Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Andrew Meng, 29, die tot januari 2021 in investment banking bij Wells Fargo werkte en nu een startup runt, Yorby AI. Business Insider heeft zijn eerdere dienstverband bij Wells Fargo bevestigd. Het gesprek is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Mijn vader is hoogleraar techniek, mijn moeder is ontwikkelaar, en mijn oudere broers en zussen hebben allebei een ingenieursdiploma, dus Ik was verrast toen de technische stages die ik op de universiteit had, saai aanvoelden.
Ik besloot de zomer na mijn eerste jaar andere vakgebieden te gaan verkennen en koos uiteindelijk voor investment banking, destijds een mysterieuze zwarte doos.
Ik was te laat met rekruteren en heb geen financiën gestudeerd, maar ik heb wel een stageplek gevonden. Na mijn afstuderen in 2019 ben ik gaan werken bij Wells Fargo als investeringsbankier voor hun technologie-, media- en telecommunicatiegroep in San Francisco.
Ik wist precies hoeveel ik werkte
Er voelde iets niet goed tijdens mijn allereerste week bij Wells Fargo. Ik kon niet precies benoemen wat het was, maar ik was gewoon niet enthousiast over de baan. Het was niet specifiek voor het bedrijf. Het ging over het bankieren zelf.
Mijn uren waren vrij normaal tijdens die eerste paar maanden, met tussenpozen 60 en 100 per week. In mijn ervaring kwamen de uren met pieken en dalen, en werden ze pas erg slecht als ik aan een live deal werkte, wat een actieve transactie zoals een beursintroductie of fusie betekent. Ik besteedde veel tijd aan het wachten op commentaar van mijn managers, dat soms laat op de avond kwam.
Er waren zeker momenten waarop ik plannen op het laatste moment moest annuleren vanwege werk. Vaak wist ik pas op vrijdagavond hoe mijn weekend eruit zou zien. En zelfs dan kon ik het niet altijd voorspellen, omdat ik op zaterdag of zondag wel eens een onverwachte e-mail kon krijgen. Ik controleerde voortdurend mijn bedrijfstelefoon.
Ik had een legitieme PTO
Dat gezegd hebbende, had ik een legitieme PTO toen ik bij investment banking werkte, vooral als ik niet aan een live deal werkte. Als ik tijdens actieve transacties vrijaf nam, moest ik zo nu en dan online gaan voor een klantverzoek, of ik logde zelf in omdat ik mijn team niet in de steek wilde laten.
Het bedrijf respecteerde vrije tijd over het algemeen, maar ik voelde de interne druk om niet achterop te raken.
Ik ben er een kwijtgeraakt scheiding tussen werk en leven tijdens de pandemie, die een enorme mentale tol eiste. Ik werd wakker, werkte en ging slapen, allemaal in dezelfde kamer. Ik heb mijn eerste grote beursintroductie in de zomer van 2020 afgerond en herinnerde me dat ik trots moest zijn. Maar ik voelde niets, ook al had ik maanden aan de transactie gewerkt.
Dat was een keerpunt in mijn bankcarrière; het hele idee was dat de slechte dagen slecht waren en de goede dagen geweldig, maar mijn goede dagen waren niet eens geweldig.
Het kostte me zes maanden om te stoppen
Sindsdien heb ik ongeveer zes maanden overwogen om te stoppen de gedachte om te vertrekken was angstaanjagend. Ik overwoog om aan de koopkant te gaan werken, of bij een hedgefonds of risicokapitaalbedrijf te gaan werken, maar uiteindelijk accepteerde ik dat financiën me gewoon niet interesseerden.
Uiteindelijk vertrok ik in januari 2021 om te proberen het te maken als contentmaker. Vanwege COVID woonde ik al bij mijn ouders thuis, en ik ben daar drie jaar gebleven om geld te sparen. Mijn uitgaven waren laag en het geld dat ik verdiende met bankieren bracht me door tot eind 2022 – toen ik besefte dat ik nog maar € 2.000 op mijn bankrekening had staan. Toen nam ik een paar maanden een baan bij de AI-startup van mijn vriend, voordat ik een bureau voor socialemediamarketing oprichtte.
Ik heb nu nooit een vrije dag, maar tel mijn uren niet
In augustus vorig jaar heb ik het bureau gesloten om medeoprichter te worden van Yorby AI, een AI-contentstrateeg die socialemediamarketing wil automatiseren. Tot nu toe hebben we $125.000 opgehaald bij engelinvesteerder Jason Calacanis en hebben we ons aangesloten bij zijn startup accelerator. We hebben ongeveer 35.000 gebruikers.
Nu bepaal ik als oprichter mijn eigen uren. Niemand is eigenaar van mijn tijd, maar elk uur kan een werkuur zijn. Op dit moment werk ik doordeweeks meestal van 9.00 tot 20.00 of 23.00 uur, en in totaal ongeveer 8 uur in het weekend. De uren zijn eigenlijk vergelijkbaar met die bij bankieren: ik schat dat het ongeveer 70 per week is, hoewel mijn vrouw waarschijnlijk zou zeggen dat het dichter bij de 80 ligt.
In het bankwezen wist ik het altijd precies hoeveel uur Ik werkteen het feit dat ik nu niet zo zeker ben van mijn uren geeft aan hoe anders mijn baan voelt. Ik werk voor mezelf en bouw eigenlijk iets dat ik wil doen, dus de uren voelen niet zo slecht aan.
Toch zijn er afwegingen: PTO bestaat niet als oprichter. Tijdens mijn huwelijksreis in Zwitserland en Griekenland controleerde ik bijvoorbeeld elke dag mijn telefoon en e-mail, omdat ik aan de behoeften van de klant moest voldoen en als ik niet zou werken, zou ik gestrest zijn geweest.
Ik hield vast aan één overblijfsel van de bankcultuur: beschermde zaterdagen, die sommige bedrijven hebben. Ik dwing mezelf om de zaterdag vrij te nemen, omdat ik een burn-out zou krijgen als ik zeven dagen per week zou werken. Zaterdagochtend word ik nog steeds wakker met angst, net als toen ik in het bankwezen werkte, maar de aard van die angst is totaal anders. Als bankier was ik bang dat iemand mij een e-mail zou sturen met werk dat ik moest doen. Nu maak ik me als oprichter zorgen over hoe ik het bedrijf zal laten groeien en mijn huur zal betalen.
Er is geen duidelijk, eenduidig antwoord op de vraag of het schema van de bankier of de oprichter beter is. Ze zijn allebei onder hoge druk, carrièrepaden met een hoge burn-outmet een minimale balans tussen werk en privé. Het gaat erom uit te zoeken wat op een bepaald moment voor jou werkt en daar zo lang mogelijk mee door te gaan.
