Marvel’s Spider-Man en DC’s Batman zouden niet hetzelfde zijn zonder Gerry Conway

Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.

In het afgelopen decennium zijn we veel stripboekschrijvers en artiesten kwijtgeraakt die hebben geholpen bij het leggen van de bouwstenen voor Marvel en DC Comics zoals we ze vandaag de dag kennen: Artiesten Neal Adams in 2022 En John Romita Sr. in 2023voormalig Marvel-hoofdredacteur Jim Shooter in 2025en helaas heeft een andere naam zich bij de overledenen aangesloten. Schrijver Gerry Conway stierf deze week, als bevestigd door zijn familie en Marvel.

Conway was een productief stripauteur bij zowel Marvel als DC in de jaren zeventig tot begin jaren negentig. Hij heeft co-creator-credits voor veel belangrijke superhelden en schurken: Punisher, the Werewolf by Night, Firestorm, Power Girl, Killer Croc en Jason Todd/Robin II. (Hoewel Conway het personage Carol Danvers niet creëerde, verhief hij haar tot Mevrouw Marvel met kunstenaar John Buscema.)

Journalist Sean Howe “Marvel Comics: het onvertelde verhaal” stelt dat Conway in zijn vroege jaren bij Marvel werd beschouwd als een “utility player”. Hij stuiterde langs titels en probeerde ‘Thor’, ‘Daredevil’, ‘Iron Man’ en meer uit. Hij was eveneens flexibel bij DC en schreef alles, van ‘Batman’ tot ‘Wonder Woman’ tot ‘Justice League of America’.

Maar de meest geweldige impact van Conway was zonder twijfel op Spider-Man. Hij was de derde persoon die “Amazing Spider-Man” schreef, na Stan Lee en Roy Thomas, en in nummer 121 vermoordde hij op beroemde wijze Peter Parker’s vriendin Gwen Stacy.

“The Night Gwen Stacy Died” veranderde de superheldenstrips voor altijd en deed het ondenkbare dat een held op een verwoestende manier faalde, met als resultaat dat een ondersteunend personage een echte dood stierf. Het verhaal wordt aangehaald als het begin van de bronstijd van de strip, toen de verhalen donkerder en politieker werden. Grappig genoeg bekritiseerde Conway later strips omdat ze te volwassen werden (via SciFiNow), maar ik denk dat hij volkomen gelijk had toen hij zei (via BloedenKoel) dat Marvel en DC jonge mensen grotendeels achter zich hebben gelaten om tegemoet te komen aan de krimpende demografie van die-hards.

Spider-Man is gemaakt als een superheld die met jongeren kon praten. Peter Parker had veel van dezelfde problemen als een echte tiener, en de houding die daarmee gepaard ging. De jonge kijk op “Amazing Spider-Man” maakte Conway de perfecte persoon om het te schrijven; hij was pas 19 toen hij de baan kreeg.

In de jaren zeventig kon Conway een tienerpubliek aanspreken en tienerkarakters veel effectiever schrijven dan Stan Lee. Hij kon ook kijken naar wat Lee had gebouwd en het verbeteren. De dood van Gwen Stacy zorgde niet alleen voor dramamaar omdat Conway terecht inzag dat er een veel dwingendere liefdesbelang voor Peter lag te wachten om ontdekt te worden: Mary Jane Watson.

Volgens ‘Marvel Comics: The Untold Story’ vond Conway dat MJ ‘waarschijnlijk het meest interessante vrouwelijke personage in strips’ was, en het was ‘verspilling’ om haar niet als vrouwelijke hoofdrolspeler in het boek te hebben over de saaiere Gwen. Hij beëindigde zelfs “Amazing Spider-Man” # 122 doordat MJ ervoor koos een rouwende Peter te troosten nadat hij tegen haar opblaast, waardoor ze nog dichter naar elkaar toe konden groeien zonder Gwen.

Marvel-strips

Gwen is niet de enige die sterft in die verhaallijn; haar moordenaar, Norman Osborn / Green Goblin, wordt gespietst door zijn eigen zweefvliegtuig. Voor deze dood heeft Conway het grootste proza ​​geschreven dat ik ooit in een superheldenstrip heb gelezen: “Zo sterven de trotse mannen: niet gekruisigd aan een kruis van goud, maar aan een staak van nederig tin.”

Marvel-strips

Conway bracht de Goblin al snel terug door een wraakzuchtige Harry Osborn de identiteit van zijn vader te laten overnemen, waardoor het drama verder escaleerde toen Peter’s beste vriend zijn vijand werd. De hoofdrol in de Sam Raimi ‘Spider-Man’-films waarin MJ en Harry centraal staan, is vooral te danken aan het schrijven van Conway.

In “Amazing Spider-Man” # 129 introduceerde Conway de Punisher, geïnspireerd door de “The Executioner” -romans van Don Pendleton over een oorlogsveteraan die burgerwacht wordt nadat zijn familie is vermoord. The Punisher liet de duistere wending zien die Marvel nam, niet alleen door zijn gewelddadige methoden, maar ook door de politieke allegorie: hij was een getraumatiseerde veteraan uit de Vietnam-oorlog die zijn oorlog mee naar huis nam.

Grappig genoeg vecht de Caped Crusader in een van Conway’s eerste Batman-verhalen (Detective Comics #463-464 uit 1976) tegen de webslingerende Black Spider, die ook een burgerwacht is die dodelijk geweld gebruikt tegen drugsdealers. Het is alsof Conway Spider-Man en de Punisher samenvoegt en ze loslaat op Gotham City.

Conway’s Batman-verhalen uit de jaren ’70 en ’80 zijn verzameld in drie delen “Verhalen over Batman: Gerry Conway.” Hij mocht zelfs het baanbrekende nummer “Detective Comics” #526 schrijven, ter herdenking van 500 nummers sinds Batmans debuut in 1939 in “Detective Comics” #27. Begin jaren tachtig schreef Conway de twee belangrijkste Batman-titels (“Batman” en “Detective Comics”) tegelijkertijd. Zijn grootste Batman-erfenis zijn de twee personages die hij in dezelfde boog introduceerde: Jason Todd, die de tweede Robin werd, en de reptielachtige schurk Killer Croc.

Jasons inmiddels beroemde persoonlijkheid als Batmans donkerste sidekick was er niet vanaf het begin; Conway schreef hem meer als een typische moedige sidekick. Maar hij introduceerde nog steeds het idee dat Robin een titel kan zijn die wordt doorgegeven, iets fundamenteels voor de moderne Batman. Killer Croc, mede dankzij enkele hoofdrollen in ‘Batman: The Animated Series’ is vandaag de dag een van Batman’s A-lijst schurken. Conway zelf heeft aan die show bijgedragen door twee (uitstekende) afleveringen te schrijven: ‘Appointment in Crime Alley’ en ‘Second Chance’.

De impact van Gerry Conway op strips kan niet genoeg worden benadrukt. Moge hij rusten in vrede.