Hoe sociale media de weg naar poëzie plaveiden voor deze Latina-creatieven

In de loop van het decennium kostte het de auteur van Silver Lake Jessica Salgado Om met haar schrijven populariteit op sociale media te bereiken, zijn de jacarandabomen buiten Café Tropical in haar buurt getuige geweest van de triomfen en uitdagingen die haar tot de dichter hebben gemaakt die ze nu is.

Het stoppen van de middelbare school, het werken als caissière bij CVS en het verliefd worden en worden, inspireerden Salgado tot het schrijven van gedichten die ze zou delen op Instagram, waar ze meer dan 170.000 volgers heeft verzameld.

“Tot 2016 moest ik in de servicesector werken”, zegt Salgado, 41. “Ik heb zo’n tien jaar als kassier in een parkeergarage gewerkt. Ik wist hoe het was om tijdens je lunchpauze je leven op te eten, moe te zijn, pijnlijke voeten te hebben en op je telefoon te scrollen, alleen maar op zoek naar iets. Ik wilde dat mijn werk iets zou zijn dat die mensen op de meest toegankelijke plek zou vinden: op hun telefoons.”

Door dit te doen sloot Salgado zich aan bij een groeiende gemeenschap van dichters op sociale media en hielp hij een kunstvorm nieuw leven in te blazen de afgelopen jaren in hogere mate geconsumeerd onder Amerikaanse jongvolwassenen.

Virale trends op sociale media zoals ‘Instapoetry’ en #poetrytok hebben Latino’s niet alleen toegang gegeven tot literatuur die met hen resoneert, maar ook het gevoel gekregen dat ze schrijvers kunnen worden, zegt Patrícia Lino, universitair hoofddocent poëzie en beeldende kunst aan de UCLA.

Een eeuw geleden was de democratisering van de poëzie slechts een droom. Tegenwoordig kan iedereen een dichter zijn dankzij sociale media, zei Lino.

“De dood van de poëzie is door de geschiedenis heen vele malen verklaard, maar het is altijd aan het transformeren – en recentelijk is het veranderd dankzij sociale media,” zei Lino.

Nu poëzie niet langer beperkt blijft tot academische tijdschriften of klaslokalen, hebben Latino’s kunnen doorbreken in de uitgeverswereld, waar ze volgens een onderzoek 7% van de schrijvers en auteurs uitmaken. Rapport uit 2022 van het Amerikaanse Government Accountability Office.

“Het is surrealistisch dat mijn gedichten zich op plaatsen bevinden waarvan ik dacht dat ik er fysiek niet thuishoorde”, zei Salgado. “Om te weten dat mijn werk deel uitmaakt van leerplannen en dat het gelezen en bestudeerd wordt.”

Dankzij sociale media kon Salgado een loyaal lezerspubliek cultiveren door haar poëzie gratis te delen voordat ze zelfs maar haar eerste publicatiecontract voor haar boek ‘Corazón’ tekende. Op de omslag staat een mangoboom afgebeeld, die het thuisland El Salvador van haar ouders symboliseert. Dit is het eerste boek uit de trilogie-poëziebundel die haar maakte een nummer 3 bestseller in de Spaans-Amerikaanse subcategorie van Amazon.

“Ik was net gedichten aan het schrijven over mijn gekke familie. Het is gewoon zo wild dat de puurste delen van mij, de meest hoekjes en gaatjes, degenen zijn waarmee mensen zich het meest verbinden”, zei Salgado. “Vooral toen ik zoveel jaren heb geprobeerd te worden wat ik dacht dat mensen wilden. En de hele tijd was wat mensen wilden, wat ik ongewenst vond.”

Vinden genezing en representatie in poëzie

In 2021 besloot de in Los Angeles gevestigde Mexicaans-Amerikaanse schrijfster Celia Martínez video’s van zichzelf op TikTok en Instagram te plaatsen – huilend of zonder make-up – terwijl ze gedichten voordroeg over modern daten en de uitdagingen van het zijn van een Latina-student van de eerste generatie.

“Sociale media zijn een zeer openbare plek. Ik had privé (poëzie) kunnen doen, maar het is een van die dingen waarvan je ook beseft hoe nuttig het is om iemand te zien die op jou lijkt, om iemand te horen die klinkt alsof jij dezelfde gevoelens hebt, “zei Martinez.

