“Diff’rent Strokes” was misschien geen top 10 Nielsen-kijkcijferscore, maar als je de doelgroep was voor de sitcom (dat wil zeggen een scholier of tiener) aan het begin van de acht seizoenen, voelde het als de grootste show op televisie. Omdat ik aan de jongere kant van de kijkersschaal zat, identificeerde ik me met Arnold Jackson van Gary Coleman … wat, als blank kind dat opgroeide in een klein, heel wit stadje in Ohio, iets goeds en verhelderends bleek te zijn. Arnold was een onruststoker en een frequente pijn in de tuchus van zijn oudere broer Willis (Todd Bridges), maar hij was ook slim, nieuwsgierig en snel met een grapje.
De show zelf begon tragisch, toen de rijke weduwnaar Phillip Drummond (Conrad Bain) de Jacksons in huis nam na de dood van hun moeder. De schrijvers veranderden de komedieserie echter snel in een luxe fantasie. Hier en daar drong de realiteit binnen (zoals de keer dat Arnold een blindedarmontsteking kreeg of een aanvaring had met een vriendelijke pedofiel), maar de oproep aan mij was om plaatsvervangend te leven via het geluk van de Jacksons.
“Diff’rent Strokes” was een ijzersterk onderdeel van NBC’s primetime-line-up gedurende het eerste seizoen, dus het netwerk verspilde weinig tijd met het maken van “The Facts of Life”. En net als de show die het inspireerde, was die serie nooit een kijkcijfergigant. Maar na een moeilijk eerste seizoen verminderde de kostschool-sitcom rond voormalig Drummond-huishoudster Edna Garrett (Charlotte Rae) de te grote cast om zich op vier heel verschillende studenten te concentreren: Blair (Lisa Welchel), Jo (Nancy McKeon), Natalie (Mindy Cohn) en Tootie (Kim Fields). De overboord gegooide personages werden niet gemist, en op de lange termijn losgelaten worden door de cast van “The Facts of Life” werkte ongelooflijk goed voor een zeer jonge Molly Ringwald.
Molly Ringwald leerde al vroeg in haar carrière de feiten van het leven kennen
In seizoen 1 van ‘The Facts of Life’ waren acht jonge acteurs aan het vechten voor filmtijd, wat achteraf gezien ongemakkelijk competitief aanvoelde. Het was eenvoudigweg onmogelijk dat de schrijvers van de show recht zouden doen aan al hun personages, samen met Edna Garrett en John Lawler als schoolhoofd Bradley. Dus halveerden ze de hoofdcast door vier studenten en Lawler te verliezen.
Van de sitcoms, laten we eerlijk zijn, ontslagen acteurs, toonde Molly Ringwald de meeste belofte. Ze verscheen in “The Facts of Life” als Molly Parker, een vroegrijp rijk kind dat sociale en politieke doelen nastreeft. Als ze was blijven hangen, had mevrouw Parker de omgekeerde Alex P. Keaton kunnen zijn, dat wil zeggen de ijverige Jonge Republikein gespeeld door Ringwalds collega-superster uit de jaren 80, Michael J. Fox, in zijn eigen carrière-lancerende sitcom, ‘Family Ties’. Ringwald was echter voorbestemd voor grotere dingen.
Vier jaar na het verlaten van ‘The Facts of Life’ werd Ringwald een Gen X-icoon door Samantha Baker te spelen, een onhandige tweedejaarsstudente op de middelbare school wiens ouders de grootste verjaardag van haar jonge leven zijn vergeten, in ‘Sixteen Candles’. Vanaf daar, ze zou op beroemde wijze de onsterfelijkheid van Brat Pack bereiken via haar beurten in “The Breakfast Club” en “Pretty in Pink.” Het enige wat ze nu hoeft te doen is opduiken in een tienerproject zoals de ‘Kissing Booth’-films, en we begrijpen meteen de betekenis ervan.
Grappig genoeg was Ringwald niet de enige nieuwkomer uit ‘The Facts of Life’. De show was opnieuw bezig met een opknapbeurt (nadat de gastronomische winkel van mevrouw Garrett, Edna’s Edibles, was afgebrand) toen een belachelijk knappe George Clooney binnenkwam als klusjesman George Burnett. Vanaf daar, het kostte Clooney zeven jaar om door te breken met ‘ER’ maar het punt blijft staan: ontslagen worden bij “The Facts of Life” was een geweldige carrièrestap.
