Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Hier is een vraag voor jullie Star Trek-superfans: wat was volgens jullie het gekste idee van William Shatner? Als je genoeg weet over het creatieve cv van de man, kom je misschien in de verleiding om zijn TekWar-serie te zeggen. Of, voor een nog diepere versie, zijn muzikale reis (serieus, zijn vertolking van “Tamborine Man” is op de ergste manieren schokkend). Als het gaat om de franchise die hem beroemd heeft gemaakt, is het antwoord waarschijnlijk: Star Trek V: De laatste grens. Na de twee succesvolle Trek-films van Leonard Nimoy schakelde Shatner over van de stoel van de kapitein naar de stoel van de regisseur om ons de kans te geven slechtst film in de franchise (tenminste, totdat Section 31 tot leven kwam).
De meeste grappen over de Laatste grens concentreer je op het waanzinnige einde waarin Kirk God zo kwaad maakt dat dit hogere wezen laserogen krijgt. Geloof het of niet, maar dit einde zou oorspronkelijk nog gekker zijn omdat Shatner zichzelf wilde filmen terwijl hij tegen tien rockmannen vocht (geen eufemisme, dat zweer ik) als voorproefje van zijn gevecht met God. Om budgettaire redenen moest hier echter op worden bezuinigd StarTrek bracht dit idee later tot leven door gehallucineerde rotsmonsters te tonen in de Onderneming aflevering “Vreemde Nieuwe Wereld”!
Wat heeft God nodig met een rotsmonster?
Je hebt hiervoor veel context nodig, dus pak je favoriete ‘Go Climb a Rock’-shirt en doe je gordel om. In Star Trek V: De laatste grens (waar Shatner het verhaal zowel regisseerde als mede-ontwikkelde), was er een episch vechtscène geschreven waar Kapitein Kirk zou vechten tegen 10 ‘rockmannen’ die tevoorschijn komen uit de stenen gezichten van de exotische buitenaardse planeet Sha Ka Ree. Maar dit plan werd grotendeels geschrapt vanwege de extreme bezuinigingen waarmee de film te maken kreeg. De bemanning heeft een enkel animatronische rockman, maar de scène waarin Kirk werd aangevallen zag er zo beschamend uit dat deze volledig werd verwijderd.
Nog geen twaalf jaar later, de Onderneming aflevering “Strange New World” ging in première. Een deel van de bemanning van de Enterprise bezoekt opgewonden het oppervlak van een aardachtige planeet, maar een storm zorgt ervoor dat ze onderdak zoeken; ze ontdekken al snel dat er enge monsters zich verstoppen in nabijgelegen grotten. In een wending wordt onthuld dat de monsters hallucinaties zijn die worden veroorzaakt door trippy ruimtepollen op de planeet. Wat echter interessant is, is precies wat de bemanningsleden hallucineerden. Als je goed kijkt, zie je dat het rockmannen zijn, wat een duidelijk eerbetoon is aan het verlaten rockmonster-concept uit de jaren negentig Laatste grens!
Sci-Fi ontmoet het stenen tijdperk
Hoewel het cool was om te laat te zien hoe Star Trek de rotsmonsters van William Shatner tot leven bracht, werd de franchise twee jaar eerder effectief verslagen. In 1999 werd de release van Galaxy zoektochtwat één grote liefdesbrief aan Trek was. Daarin neemt Tim Allens Shatner-achtige personage het op tegen Gorignak, een gigantisch rotsmonster dat ook dient als eerbetoon aan De laatste grens’s verlaten rotsmonster-idee. Uiteindelijk kwamen werelden met elkaar in botsing toen de videogame ontstond Star Trek: Vlootcommando kreeg een Galaxy zoektocht cross-over die verschillende bekende personages uit de film overbracht, waaronder de Gorignak!
Aan de ene kant is het een beetje triest dat we het nooit hebben gezien Willem Shatner vecht tegen een stel animatronische rockmonsters De laatste grens; een extra laagje cheesiness zou de stinkende film alleen maar kunnen verbeteren. Aan de andere kant zijn alle rockmonster-hommages door de jaren heen, inclusief een gigantisch CGI-monster in Galaxy zoektocht en griezelige hallucinaties Ondernemingmaken het offer bijna de moeite waard. Als je nog steeds teleurgesteld bent, heb je Kapitein Kirk nooit keihard zien vechten vreemdeling wie hem gemakkelijk kan vastpinnen, je kunt altijd gewoon wat fanfictie gaan lezen gebaseerd op ‘Amok Time’. Maak je geen zorgen, ik zal je niet veroordelen!
Niet Dat toch veel.
