef zichzelf als ‘een van die mensen die tijdens de pandemie feestvierden’, maar geloofde niet dat de pandemie de oorzaak was van de plotselinge vierkantigheid van junior bankiers. “De mensen die nu deze banen hebben, zijn gewoon nerder”, zei hij.

Een parttimemodel, parttime assistent van de ultrarijken, kwam met een andere theorie: de jongens van Wall Street hadden het te druk met slaapmaxxen, het koud maken en knallende peptiden om laat op te blijven en drugs te gebruiken met de clubratten. “Het is dat hele ‘gezondheid is de nieuwe rijkdom’-gedoe”, aldus het model.

Naarmate de nacht vorderde, werd het duidelijk dat degenen die achterbleven vrijwel geheel tot de cultuur van werklozen en zelfstandigen in de binnenstad behoorden. Vermoedelijk was het Wall Street-contingent vóór een volledige nachtrust naar hun bureau of bed teruggekeerd voor roodlichttherapie.

Henry Chandonnet en Sydney Bradley hebben bijgedragen aan de rapportage.