Het “officiële” aantal “Star Wars” -films hangt af van wie je het vraagt. In termen van de moderne canon zijn er negen centrale ‘Episodes’, samen met de twee ‘A Star Wars Story’ spin-offs, ‘Rogue One’ en ‘Solo’, en de geanimeerde ‘Clone Wars’-functie (plus de ‘The Mandalorian & Grogu’ van dit jaar). Dan hebben we de Star Wars Legends-inzendingen, namelijk de Ewok-films uit de jaren 80, ‘Caravan of Courage’ en ‘The Battle for Endor’. Eindelijk, er is de beruchte ‘The Star Wars Holiday Special’ uit 1978, wat je zeker zou kunnen betwisten zou moeten als canoniek worden beschouwd (of dat nu strikt genomen zo is of niet).
En dan, als je Echt Als je haren wilt splitsen (wat ik ook doe), zou je zelfs ‘The Great Heep’ uit 1986 kunnen opnemen, een tv-special die diende als een soort grote finale voor de animatieserie ‘Star Wars: Droids’ die één seizoen duurt. “The Great Heep” duurt 48 minuten en bevat een gigantisch droidmonster, de titulaire Heep, die misschien wel een van de engste schurken van de “Star Wars” -franchise is. Hoewel ‘The Great Heep’ is gemaakt door hetzelfde creatieve team dat ‘Droids’ produceerde, is het een veel grotere inspanning en komt het over als een speciaal tv-evenement. Je zult niet veel mensen vinden die ‘The Great Heep’ als een officiële ‘Star Wars’-film beschouwen, maar ik denk dat dit wel moet worden opgeteld. Sterker nog, ik zou zo ver willen gaan om te beweren dat het beter is dan sommige live-actiefilms met een groot budget die zich afspelen in een sterrenstelsel ver, ver weg.
Bovendien is de Grote Heep zelf (John William “Long John” Baldry) een verleidelijk personage. Hij is een oud wezen dat eigenlijk is gebouwd om zichzelf in stand te houden en andere droids te assimileren. In zekere zin is hij zo de (eens zo grote) ‘Star Trek’-schurken die de Borg zijnbehalve dat hij jaren voordat ze kwamen, werd geïntroduceerd.
The Great Heep is een uitstekende aanvulling op de Star Wars-franchise
De tv-serie ‘Star Wars: Droids’ speelt zich ongeveer 15 jaar vóór de gebeurtenissen uit ‘Star Wars: Episode IV – A New Hope’ uit 1977 af en volgt de avonturen van de droids C-3PO en R2-D2 terwijl ze door de handen van verschillende eigenaren gaan. Deze show speelt zich natuurlijk af tijdens het bewind van het Galactische Rijk, dus veel van zijn tegenstanders nemen de vorm aan van gangsters en criminelen.
“Droids” is opgebouwd als een miniatuurtetralogie op zichzelf. In de eerste aflevering, ‘The White Witch’, raken C-3PO (Anthony Daniels, natch) en R2-D2 in de ban van een aantal speederbike-racers, en deze personages blijven de volgende drie afleveringen bij de duo’s als onderdeel van de ‘Trigon One’-boog. Afleveringen 5-9 vormen vervolgens de “Mon Julpa” -boog, die, grappig genoeg, een piraat bevat met de naam Kybo Ren. Ten slotte vormen de laatste vier afleveringen van de serie een boog genaamd “The Adventures of Mungo Baobab” en concentreren ze zich op Mungo’s zoektocht naar zeer waardevolle en zeldzame kristallen die bekend staan als Roonstones.
Omdat de “Star Wars”-films vaak worden gepresenteerd als afleveringen van een groter geserialiseerd avontuur, is de mini-boogopstelling van “Droids” perfect passend. Bovendien heeft de show hetzelfde wilde, alles-kan-gebeuren-gevoel van avontuur dat zoveel van de beste ‘Star Wars’-projecten omarmen. Het helpt ook dat de animatie wiebelig en dynamisch is dankzij de artiesten van Nelvana, de Canadese animatiestudio achter ‘Inspector Gadget’ en later ‘Care Bears’, ‘Madballs’, ‘Babar’ en de tekenfilmserie “Beetlejuice”..
En natuurlijk bereikt ‘Droids’ zijn hoogtepunt met het beste hoofdstuk, ‘The Great Heep’. Het is het grootste deel van de show en bovendien een uitstekende “Star Wars” -special.
The Great Heep zelf is een geweldige Star Wars-schurk
“The Great Heep” is eigenlijk een prequel op de verhaallijn van Mungo Baobab. C-3PO vertelt zelfs hoe hij en R2-D2 op weg zijn naar de hechtenis van Baobab aan het begin van de special, waarbij een deel van “The Great Heep” plaatsvindt met Baobab op de paradijselijke planeet Biitu. Uiteraard worden de droids (en anderen) uiteindelijk ontvoerd door boze robotdrones en in de gevangenschap van de Grote Heep gebracht.
Zie je, de Grote Heep doorzoekt werelden op zoek naar hun hulpbronnen en maakt andere droids tot slaaf. Om welwillend over te komen heeft hij echter een droidharem (!), waar sommige droids zich bij mogen aansluiten. Het blijkt echter dat Heep R2-eenheden eet om te overleven en in bed ligt met het rijk. Hij is in wezen een gigantische, rollende ertsverwerker, dus hij verdient de kost door erts te verkopen aan imperiale kopers. “The Great Heep” gaat dus vooral over C-3PO en R2-D2 die samenwerken met verschillende niet-droid-personages om te proberen de invloed van Heep omver te werpen.
Over het geheel genomen is Heep een van de engste monsters in de “Star Wars” -franchise. Hij is zo groot dat je alleen maar vol ontzag kunt staren. Alleen al de aanblik van hoe hij zijn mond in een lopende band verandert, is angstaanjagend. Bovendien is Heep in staat zijn eigen misdaadsyndicaat te runnen en tegelijkertijd het kwaad van het rijk in stand te houden. Hij is de meest formidabele tussenpersoon van het “Star Wars”-stelsel en staat gelijk aan een echte mini-baas van videogames. Waar ik eigenlijk op doel is dat Heep geweldig is.
“Star Wars: Droids”, samen met “The Great Heep”, is momenteel beschikbaar om te streamen op Disney+.
