Het hoger onderwijs staat van alle kanten onder druk. Verschuivingen in financiën en beleid, hoge collegegeldkosten en een afname van het vertrouwen van het publiek hebben hogescholen en universiteiten gedwongen om opnieuw na te denken over de manier waarop zij mensen voorbereiden op werk. Tegelijkertijd worden werkgevers geconfronteerd met een aanhoudend tekort aan talent en een steeds groter wordende kloof in vaardigheden.
Deze uitdagingen hebben een momentum gecreëerd voor een praktischer, resultaatgericht model dat is gebaseerd op een diepere samenwerking tussen docenten en werkgevers. Als deze partnerschappen goed zijn ontworpen, kunnen ze de infrastructuur van het personeel versterken. Ze kunnen het onderwijs ook afstemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt en loopbaantrajecten uitbreiden.
DICHT DE KLOOF IN MIDDENVAARDIGHEDEN
Sterke partnerschappen tussen werkgevers en docenten bieden verschillende voordelen: ze identificeren de echte vraag van werkgevers en vertalen die vraag naar curriculum en kwalificaties. Ze integreren ook werkplekleren en gebruiken gedeelde gegevens om te verbeteren inhuren en retentie.
Een van de meest urgente uitdagingen is het tekort aan vaardigheden in het middensegment. Een Georgetown University Center voor onderwijs en personeel uit 2025 Uit een onderzoek is gebleken dat de Verenigde Staten te maken krijgen met een jaarlijks tekort aan 712.000 relevante certificaten en geassocieerde graden voor goedbetaalde banen met middelmatige vaardigheden tot ten minste 2032.
De middenvaardighedenkloof verwijst naar de discrepantie tussen banen waarvoor meer dan een middelbare schooldiploma, maar minder dan een vierjarige opleiding vereist is, en het aantal werknemers met de opleiding, kwalificaties of ervaring die nodig zijn om deze te vervullen. Heather Pickett, uitvoerend directeur van de Texas Restaurant Foundation, benadrukte deze uitdaging in een artikel voor de Homeroom-blog van het Amerikaanse ministerie van Onderwijsmet het argument dat allianties tussen werkgevers en opleiders betrouwbare loopbaantrajecten kunnen creëren die verder gaan dan de traditionele vierjarige opleidingen.
De Nationale vaardighedencoalitie heeft ook gemeld dat vanaf 2018 52% van de Amerikaanse banen een vaardigheidstraining vereist die verder gaat dan het middelbareschooldiploma, maar onder een bachelordiploma, terwijl slechts 43% van de werknemers toegang heeft tot de training die nodig is om in aanmerking te komen. Deze kloof onderstreept de behoefte aan meer gecoördineerde, toegankelijke en op de werkgever geïnformeerde onderwijstrajecten.
DE STAPELBARE CREDENTIALS FACTOR
Stapelbare referenties spelen een belangrijke rol bij het flexibeler en praktischer maken van partnerschappen tussen werkgevers en docenten, en beter inspelen op de behoeften van het personeel. In plaats van van leerlingen te eisen dat ze één langdurig programma voltooien voordat ze carrièrewaarde krijgen, stapelbare referenties studenten en werknemers in staat stellen vaardigheden op te bouwen in kleinere, duidelijk gedefinieerde stappen. Elke kwalificatie kan op zichzelf staan en tegelijkertijd bijdragen aan een grotere graad, certificering of carrièrepad.
Voor werkgevers bieden deze referenties duidelijkere signalen van competentie. Wanneer ze worden ontwikkeld met inbreng van de industrie, kunnen ze de specifieke technische vaardigheden, werkplekcompetenties en toegepaste kennis weerspiegelen die werkgevers nodig hebben. Dit helpt bedrijven bij het identificeren van gekwalificeerde kandidaten. Ze verminderen ook de onzekerheid bij het aannemen van personeel en creëren gerichte bijscholingsmogelijkheden voor huidige werknemers.
