Te midden van geopolitieke volatiliteit en economische kwetsbaarheid is François Picard verheugd John Denton, secretaris-generaal van de Internationale Kamer van Koophandel, te mogen verwelkomen. De heer Denton waarschuwt dat “de Straat van Hormuz over veel meer gaat dan alleen olie en gas”: we drijven af in de richting van een voedselzekerheidscrisis van mondiale proporties. Terwijl de krantenkoppen zich fixeren op olie en conflicten, benadrukt Denton dat “het scherpste probleem op dit moment eigenlijk de verslechtering van de toegang tot kunstmest is”, een ontwikkeling die hij rechtstreeks in verband brengt met “catastrofale risico’s” voor de mondiale voedselsystemen. Even opvallend is zijn herevaluatie van geopolitieke actoren. Van Syrië, dat ooit door oorlog verscheurd, onstabiel en geïsoleerd was, wordt nu gezegd dat het een “buitengewone bijdrage” levert aan de herconfiguratie van de wereldhandel, ooit ondenkbaar: “iets waar we voorheen niet aan hadden gedacht.” Deze onverwachte verschuiving onderstreept een breder thema: de vloeibaarheid van de wereldorde in tijden van crisis. De kern van Dentons argument ligt in een eenvoudig maar urgent principe: “Dit is geen humanitair gebaar, het houdt feitelijk een voedselsysteem draaiende.” Met andere woorden: de inzet kan niet hoger zijn. Dit is niet alleen een morele kwestie, dit raakt het hele systeem: we raken de fundamenten van economische en menselijke stabiliteit aan.
Nieuwsbron
