De Nachtheksen was een volledig vrouwelijk Sovjet-bommenwerperregiment dat nazi-troepen aanviel tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Een aanvalstechniek van de nachtbommenwerpers was het stationair draaien van de motor nabij het doel en het glijden naar het bommenloslaatpunt met alleen nog windgeruis om hun aanwezigheid te onthullen. Duitse soldaten vergeleken het geluid met bezemstelen en noemden de piloten daarom ‘Nachtheksen’.
Sommige piloten waren Joods, zoals Polina Gelman:
Volgens Yad Vashem zou zij tot een half miljoen Joden behoren die vermoedelijk in het Rode Leger hebben gediend. Ze vochten niet alleen voor het voortbestaan van de Sovjet-Unie, maar ook tegen de vernietiging van hun volk in de nazi-vernietigingskampen in Polen.
‘Ik heb besloten naar het front te gaan’, schreef Gelman aan haar moeder, en voegde eraan toe: ‘Ik ben een dochter van het Joodse volk’ met ‘een bijzondere rekening’ om met Hitler af te rekenen.
De vrouwen kregen nauwelijks een echt vliegtuig: spuitmachines! – maar ze waren stil en manoeuvreerbaar, ideaal voor nachtelijke aanvallen:
Het regiment vloog in Polikarpov U-2 tweedekkers van staal en canvas, een ontwerp uit 1928 bedoeld voor gebruik als lesvliegtuig (vandaar het oorspronkelijke uchebnyy-aanduidingsvoorvoegsel “U-“) en voor het afstoffen van gewassen, die ook een speciale U-2LNB-versie hadden voor het soort nachtelijke aanvalsmissies die door het 588th werden gevlogen. Het vliegtuig kon slechts 350 kilogram aan bommen vervoeren, dus vaak waren acht of meer missies per nacht nodig. Hoewel het vliegtuig verouderd en traag was, profiteerden de piloten van zijn uitzonderlijke manoeuvreerbaarheid; hij had ook een maximale snelheid die lager was dan de overtreksnelheid van zowel de Messerschmitt Bf 109 als de Focke-Wulf Fw 190, waardoor het voor Duitse piloten erg moeilijk was om neer te schieten…
