Voor Shaniqwa Jarvisde foto is nooit compleet. Terwijl ze van nature één duidelijk moment in één beeld destilleren, legt de foto ook een fragment van de menselijke ervaring vast. Vanaf vandaag tot en met 7 juni verzegelt de in Los Angeles gevestigde kunstenaar deze essentie in iets tastbaars, waardoor de sfeer van Oost-Londen wordt getransformeerd Openbare galerij tot een soort levende foto voor haar eerste solotentoonstelling in Groot-Brittannië, Alleen liefde kan je hart breken. “Fotografie wordt vaak snel geconsumeerd, en ik wil dat vertragen door het als iets fysieks en onstabiels te beschouwen”, zegt Jarvis. “Door gelaagdheid, reflectie en obstructie lossen de beelden niet volledig op – ze vragen de kijker om mee te doen aan de manier waarop betekenis wordt gevormd.” Foto niet alleen als beeld, maar ook als object.
Jarvis kijkt in haar praktijk vaak naar de cycli van verlies en vernieuwing die we in het leven doormaken (vandaar de titel van de show) en hier beschouwt ze het rouwproces om het opnieuw te configureren niet als een einde, maar als een deur naar nieuwe manieren van kijken. “Dit oeuvre gaat over verdriet, herinnering en veerkracht, maar niet op een vaste of illustratieve manier”, zegt ze. “Meer over hoe die dingen aan de oppervlakte komen, oplossen en weer verschijnen.” In twaalf nieuwe werken bestaande uit zijde, spiegeloppervlakken, aluminium en collage wordt fotografie geabstraheerd tot iets tastbaars dat vanuit het eigen perspectief van de kijker kan worden beïnvloed.
Gelaagde stukken bedrukte zijde hangen voor een reeks spiegels om live dubbele belichtingen te creëren die de kijker in de compositie van de foto werpen. Elders roept een terugkerend bloemmotief – Jarvis’ symbool voor de kwetsbaarheid en veerkracht van het geheugen – vragen op over de fundamenten die overblijven als foto’s worden gehanteerd, verborgen en getransformeerd. Een reeks collagewerken combineert C-type- en aluminiumprints die het voorstel van de kunstenaar onderstrepen om zich te verzetten tegen de veronderstelde platte aard van het fotografische beeld met een nadruk op aanwezigheid en lichamelijkheid. Jarvis zegt: “De materialen kwamen voort uit een verlangen om fysiek te maken wat ik voelde – de ervaring van verhard te zijn door verdriet en tegelijkertijd te verzachten tot het besef dat liefde overal is.”
De show eindigt op een sentimentele toon met een bewegend beeldwerk dat persoonlijke archiefbeelden vermengt met nieuw opgenomen materiaal dat de thema’s van Alleen liefde kan je hart breken samen. Bijna gepresenteerd als een stroom van bewustzijn, neemt Jarvis deel aan intieme discussies over onderwerpen als gezondheid, haar oorspronkelijke thuisstad New York City, waarde, kunst, moederschap en arbeid. Het is een ontnuchterende finale die deze verkenning van herinnering en duurzaamheid baseert op een verterende zintuiglijkheid.
Bij de tentoonstelling brengt Jarvis haar tweede boek uit, Ingewandenmet in Tokio gevestigde uitgever Super Labo. De release omvat fotografie, collage, dubbele belichtingen en zelfportretten en bevat een inleiding door de curator Essentie verharden en wordt gelanceerd op Climax-boeken in Londen op 6 mei.
Alleen liefde kan je hart breken kan u een ontredderd gevoel geven. De foto is iets waarvan we zeker weten dat we het begrijpen – permanent, nog steeds, slechts een stukje uit het verleden – maar Jarvis probeert deze naturalisatie bij Public Gallery te ontrafelen.
De kunstenares zelf verwoordt het het beste: “Er zit een gevoel van intimiteit en lichte desoriëntatie in het werk, waarbij je je bewust wordt van jezelf in relatie tot het beeld. Het verzet zich tegen onmiddellijke helderheid, dus wat je bijblijft is eerder emotioneel dan verhalend.”
Fotografie met dank aan Shaniqwa Jarvis en Public Gallery. Ontdek de tentoonstelling hier.
