Luke Howland, 24, trok dit jaar weer bij zijn ouders in. Het maakte geen deel uit van het plan.
Op 19-jarige leeftijd, terwijl veel mensen van zijn leeftijd naar de universiteit gingen, gebruikte Howland zijn spaargeld van middelbare schoolbanen om een winkel voor elektrische fietsen te openen in Flagstaff, Arizona. Nadat hij vorig jaar het bedrijf had verkocht en de winkelruimte waar hij ook woonde, verliet, kwam hij terecht terug in zijn ouderlijk huis.
“Voor iemand die al zo lang alleen is en succes heeft gevonden in het zakenleven, heb ik een soort ego in mezelf verworven”, vertelde Howland me.
Terugkeren naar het huis van zijn ouders was een moeilijke beslissing, zei hij, maar de juiste. Het heeft zijn relatie met zijn familie sterker gemaakt en het ontbreken van huisgenoten – iets wat hij waarschijnlijk zou moeten doen om de huur te kunnen betalen in Arizona – heeft hem geholpen gefocust te blijven op zijn doelen. Zonder huurbetalingen heeft hij ook geld kunnen sparen om uiteindelijk een eigen huis te kunnen kopen.
“Ik heb het geluk dat ik weer bij mijn ouders kan intrekken”, zei Howland. “Ook al verkocht ik het bedrijf en kon ik er wat geld mee verdienen, het had gewoon geen zin om meteen weer een huurcontract of een appartement te kopen voordat ik een andere baan had gevonden of een ander bedrijf had opgericht.”
Howland is verre van de enige weer bij papa en mama intrekken. Een 2025 Pew Research-onderzoek ontdekte dat in 2023 18% van de volwassenen tussen 25 en 34 jaar bij hun ouders woonde. Jonge mannen hadden hier vaker last van dan jonge vrouwen, namelijk 20% vergeleken met 15%.
Voor veel jongvolwassenen is dat de beslissing een financiële strategie. Nu de arbeidsmarkt krapper wordt en de lonen achterblijven bij de woonlasten, is samenwonen met ouders een manier om de kosten van levensonderhoud te verlagen en te werken aan doelstellingen op de langere termijn, zoals het starten van een bedrijf of het nastreven van een eigen woning.
Toch versnelt het terug naar huis verhuizen niet noodzakelijkerwijs de weg naar eigenwoningbezit. A Stedelijk Instituut 2019 Uit onderzoek bleek dat volwassenen die tussen de 25 en 34 jaar bij hun ouders woonden tien jaar later minder snel huiseigenaar of gezinshoofd zouden worden, wat hun financiële succes op de lange termijn zou kunnen schaden.
“Sinds 2019 hebben de stijgende huur- en huizenprijzen en de stijgende hypotheekrente het nog moeilijker gemaakt voor jonge volwassenen die samenwonen om te verhuizen en hun eigen huishouden te vormen, waardoor huwelijks- en vruchtbaarheidsprojecten verder worden teruggedrongen”, zegt Arthur Acolin, universitair hoofddocent aan de Runstad Department of Real Estate van de Universiteit van Washington, tegen Business Insider.
Howland, die volgend jaar 25 wordt, is vastbesloten geen statistiek te worden. Toen ik hem vroeg wat hij vond van de studie van het Stedelijk Instituut en zijn vooruitzichten huiseigenaar worden Op een dag vertelde hij me dat verhuizen deel uitmaakte van zijn succes en dat hij vastbesloten is om zo snel mogelijk huiseigenaar te worden.
“Er kan zeker een argument worden aangevoerd dat mensen die naar huis verhuizen zelfgenoegzaam kunnen worden, maar ik denk dat het van de persoon afhangt”, zei hij. “Voor mij persoonlijk heb ik een actieve motivatie om te vertrekken en te werken aan een eigenwoningbezit.”
Hij heeft zichzelf een deadline van twee jaar gegeven om het hok te besturen.
