Dit interview is gebaseerd op een gesprek met Angie Smith, 52, vastgoedadviseur en oprichter van een vrouwenretraite in Toscane. Het is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Toen ik op de technische verkoopafdeling in Fort Worth, Dallas werkte, was ik het grootste deel van de tijd onderweg en reisde ik door de zuidelijke staten. Ik zou in hotels verblijven, Margaritas drinken, bestellen eten op DoorDashen vermijd lichaamsbeweging.
Ik was constant ziek van alles, van spijsverteringsproblemen tot migraine-hoofdpijn. Uiteindelijk belandde ik in het ziekenhuis en kreeg ik angstmedicatie.
Ik werd ook zwaarder en met een lengte van 1,80 meter woog ik op een gegeven moment 218 pond.
Hoewel ik goed was in mijn werk, dat zes cijfers per jaar opleverde, kreeg ik de ‘Sunday Scaries’ toen de gedachte aan weer een focusbijeenkomst de volgende ochtend me met angst vervulde.
Ik heb altijd van Italië gehouden
De dingen waren zo erg dat mijn zus me verschillende keren apart nam en zei: ‘Angie, als je niets verandert, ga je dood.’ We verloren onze broer plotseling in 2021 op 68-jarige leeftijd. Jarenlang zei hij tegen me: ‘Werk is niet alles.’
In januari 2023 merkte ik het eindelijk op. Ik was 49 en werd op een dag wakker met de gedachte: “Ik ga de tweede helft van mijn leven in. Wil ik dit echt blijven doen?”
Ik zou hield van Italië sinds ik daar twee weken heb doorgebracht met mijn dochter Taylor, toen ze in 2013 afstudeerde van de middelbare school. We gingen naar Milaan, Rome en Venetië.
Op de vlucht naar huis huilde ik omdat ik zo’n verbinding voelde met de plek en de mensen. Daarna ging ik zo vaak mogelijk op vakantie.
Smith, afgebeeld voor en na haar verhuizing naar Italië. Ze zei dat ze er in Europa veel gezonder uitziet en zich veel gezonder voelt. Met dank aan Angie Smith
Ik had al eerder ideeën gehad om me daar te vestigen, maar dat was op niets uitgelopen. Maar deze keer was ik, na lang nadenken, vastbesloten om het te laten gebeuren.
Ik heb mijn opzegtermijn in maart 2023 opgezegd en de maand daarop heb ik mijn baan opgezegd. Toen heb ik mijn huis erin gezet Fort Worth op de markt voor $ 465.000. Ondertussen heeft Taylor, nu 31, die in Londen woont en werkt, budgetvluchten naar Italië gemaakt om huizen voor mij in Toscane te verkennen.
Het was riskant, maar ik kocht in juni een huis met twee slaapkamers, gelegen in een gehucht op 48 kilometer van Florence, vrijwel ‘ongezien’. Taylor had het mij op FaceTime laten zien en ik vertrouwde op haar oordeel.
Ik betaalde 120.000 euro (ongeveer $130.000 USD in 2023) contant en zag het voor het eerst vlak voor de sluiting in augustus. Het was een prachtig, 19e-eeuws stenen huis met twee slaapkamers en twee hectare aan olijfgaarden in terrassen.
Ik spreek verre van vloeiend Italiaans
Twee maanden later pakte ik mijn spullen, stapte in het vliegtuig en verhuisde naar het kleine pand met twee slaapkamers. Het was de beste beslissing die ik ooit heb genomen.
De meeste bewoners in mijn gehucht behoren tot één familie van meerdere generaties – van baby’s tot overgrootouders – en ze hebben mij met open armen ontvangen.
Ze leerden me hoe ik voor mijn olijfbomen moest zorgen en hielpen me zelfs met mijn eerste oogst in 2024. Ik spreek een combinatie van Engels en Italiaans met ze, maar ik spreek het verre van vloeiend.
Mijn leven is nu veel rustiger – en zoveel gezonder. Ik heb geen migraine meer.
Smith, derde van links, organiseert nu vrouwenretraites in Toscane. Met dank aan Angie Smith.
Ik ben een buitenmens en omdat ik in de bergen woon, waar het koeler is, wandel ik veel. Lichamelijke activiteit en goed eten hebben ervoor gezorgd dat ik in tweeënhalf jaar in totaal 42 pond ben afgevallen. Ik ben van een extra large naar een medium gegaan.
Het eten smaakt zoveel beter dan Amerikaans eten, vooral omdat het grotendeels vrij is van conserveermiddelen. Zoveel dingen die ik in de VS heb gegeten, hebben mij in vuur en vlam gezet.
Toen ik mijn familie in de VS bezocht, werd mijn gezicht opgezwollen, en mijn maag raakte van streeknet als voorheen.
Vrouwen kunnen groter dromen dan ze denken
Sterker nog, ik ben tussen Kerstmis en eind januari in Texas 8 pond aangekomen, wat ik nu op een gezonde manier aan het verliezen ben.
Ik kreeg mijn digitale nomadenvisum in september 2025 nadat ik had bewezen dat ik voldeed aan de vereiste om meer dan 32.000 euro (ongeveer $38.000 USD) per jaar te verdienen. Mijn kleine bedrijven is een vastgoedadviesdienst voor mensen die erover denken om naar Italië te verhuizen en vrouwenretraites te organiseren.
Ik wil vrouwen – vooral alleenstaanden, gescheiden vrouwen, en lege nesters – om te beseffen dat ze in hun volgende stap groter kunnen dromen.
Mijn verhaal heeft vele anderen geïnspireerd om hun locatie en levensstijl te veranderen. Ik verspreid het woord dat er na 50 nieuwe avonturen wachten.
Bent u op middelbare leeftijd vanuit de VS naar het buitenland verhuisd? Stuur een e-mail naar Jane Ridley op jridley@insider.com
