Netflix heeft de ten onrechte vergeten R-rated thriller van Sam Jackson

Door Robert Scucci
| Bijgewerkt 15 seconden geleden

Een paar jaar geleden kwam ik een inmiddels verboden Instagram-feed tegen die zich op één ding concentreerde: het opruimen van plaats delict. Voordat je over mij begint te oordelen: weet dat dit een natuurlijke escalatie was, en dat hetzelfde met jou zou kunnen gebeuren als je niet oppast. Ik hou echt van die ASMR-video’s van mensen die huizen en opritten powerwashen. Deze obsessie leidde me naar video’s over gazononderhoud omdat ik huur en geen gazon heb, en ik droom ervan om ooit zelf een geavanceerd maaipatroon te bedenken. Het was een gezonde, plaatsvervangende regeling. Van het een kwam uiteindelijk het ander, en voor je het weet, vraag ik me af of het mengsel van schoonmaakmiddelen van deze man op de plaats delict een luminoltest zou doorstaan ​​nadat hij allerlei soorten brokken en vloeistoffen van het tapijt in kwestie had geschraapt.

Uiteindelijk is het waarschijnlijk maar goed dat het account is gesloten, want als ik mezelf nog dieper had gegraven, wie weet hoeveel verdere zaken er nog hadden kunnen escaleren? Gelukkig kwam ik een film tegen over precies dit onderwerp, uit 2007 Schonermet Samuel L. Jackson in de hoofdrol vlak voordat hij aan zijn ambtstermijn begon Nick Fury in het MCU. Het heeft een kritische score van 17 procent Rotte Tomaten.

Schoner is niet 17 procent slecht (Steven Seagal’s Aanvalskracht anderzijds…). Op basis van meer dan 10.000 beoordelingen op de Popcornmeter heeft de film een ​​goedkeuringsscore van 40 procent, en ik vraag me eerlijk gezegd af wat er met iedereen aan de hand is, want deze film ligt volgens mij tussen de 65 en 70 procent. Het is een strakke thriller over een schoonmaker op een plaats delict wiens meest recente baan hem op een onderzoek stuurt dat alles waar hij om geeft in gevaar kan brengen, en er zijn genoeg wendingen om het interessant te houden.

De enige echte fout die ik op de film kan plaatsen, is dat hij speelt als een film die zich inhield omdat hij een breder publiek wilde aanspreken. Mijn gedachte is dat, aangezien het sowieso een R-rating heeft, ze hier voluit hadden moeten gaan, maar dat deden ze niet.

ASMR voor zieke freaks

Zoals ik bovenaan zei, ik werd er verliefd op Schoner snel omdat ik het leuk vind om te zien hoe mensen dingen schoonmaken. Ik denk ook Samuel L. Jackson kan geen kwaad doen. Zijn karakter, Tom Cutler, is een gepensioneerde politieagent die een schoonmaakbedrijf op plaats delict runt genaamd Steri-Clean. Zijn taak is eenvoudig: hij verschijnt bij een huis als zijn cohorten van de wetshandhaving contact met hem opnemen, trekt zijn veiligheidspak aan, mengt zijn chemicaliën en gaat aan de slag. De man is uitzonderlijk goed in wat hij doet. Hij kan je rode bank in een mum van tijd weer wit maken, en je kunt hors d’oeuvres serveren van dezelfde salontafel waar een dood, opgeblazen lichaam een ​​paar uur geleden overheen was gedrapeerd, en niemand zou er iets van weten. Hij is zo goed.

Tom is ook een vader die weduwe is en zijn dochter Rose (Keke Palmer) helemaal alleen opvoedt. Hun relatie is solide, maar wordt gespannen vanwege de aard van zijn werk en de lange uren die hij moet maken om haar te onderhouden.

Tom wordt achterdochtig tegenover een van zijn cliënten nadat hij het huis van Ann Norcut (Eva Mendes) heeft schoongemaakt terwijl ze de stad uit was. De klus werd aangekondigd als het opruimen van moordzaken. Hij komt binnen met de sleutel onder de terracotta pot, doet zijn ding, sluit af en gaat naar huis. De volgende dag realiseert hij zich dat hij de sleutel nooit heeft teruggeplaatst, keert terug naar de woning en wordt ondervraagd door Ann, die geen idee had dat Steri-Clean bij haar thuis een klus heeft gedaan. Ze wijst er ook op dat haar man, John, vermist is. Tom neemt zijn voormalige partner en de peetvader van zijn dochter, Eddie (Ed Harris) in vertrouwen en ontdekt dat John nog enkele dagen verwijderd was van het getuigen tegen de voormalige politiecommissaris en waarschijnlijk werd uitgeschakeld om hem ervan te weerhouden dat te doen.

Overal waar Tom komt, lijkt Eddie rond te snuffelen, evenals rechercheur Jim Vargas (Luis Guzmán), die zo eerlijk en serieus is dat hij ofwel een vreselijk geheim verbergt, ofwel net zo in de war is over deze hele beproeving als Tom. Tom weet ook dat hij lichtzinnig te werk moet gaan vanwege zijn twijfelachtige verleden waarbij hij betrokken was bij de man die zijn vrouw jaren eerder vermoordde tijdens een huisinbraak, en het lot dat hij achter de tralies onderging terwijl Tom een ​​oogje dichtkneep. Niemand is onschuldig in de traditionele zin van het woord Schonermaar er is een duidelijk moreel kompas dat je moet volgen als je iedereen eenmaal kent.

Had harder moeten gaan

Mijn enige echte rundvlees met Schoner is dat het zoveel beter had kunnen belanden als een gruizige neo-noir-thriller. Alle beats en karakterarchetypen zijn aanwezig, maar alles voelt te oppervlakkig aan om de haken volledig te laten doordringen. Samuel L. Jackson levert uitstekend werk door zijn vaardigheden als handelaar in een hyperspecifieke niche-industrie te laten zien, en zijn dynamiek met Rose is altijd geloofwaardig. Hij is een man die verscheurd is door zijn trauma’s uit het verleden, maar hij komt hoe dan ook opdagen voor zijn kind, ook al heeft de dag elk gevoel van normaliteit voor hem vernietigd.

Ed Harris en Luis Guzmán doen heel wat zwaar werk als moreel dubieuze karakters die óf gewoon harde mannen zijn met een raar gezicht aan de rechterkant van de wet, óf twee jongens die iets voor Tom verbergen terwijl ze zich een weg door het gebouw manipuleren. Als er iets is wat deze film te bieden heeft, dan legt hij niet alle kaarten op tafel en wordt er bewonderenswaardig veel terughoudendheid toegepast, waardoor het mysterie zich kan afspelen op een manier die uiteindelijk bevredigend is.

Ik wou dat deze iets moeilijker ging, a la Echte detective Seizoen 1, in plaats van zich af te spelen als een typische koopjeskelder, klaar voor massale aantrekkingskracht, zoals een vroege jeugdthriller Het Glazen Huis (2001) of Binnenlandse onrust (2001). Gelukkig is het verhaal zelf, ondanks dat het over vergelijkbare productiekwaliteiten beschikt als beide films, de moeite waard om te bekijken.

Als je net als ik bent en ervan geniet om te zien hoe rommel wordt opgeruimd als een vorm van wensvervulling (ik heb kinderen, klaag mij aan), dan kun je streamen Schonerdie momenteel op Netflix wordt gestreamd.