Celia Martínez, een Mexicaans-Amerikaanse dichter en afgestudeerd aan de Yale Universiteit, wordt op 19 maart 2026 gefotografeerd in Hollenbeck Park in Los Angeles. Ze heeft online een toegewijd publiek opgebouwd door kwetsbare, tweetalige poëzie over liefde, liefdesverdriet en moderne romantiek te delen.

(Robert Gauthier / Los Angeles Times)

Met de steun van de meer dan 5 miljoen volgers die op haar sociale media-accounts afstemmen op haar tweetalige poëzie, Dagboek van een romantica En Krachthuis van de CelMartínez is van Yale-afgestudeerd uitgegroeid tot influencer en auteur van vier boeken – waaronder 2025’s “Een prachtig gewone romantiek”, dat wordt verspreid door Simon en Schuster.

“Ik zou mijn profiel zien als een soort heel schattige woonkamer/open tuin. En mensen konden binnenkomen en een klein cafecito drinken, of een beetje thee drinken en naar poëzie luisteren”, zei Martínez. Maar ze wil dat deze ruimte ook in het echte leven bestaat.

Dankzij sociale media kan de 26-jarige geld verdienen met haar boeken, die Martínez gebruikt om haar opleiding geneeskunde voort te zetten, een passie die ze wil combineren met poëzie.

Nadat ze tijdens haar studie vrijwilligerswerk had gedaan als Spaanse tolk bij een gratis kliniek, zei Martínez dat het haar droom is geworden om een ​​gemeenschappelijke tuin te financieren, waar haar patiënten therapeutische behandeling krijgen door de helende eigenschappen van het delen van hun verhalen – op dezelfde manier als ze deed op sociale media.

Poëzie toegankelijker en cultureel betekenisvoller maken

Voor de 30-jarige zelfgepubliceerde auteur Vianney Harellyis het schrijven van poëzie een ‘imperfect, rommelig en lelijk’ proces, waarbij ze alle regels mag overtreden die haar creativiteit zouden beperken.

Met lintstrikken die ze uit LA’s Fashion District haalt, grammaticaal incorrecte Spanglish-gedichten en video’s uit haar geboorteplaats Tijuana, specialiseert Harelly zich in visueel verrijkte literatuur die aantrekkelijk aanvoelt voor andere tweetalige Latina-creatieven uit de grens.

“Omdat ik iemand ben die wordt uitgenodigd op universiteiten en middelbare scholen, voel ik me heel trots op mezelf, maar ook zeer vereerd dat ik de persoon kan zijn die ik nodig had toen ik de leeftijd van deze mensen had,” zei Harelly. “Deze mensen moeten zien dat het mogelijk is om auteur te zijn, om dichter te zijn.”

Vianney Harelly, een schrijfster die haar poëzie deelt via sociale media, houdt haar drie in eigen beheer uitgegeven boeken vast terwijl ze op 1 april 2026 op een bankje in de tuin in Hauser en Wirth in Los Angeles zit.

(Nicole Macias Garibay / De Los)

Nadat Harelly naar de Bay Area was verhuisd om creatief schrijven te studeren aan de San Francisco State University, voelde de boekenwurm zich totaal losgekoppeld van het eurocentrische, Engelse werk dat ze in haar lessen moest lezen. Harelly vertelde een van haar universiteitsprofessoren dat ze overwoog om van studie te veranderen, omdat ze het gevoel had dat ze er niet bij hoorde.

“Ze e-mailden me terug en zeiden: ‘Er moeten andere mensen zijn die er ook zo over denken. Overweeg om die persoon voor andere mensen te blijven'”, zei Harelly.

Toen haar poëzievideo’s in 2021 populairder werden op internet, begon ze boeken, tijdschriften en prenten te verkopen via sociale media, waar ze een publiek van meer dan 220.000 volgers op Instagram en TikTok heeft weten te vergroten.

“Als ik nog nooit sociale media heb aangeraakt, zou ik nooit kunnen zijn waar ik nu ben”, zei Harelly. “Het heeft vele deuren voor mij geopend en vele deuren voor mijn kunst.”