Terwijl het publiek en de studio’s worstelen met de morele vragen rond het concept van het digitaal opnieuw creëren van dode acteurs via kunstmatige intelligentie, blijkt dat Jon Hamm dit hele debacle jaren geleden al heeft meegemaakt. Zijn film ‘Marjorie Prime’ uit 2017, die zeker onder de radar van de meeste mensen vloog, voorspelde zelfs AI-diensten die de doden weer tot leven zouden kunnen brengen op een manier die dat niet doet. nogal overeenkomen met onze huidige technologie, maar het is niet ver weg.
Lange tijd leek de dreiging van kunstmatige intelligentie een verre ramp waarbij Skynet en zwermen moordende robots betrokken zouden kunnen zijn. Het was iets waar onze verre nakomelingen zich zorgen over moesten maken. Het blijkt echter dat de AI-revolutie eigenlijk veel eentoniger, frustrerender en saaier is dan dat. In plaats van zelfbewuste megalomane machines wordt de opkomst van AI gekenmerkt door nep-Drake-liedjes en chatbots die het aantal bepaalde letters in een woord niet kunnen tellen. Maar de zaken worden iets verraderlijker als het gaat om het fenomeen van het weer tot leven wekken van artiesten door middel van griezelige avatars.
“Alien: Romulus” herhaalde een beruchte “Star Wars”-fout toen het Ian Holm digitaal tot leven wekte als synthetische Ash. In dat specifieke voorbeeld werd echter gebruik gemaakt van een mix van praktische en CGI-effecten, waarbij AI voornamelijk werd gebruikt voor de stem van het personage. Maar op dat vlak veranderen de zaken snel. In 2008, Val Kilmer sprak een van de beroemdste AI-personages van de tv uit toen hij zijn stem leende aan de reboot van “Knight Rider”; nu, in 2026, wordt generatieve AI gebruikt om de acteur (die in 2025 overleed) na te bootsen voor de actie-avonturenfilm ‘As Deep as the Grave’. De creatievelingen hadden naar verluidt toestemming van de nalatenschap van Kilmer, maar zelfs dan is het op zijn best griezelig en wijst het op een toekomst die Hamm en co. voorspelde al een decennium terug.
Jon Hamm speelt een digitaal herrezen echtgenoot in Marjorie Prime
In 2017 wist niemand van ons dat kunstmatige intelligentie binnen een paar jaar zo’n grote invloed zou krijgen… hoewel ‘Marjorie Prime’-schrijver/regisseur Michael Almereyda er misschien wel een vermoeden van had.
De film is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Jordan Harrison uit 2014 en met Lois Smith in de hoofdrol als de 85-jarige Marjorie, die de symptomen van Alzheimer begint te krijgen. In een poging om te helpen, nemen Majorie’s dochter Tess (Geena Davis) en schoonzoon Jon (Tim Robbins) contact op met de Prime-dienst, die holografische versies van overleden familieleden maakt. Deze creaties worden vervolgens geladen met herinneringen van patiënten, die ze voor die patiënten kunnen herhalen om hen te helpen herinneren terwijl ze verder afglijden in dementie. In het geval van Marjorie kiest ze voor een holografische versie van haar overleden echtgenoot Walter (Jon Hamm), die aanvankelijk een grote hulp lijkt te zijn als hij Marjorie vergast op verhalen uit hun leven samen. Maar zoals je je misschien wel kunt voorstellen, blijven de zaken niet lang mooi, en naarmate de synthetische Walter meer te weten komt over de geschiedenis van zijn familie, komen er enkele pijnlijke en schokkende herinneringen aan het licht.
“Marjorie Prime” heeft veel gemeen met een van de vele keer voorspelde “Black Mirror” de toekomst. De aflevering “Be Right Back” uit 2013 volgde ook een vrouw die een synthetische recreatie van haar overleden echtgenoot bestelde. Natuurlijk draaiden de verhalen in zowel ‘Black Mirror’ als ‘Marjorie Prime’ om fysieke reconstructies van overleden dierbaren, terwijl we dat stadium in de echte wereld nog niet helemaal hebben bereikt. (Godzijdank!) Dat gezegd hebbende, voelde het herscheppen van overleden dierbaren in 2017 net zo ver weg als een door Skynet gecontroleerde toekomst. Maar hier zijn we dan, bijna tien jaar later, en zoiets lijkt niet zo ver weg, vooral als je bedenkt wat er momenteel aan de hand is met films en tv-shows.
De toekomst van Marjorie Prime ligt niet ver van de onze
“Marjorie Prime” is niet alleen vreemd vooruitziend; het is ook een ondergewaardeerde film met een zeer respectabele score van 89% Rotte Tomaten. Ed Potton van De tijden schreef dat “(Jon) Hamm perfect is in de rol, geprogrammeerd om charmant en empathisch te zijn, maar vatbaar voor onhandigheid als iemand zijn software op het verkeerde been zet.” Elders de Washingtonpost‘ Ann Hornaday omschreef de film als ‘een sluw kamerstuk’ dat ‘in gelijke, voortreffelijk gekalibreerde mate geruststelt en verontrust’, terwijl Claudia Puig van DeWrap was zelfs nog complementairder en prees Lois Smith voor een optreden dat “het soort ontzag opwekt dat je voelt als je naar de penseelstreken van een artistiek meesterwerk kijkt.”
Vandaag de dag voelt ‘Marjorie Prime’ zelfs nog verontrustender aan, vooral omdat we op weg lijken te zijn naar een versie van de toekomst die het voor ogen had. Inderdaad, sommige van je favoriete films zijn al afgeslacht door AI in de vorm van griezelige remasters die vaak helse resultaten hebben opgeleverd. (Kijk maar eens naar de Blu-ray van “I Love Lucy”. remasteren.) Maar nogmaals, de zaken zijn de afgelopen jaren snel geëvolueerd, en de kwestie van AI-actoren is nu heel reëel.
De actorenstaking van 2023 draaide grotendeels om het creëren van bescherming tegen AI om precies datgene te voorkomen dat lijkt te gebeuren met films als ‘As Deep as the Grave’. Om welke reden dan ook lijken studio’s ervan overtuigd dat verontrustende AI-recreaties van geliefde artiesten een onvermijdelijk onderdeel van onze toekomst zijn, ondanks de wijdverbreide tegenreactie en regelgeving die is ingevoerd. Wanneer je dat hebt gedaan James Earl Jones tekent de rechten op zijn stem af Vóór zijn dood beginnen de zaken er nog somberder uit te zien, aangezien het slechts een kwestie van tijd kan zijn voordat andere acteurs hetzelfde doen met hun rechten op fysieke gelijkenis.
