Door middel van poëzie, optredens en eerlijke gesprekken gebruikt Mikey Tableman verhalen om mensen, vooral mannen, aan te moedigen openlijk te spreken over geestelijke gezondheidsproblemen in plaats van ze alleen onder ogen te zien.
Jarenlang, Mikey Tafelman bouwde zijn carrière op in de wereld van de horeca, het nachtleven en muziekfestivals, waarbij hij energieke omgevingen creëerde vol geluid, beweging en afleiding. Maar toen de pandemie deze industrieën tot stilstand bracht, werd hij geconfronteerd met iets dat hij jarenlang had vermeden: zijn eigen geestelijke gezondheid.
Die periode werd uiteindelijk de basis voor zijn aanstaande boek, Mijn manische doolhofeen gesproken woord- en verhalenproject dat deze zomer uitkomt. Het project, een mix van poëzie en memoires, opgebouwd rond zijn ervaringen met verslaving, angst, depressie, manie en herstel, combineert geschreven werk met een albumgerelateerde audioprestatie die is ontworpen om lezers onder te dompelen in het emotionele gewicht achter de woorden. “Het album zal diezelfde stukken tot leven brengen door middel van geluid, tempo en weergave, en voegt een laag toe die woorden op een pagina niet altijd zelfstandig kunnen dragen”, aldus Tableman.
Voor Tableman is het doel niet om zichzelf te presenteren als iemand die alle antwoorden heeft. In plaats daarvan hoopt hij dat het project mensen helpt zich minder geïsoleerd te voelen in hun eigen strijd.
“Mijn Manic Maze is hier niet om je te repareren. Het is hier om lang genoeg bij je in het donker te blijven zitten om je eraan te herinneren dat je er niet alleen in bent”, zegt hij.
Persoonlijke strijd omzetten in een publiek gesprek
Tableman beschrijft de overgang naar belangenbehartiging op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg als iets dat geleidelijk gebeurde door eerlijkheid in plaats van door strategie. Tijdens de COVID-19-shutdowns verdween het hoge tempo van gastvrijheid, waardoor hij gedwongen werd jarenlang met onopgeloste pijn en verslaving te kampen.
Toen hij zich begon open te stellen voor de mensen om hem heen, merkte hij een patroon op. Vrienden en collega’s die aan de buitenkant succesvol en kalm leken, voerden stilletjes hun eigen strijd. Die gesprekken hebben uiteindelijk geleid tot het ontstaan van Een geestesachtervolgingeen 501(c)(3) non-profitorganisatie die zich richt op het vertellen van verhalen, creativiteit en ondersteuning op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg.
De missie komt op een moment dat gesprekken over de geestelijke gezondheid van mannen urgent blijven. Volgens nationale statistieken op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg ervaart bijna één op de tien mannen een depressie of angst, terwijl minder dan de helft een behandeling zoekt. Jaarlijks ervaren ruim zes miljoen mannen een depressie, terwijl het aantal mannen dat zelfmoord pleegt ruim vier keer zo hoog is als dat van vrouwen.
Voor Tableman weerspiegelen deze cijfers de kosten van stilte en stigma.
Zijn werk concentreert zich nu op het helpen van mensen om verbinding te maken via gedeelde ervaringen, of het nu gaat om gesproken woordoptredens, poëzie, podcasts of evenementen die verband houden met de groeiende gemeenschap van geestelijke gezondheidszorg.
“Chaos gecontroleerd” bouwen
Naast de aanstaande boekuitgave is Tableman zijn podcastwerk blijven uitbreiden Chaos gecontroleerd en een nieuwe show rond de geestelijke gezondheid van mannen, Gesprek met de jongens.
Gemaakt met co-host Danny J. Gomez tijdens de pandemie, Chaos gecontroleerd begon als een ruimte voor horecamedewerkers en creatievelingen om de onzekerheid waarmee ze werden geconfronteerd te bespreken. In de loop van de tijd ontwikkelde de show zich tot een breder platform gericht op geestelijke gezondheid, identiteit, verslaving en persoonlijke groei. Afleveringen combineren humor en kwetsbaarheid in een conversatiestijl die meer doet denken aan een nachtelijke discussie onder vrienden dan aan een formele interviewserie.
De podcast bereidt zich nu voor op zijn vierde seizoen, waarbij Tableman de rol van uitvoerend producent op zich neemt terwijl het project zich uitbreidt naar live seminars, gesproken woordoptredens en gemeenschapsgestuurde evenementen rond Conversation With the Boys.
Tableman zegt dat die gesprekken vaak het meest betekenisvolle deel van het werk worden: “De momenten die er toe doen zijn niet luidruchtig. Het zijn de momenten waarop iemand stilletjes besluit door te gaan… en jij had daar een kleine rol in.”
Een creatief project gebouwd op eerlijkheid
Terwijl Mijn manische doolhof staat centraal in het huidige werk van Tableman, het weerspiegelt ook een bredere creatieve richting die onder meer live storytelling-ervaringen, toekomstige kunstprojecten gepland voor 2026 en voortdurende non-profitactiviteiten via A Mind’s Pursuit omvat.
Zijn aanpak combineert creativiteit met directe gesprekken over moeilijke onderwerpen, vooral in sectoren waar discussies over de geestelijke gezondheidszorg vaak worden vermeden of geminimaliseerd. Dat perspectief heeft weerklank gevonden bij een publiek variërend van professionals uit het nachtleven tot lezers die op zoek zijn naar verhalen over het overwinnen van uitdagingen in eerlijke, menselijke termen.
Voor lezers die stilletjes worstelen met angst, depressie, verslaving of twijfel aan zichzelf, hoopt Tableman Mijn manische doolhof biedt iets eenvoudigs maar betekenisvols: verbinden op een dieper niveau. “Content kan de deur openen, maar verbinding zorgt ervoor dat mensen daadwerkelijk betrokken en ondersteund blijven”, zegt Tableman.
Het album dat aan het project is gekoppeld, zal beschikbaar zijn op grote streamingplatforms, terwijl het boek later dit jaar via winkels en Amazon zal verschijnen. Volg zijn reis op sociale media @Mikeytableman en AMindPusuit.org