Voor docenten bieden ze een manier om programma’s afgestemd te houden op de vraag in de echte wereld. Hogescholen, universiteiten en opleidingsaanbieders kunnen rechtstreeks met werkgevers samenwerken om te bepalen welke vaardigheden moeten worden aangeleerd. Ze kunnen zo bepalen hoe de vaardigheden moeten worden beoordeeld en hoe elk diploma in een breder traject past. Dankzij deze samenwerking kunnen curricula responsief blijven zonder dat instellingen hele opleidingen opnieuw moeten ontwerpen telkens wanneer de arbeidsmarkt verandert.
BRENG HET ALLEMAAL SAMEN
Positieve resultaten ontstaan wanneer docenten en werkgevers het verwerven van vaardigheden integreren met het behalen van diploma’s.
Een voorbeeld is de samenwerking van IBM met Pathways in Technology Early College High Schools (P-TECH). Dit programma met open inschrijving opende zijn oorspronkelijke locatie in een noodlijdende wijk in Brooklyn in 2011. Tegenwoordig is P-TECH uitgebreid naar meer dan 600 locaties in 16 steden en 28 landen. Duizenden studenten met een laag inkomen zijn afgestudeerd, en tegen het zesde jaar had de school een slagingspercentage van 74% voor zowel middelbare schooldiploma’s als associate degree-diploma’s.
Het model ontstond nadat leiders uit New York City IBM benaderden voor een partnerschap tijdens een worstelende economie. IBM benadrukte aanvankelijk dat grote bedrijven doorgaans geen jonge mensen met alleen een middelbareschooldiploma in dienst zouden nemen. Die gesprekken hielpen bij het vormgeven van de P-TECH-blauwdruk, die zich richtte op negen functiecategorieën op instapniveau, op gebieden als hardware, software en consulting.
Toyota’s Federation for Advanced Manufacturing Education-programma, of ROEMis een ander sterk voorbeeld van een partnerschap tussen werkgever en opleider. FAME bouwt netwerken van fabrikanten op door middel van geschoolde training en ondersteunt nieuwe loopbaantrajecten die worden gevormd door hernieuwde belangstelling voor leerlingprogramma’s. De onlangs gelanceerde 4T Academy biedt een nationaal traject voor middelbare scholen dat onderwijs, praktijkgericht leren en training op de werkplek combineert.
Het coöperatieprogramma van Northeastern University biedt een ander model door klassikale studie te integreren met praktijkervaring. Onderzoek van de Nationale vereniging van hogescholen en werkgevers laat zien dat coöperatieprogramma’s effectief zijn in het verbinden van studenten met toekomstige werkgevers. Northeastern meldt dat 97% van zijn afgestudeerden binnen negen maanden na afstuderen voltijds werkzaam zijn of ingeschreven zijn voor een graduate school. Dit model heeft de inspiratie voor de Massachusetts Ministerie van Hoger Onderwijs om eigen samenwerkingsprogramma’s te lanceren, waardoor studenten kunnen afwisselen tussen voltijdse betaalde werkervaring en academische studie.
WAAR GAAT SAMENWERKING VAN HIER?
Wat de meest effectieve partnerschappen tussen werkgever en opleider onderscheidt van zwakkere partnerschappen, is het opzettelijke ontwerp. De sterkste modellen delen belangrijke kenmerken: gezamenlijk ontworpen curricula, zinvol leren op de werkplek, duidelijk gedefinieerde loopbaantrajecten en stapelbare kwalificaties die zich in de loop van de tijd opbouwen. Samen kunnen deze elementen helpen cruciale lacunes in vaardigheden te dichten.
Als er duidelijke doelen en richtlijnen zijn vastgesteld, kunnen partnerschappen tussen werkgever en onderwijzer loopbaantrajecten betekenisvol en positief hervormen, waardoor de onderwijstrajecten van studenten naar een hoger niveau worden getild en vaak beide tegelijk worden bereikt. Werkgevers krijgen sterkere talentenpijplijnen, lagere wervings- en opleidingskosten, betere retentie en sterkere rendementen. Docenten behalen betere plaatsingsresultaten. Ze krijgen ook relevantere curricula en meer betrokken studenten. Ze zien hernieuwde waarde in de lessen die ze leren.
Samen zorgen deze voordelen voor een betekenisvollere en effectievere onderwijservaring die leerlingen beter voorbereidt op succes buiten het klaslokaal.
Paul Toomey is president en CEO van Geographic Solutions.
