Sommige van mijn favoriete foto’s van onze reizen zijn niet van gletsjers, piramides of zandduinen. Ze zijn van mijn vader die voor me uit loopt met zijn wandelstokken.
Voor de meeste mensen zien de palen er misschien uit als een teken van ouderdom. Voor mij vertegenwoordigen ze iets heel anders: zijn gevecht om zijn mobiliteit te behouden.
Terwijl ik naar de Jebel Jais wandelde, de hoogste top van de Verenigde Arabische Emiraten, maakte ik een foto van hem van achteren terwijl hij zich een weg baande naar de rand van een klif.
Ik heb van elke reis versies van die wandelstokfoto. Mijn vader in Groenland, in Egypte, in de VAE – altijd met zijn stokken, altijd onderweg.
Over jaren zullen de uitzichten op de foto’s van iemand anders te zien zijn. De vasthoudendheid van mijn vader zal echter alleen in mij voortleven.
