“Als jij de dingen kunt doen die ik ook kan”, zegt Peter Parker (Tom Holland). Kapitein Amerika: Burgeroorlog“maar dat doe je niet, en er gebeuren slechte dingen, ze gebeuren door jou.” Het was een omslachtige manier om Peters superheldencredo te benaderen – “Met grote macht komt grote verantwoordelijkheid” – zonder het echt te zeggen. Maar aangezien het personage toen nog maar 15 was, was zo’n onhandigheid gemakkelijk te vergeven. Als er niets anders was, vertelde het fans dat zijn oorsprong als Spider-Man nog steeds plaatsvond; ze gebeurden gewoon buiten het scherm.
Tegen de tijd dat Tony Stark (Robert Downey Jr.) Peter komt rekruteren voor de Avengers Burgeroorloghad hij zijn krachten al verkregen door een radioactieve spinnenbeet, en de meesten gingen ervan uit dat hij kort daarna ook zijn geliefde oom Ben had verloren. Die twee ervaringen vormen de een-tweetje die dat is andere Spider-Man-films wijselijk zijn ‘canon-evenement’ genoemd. Het is tenslotte oom Ben die Peter voor het eerst leert over grote macht en grote verantwoordelijkheid – en wanneer Peter er niet in slaagt de ondergang van Ben te voorkomen, worden die platitudes de ruggengraat van zijn morele code. Het is net zo cruciaal voor de creatie van Spider-Man als de moorden op Thomas en Martha Wayne de creatie van Batman: Zou Peter zonder dit de muurkruiper van zijn buurt kunnen worden?
Als je het Anthony en Joe Russo vraagt, de directeuren van Burgeroorlogis het antwoord nonchalant: “Tuurlijk, waarom niet?”
Burgeroorlog noemt oom Ben niet voor niets: hij behoort niet tot de afkomst van Peter Parker.
Marvel Studio’s
De Russen zijn onlangs om de tafel gaan zitten CBR’en Sean O’Connell om te herdenken het 10-jarig jubileum van Burgeroorlogen hun benadering van het ambitieuze verhaal uiteenzetten. De film diende als MCU-oorsprong voor zowel Spider-Man als Black Panther (Chadwick Boseman) – en hoewel de laatste een effectieve introductie kreeg, zorgde Spidey’s eerste optreden ervoor dat fans jarenlang op hun hoofd krabden.
“Spider-Man was een van mijn favoriete personages toen ik opgroeide, zo niet mijn favoriet”, zegt Joe Russo vertelde O’Connell. Het is dan ook jammer dat de filmmaker alles wat hem zo overtuigend maakt, verkeerd lijkt te begrijpen.
De Peter waarin we elkaar ontmoeten Burgeroorlog lijkt zich op zijn minst marginaal bewust van de gevolgen van zijn passiviteit, maar de Russen behandelen die verantwoordelijkheid en de ondergang van oom Ben als twee afzonderlijke entiteiten, en niet als karaktervormende momenten die zijn ontworpen om samen te werken. Hoewel ze ‘verbonden’ waren met het idee van een jongen die opgezadeld werd met ‘ongelooflijke verantwoordelijkheid’, was het koppelen van die verantwoordelijkheid aan een ‘gevoel van verlies’ gewoon niet logisch voor hun versie van Peter Parker.
Peter is niet verantwoordelijk voor de ondergang van Ben in het MCU – en dat is een enorme omissie.
Marvel Studio’s
‘Volgens ons was hij niet verantwoordelijk voor de dood van oom Ben’, zegt Russo over Peter. “Wat Tom Holland is als acteur: als hij zichzelf de schuld geeft van de dood van zijn oom Ben, denk ik dat hij een heel ander personage wordt.”
Ja. Spider-Man. Het karakter dat hij wordt… is Spider-Man.
Russo voerde aan dat, als Peter verantwoordelijk was voor de dood van Ben, dit tot een andere, ‘intensere’ interpretatie van het personage zou hebben geleid. Dat is weer een grof misverstand over Spider-Man: hoewel eerdere incarnaties van de held zich baseerden op het melodrama en de tragedie van zijn afkomst, waren ze dat niet. alle over het verlies van Peter. Hij is een beroemd levendig personage, dat waar mogelijk overgaat tot grapjes en humor. Maar het is een bewuste keuze die hij maakt in het licht van een steeds engere wereld. “Ik moet een grapje maken”, zegt Spidey Peter Parker: De spectaculaire Spider-Man #6, “want wat is het alternatief?”
Peter zou niet automatisch in eeuwig piekeren verzinken als zijn oom stierf. De ‘intensiteit’ waar Russo zo bang voor was, is eigenlijk gewoon de beslissing om het leven serieuzer te nemen. Het is iets dat elke Spider-Man in een of andere vorm nodig heeft – en Burgeroorlog’De keuze om het te negeren verklaart volledig waarom de MCU-versie van de held vanaf het begin niet beschikbaar is.
Toekomstige Spidey-films moesten overuren maken om de hiaten in de oorsprong van de held op te vullen, waardoor tante May de rol van oom Ben kreeg.
Marvel Studio’s
Door Oom Ben ronduit te negeren, bleef Peter tijdens zijn solotrilogie in een staat van gearresteerde ontwikkeling. Hij was altijd op zoek naar een vaderfiguur om hem te vervangen, zeker, maar waarom? Geen van de Spidey-films kon daar antwoord op geven, en toen regisseur Jon Watts Bens overlijden (en ‘grote verantwoordelijkheids’-speech) achteraf toepaste op Marisa Tomei’s May Parker in Geen weg naar huisdat hoefde niet langer. Het was enigszins bevredigend om die woorden eindelijk in de MCU te horen – maar nogmaals, het sloeg nergens op in vergelijking met de Peter die we ontmoetten Burgeroorlogeen Peter die schijnbaar al was onderwezen over het belang van zijn krachten.
Er is een gevoel dat deze incarnatie van Spider-Man nooit helemaal goed zal voelen, ook al maakt hij zich op om terug te keren met een zo blanco mogelijke lei in Gloednieuwe dag. De Russo’s trapten de boel zonder enige reden op het verkeerde been, waardoor Spider-Man van zijn meest emotionele band werd beroofd. Zonder dit zou er altijd iets kunnen ontbreken in zijn avonturen; deze versie van de held zal misschien nooit zijn ware potentieel bereiken.
