Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Lorraine English, een 72-jarige Floridiaan die in 2025 naar North Carolina verhuisde. Het gesprek is geredigeerd voor lengte en duidelijkheid.
I woonde in San Francisco voor vele jaren, maar in 2000 verhuisde ik naar Bradenton, Florida, een stad tussen Sarasota en Sint-Petersburg. Ik heb daar ruim twintig jaar gewoond, vlak langs de Manatee-rivier, die uitmondt in de Golf van Mexico.
Bradenton is een middelgrote stad, maar leuk op veel plaatsen in Florida is het gegroeid met grote sprongen. Het heeft een soortgelijke uitstraling als Sarasota en ligt dicht bij prachtige witte zandstranden. Het is ook echt een watersportgemeenschap. Over het geheel genomen is het een leuke stad en een goede plek om een gezin te stichten.
Maar er zijn nadelen aan het leven in Bradenton. Als u zo dicht bij de Manatee River bent, betekent dit dat u de gevolgen van de stijgende zeespiegel van dichtbij kunt zien. De wegen van de stad zijn gevoelig voor overstromingen op zonnige dagenDit gebeurt wanneer de stijgende zeespiegel en het hoogwater het water door stormafvoeren omhoog duwen, zelfs op heldere, zonnige dagen.
Overstroomde straten in Bradenton, Florida. Met dank aan Lorraine English
Toen ik voor het eerst naar Bradenton verhuisde, stond de weg bij mijn huis slechts een paar keer per jaar onder water. Maar na verloop van tijd gebeurde het vaker. Vanaf ongeveer vijf of zes jaar geleden overstroomde het bijna elke dag tijdens de zomer, en het water begon in de tuinen van mensen te kruipen.
Na verloop van tijd begon ik ook vioolkrabben op te merken in de tuin van mensen. Ze zijn klein – ongeveer een centimeter lang – en ze graven zich in het zand en laten kleine gaatjes achter. Ik herinner me dat ik dacht: “Oh mijn God, de oceaan begint dit terug te nemen.”
Ik wilde niet nog een orkaan meemaken
Bradenton is zeer onbetaalbaar geworden – en dat gebeurt daardoor in heel Florida stijgende onroerendgoedbelasting en de verzekeringskosten van huiseigenaren.
Twee jaar geleden steeg de verzekering van mijn huiseigenaren met orkaandekking – exclusief de overstromingsverzekering, wat een aparte polis is – tot $ 7.000 per jaar. Bovendien bedroegen mijn onroerendgoedbelasting ongeveer $ 3.000 per jaar. In totaal keek ik uit op ongeveer $ 10.000 per jaar, alleen al voor verzekeringen en belastingen.
Ook al ben ik financieel stabiel en had ik het technisch gezien kunnen betalen, ik wilde die kosten niet blijven betalen.
De verwoesting in de Engelse buurt na stormen. Met dank aan Lorraine English
Ik begon er serieus over na te denken om Bradenton – en Florida in zijn geheel – te verlaten in augustus 2024, toen de orkaan Debby toesloeg. Ik was compleet verbijsterd. Mijn huis werd niet direct getroffen, maar ik zag zoveel gemeenschappen volledig onder water staan.
Toen besefte ik het echt orkanen in Floridaen de gevolgen van de klimaatverandering zullen alleen maar erger worden – en dat gebeurde ook.
In september, Orkaan Helene bracht een stormvloed van 2 meter naar mijn buurt. Gelukkig overstroomde mijn huis niet, maar in sommige gevallen stonden huizen dichter bij de rivier wel 2 meter onder water. Daarna verkochten veel van mijn buren hun huizen als slooppanden. Anderen besloten hun huizen volledig te renoveren en te blijven, of verkochten ze uiteindelijk.
De laatste storm die ik in Florida heb meegemaakt, was orkaan Milton. De ergste schade aan mijn huis was aan mijn zwembadkooi. Milton haalde één kant ervan weg, sloeg hem feitelijk helemaal neer. Ik heb ongeveer $ 6.500 uitgegeven om het te repareren, en eerlijk gezegd beschouw ik mezelf als heel gelukkig.
Asheville, North Carolina was precies wat ik zocht
In 2023 begon ik te kijken naar andere delen van de Verenigde Staten waar ik misschien wel zou willen wonen – plaatsen met lagere kosten voor huiseigenarenverzekeringen en onroerendgoedbelasting. Asheville, Noord-Carolinawas een van die plaatsen.
Voordat ik verhuisde, zette ik mijn huis in Florida op de markt. Het werd gebouwd in 1951 en was een huis in ranchstijl met drie slaapkamers, drie badkamers en een garage. Het pand was erg groot, met een zwembad en drie 150 jaar oude eikenbomen.
Toen ik het op de markt zette, kreeg ik vrij snel een contract en kreeg ik zelfs biedingen boven mijn vraagprijs. Eén bod was $ 25.000 boven de catalogusprijs, maar uiteindelijk heb ik de catalogusprijs aangenomen omdat het een bod in contanten was. Op dat moment wilde ik gewoon uit Florida.
Asheville, Noord-Carolina. Walter Bibikow/Getty Images
In 2025 ben ik naar Asheville verhuisd, en ik vind het hier absoluut geweldig. Hij is niet te groot en niet te klein, wat ik erg prettig vind. Het is ook prachtig en omgeven door bossen en bergen. Ik woon ongeveer een halve mijl van de Blue Ridge Parkwaydus er zijn talloze wandelpaden in de buurt. Er zijn zoveel zangvogels en zoveel dieren in het wild.
Ik woon in een kleine gemeenschap, verscholen in een bosrijke omgeving. Ik heb hier een appartement met drie verdiepingen gekocht, wat heel goed werkt omdat mijn zoon woont bij mij en werkt vanuit huis.
Ik zei tegen hem: “Ik word ouder en op een dag zul jij mijn verzorger zijn, dus je kunt net zo goed bij mij wonen.” De opzet is geweldig omdat hij zijn eigen ruimte op de onderste verdieping heeft, en ik de mijne boven.
Ik mis Florida, maar ik ga niet terug
Asheville krijgt zijn deel van de natuurrampenook, maar voor mij maken het klimaat en de wisseling van seizoenen het de moeite waard. De zomers zijn niet bloedheet en het weer voelt eigenlijk leefbaar aan, vooral als je er last van hebt De meedogenloze hitte van Florida en vochtigheid.
Ik mis Florida af en toe, vooral mijn kleine huis en buurt.
Ik had een aantal hele goede vrienden in Bradenton, en het was zo’n leuke plek om ’s avonds te vertoeven. Ik zou langs Riverview Boulevard naar het westen kunnen lopen en de zonsondergang kunnen zien, of onder de eikenbomen in mijn achtertuin kunnen zitten.
Maar als ik denk aan alle stormen en de verwoestingen die ik heb gezien, zou ik niet gelukkiger kunnen zijn verliet Florida in de achteruitkijkspiegel.
