Er valt iets te zeggen voor het leven in een tijd waarin Hollywood duidelijk nog steeds probeert uit te vinden hoe dit hele “videogame-aanpassing” ding kan werken. Het lijkt op het vroege Wilde Westen, toen superheldenfilms zich nog in hun meest ontluikende fase bevonden, wat leidde tot een spervuur van unieke inspanningen, variërend van ‘Blade’ tot de vroege ‘X-Men’-films tot zelfs zoiets subversiefs als M. Night Shyamalan’s ‘Unbreakable’. Tot nu toe is het videogamelandschap bezaaid met een vergelijkbare spreiding van zowel treffers als missers. Voor elke “The Last of Us” of “Fallout” of (hopelijk) “Mortal Kombat II,” er is een “Uncharted” of “Borderlands” of “Five Nights At Freddy’s 2.”
Maar misschien heeft ‘Barbarian’ en ‘Weapons’-regisseur Zach Cregger eindelijk de code voor eens en voor altijd gekraakt met zijn aanstaande versie van ‘Resident Evil’. Onze eerste officiële blik op de nieuwe trailer toont niet alleen een beat-voor-beat nabootsing van de games, maar een gloednieuw verhaal dat wordt verteld binnen de angstaanjagende grenzen van deze franchise. Fanfavorieten zoals Leon, Chris, Jill of Claire zullen deze keer waarschijnlijk niet te hulp schieten. In feite is de enige hoofdpersoon die we zelfs maar in de beelden zien (nog steeds ademend, dat wil zeggen) Bryan van Austin Abrams, een ongelukkige medische koerier die betrapt wordt te midden van wat lijkt op een uitbraak van het T-Virus, zonder absoluut geen back-up aan de horizon.
Dat zou, meer dan wat dan ook, de sleutel kunnen zijn om deze film te laten slagen waar zoveel anderen hebben gefaald. De aanpassing van Cregger lijkt al de aantrekkingskracht van de beste ‘Resident Evil’-games te begrijpen. In plaats van een actievolle aanpak met schietende wapens, is dit een terugkeer naar de originelen: horrorgericht, met krachtige vijanden die niet gemakkelijk kunnen worden neergeslagen, waardoor een gamer en zijn alarmerend beperkte inventaris het in wezen tegen de wereld opnemen.
Resident Evil van Zach Cregger lijkt de perfecte benadering van een videogame-aanpassing
Weet je wat veel is, veel beter dan een videogamefilm of show waarin eenvoudigweg de plot en de beelden van een game met 100% getrouwheid worden gekopieerd en geplakt? Wat dacht je van een exemplaar dat van nature de kernaantrekkingskracht van het bronmateriaal begrijpt, liefdevol de iconografie omarmt die we allemaal kennen en waar we van houden, en eigenlijk de moeite om er iets nieuws mee te doen. Het is nog veel te vroeg om te zeggen of ‘Resident Evil’ van Zach Cregger de hype zal waarmaken, maar er is geen tekort aan redenen om er het beste van te hopen.
Zoek niet verder dan de nachtmerrieachtige reis die hoofdpersoon Bryan ondergaat in deze teaser-trailer. Het is waar dat zijn specifieke omstandigheden niets van de Spelen weerspiegelen, maar de grote lijnen van zijn moeilijke situatie doen dat wel. Als iemand bewijs nodig heeft dat Cregger de ‘Resident Evil’-diehard is die hij lijkt te zijn, kijk dan hoe Austin Abrams in het holst van de nacht door griezelig lege vergezichten rent, schijnbaar verlaten gebouwen verkent, verwoed lades opentrekt voor grondstoffen, en beloond wordt voor zijn inspanningen met een jachtgeweer… om er vervolgens achter te komen dat hij geen kogels heeft. Er zou kunnen worden aangevoerd dat dit segment alleen al de puurste distillatie is van de games die we ooit in live action hebben gezien.
Dit zou wel eens precies kunnen zijn wat zoveel gamers beweren te willen van elke aanpassing van hun favoriete serie: een terugkeer naar de eerste drie veelgeprezen delen. Dit waren de games die ‘Resident Evil’ in de eerste plaats op de kaart brachten en de toon zetten voor alles wat volgde. Filter die gevoeligheid door de moderne lens van ‘Biohazard’, ‘Village’ en ‘Requiem’, en je hebt de ingrediënten voor iets heel speciaals.
Zal Resident Evil de franchise terugbrengen naar de uitgeklede, minimalistische basis?
Fans zullen misschien opmerken dat de beelden van “Resident Evil” nogal wat achterhouden, en dat is zeker zo bedoeld. Hoewel we korte glimpen opvangen van gemuteerd ogende monsters, locaties die verwijzen naar sinistere ontwerpen, en basisproductieontwerp dat teruggrijpt op de stemming en sfeer van het bronmateriaal, is dit een redelijk eenvoudige teaser in elke zin van het woord. En zelfs Dat is genoeg om de aanpak van Zach Cregger des te veelbelovender te maken.
Overal waar je kijkt lijkt ‘Resident Evil’ maar één ding te benadrukken: een uitgeklede, minimalistische en back-to-basics terugkeer naar wat deze franchise in het begin zo geweldig maakte. Afgezien van het voor de hand liggende feit dat Austin Abrams dat wel is zo goed door iemand aan het einde van zijn touw te spelen en in totaal wanhopige problemen achter te laten (wat we zagen in “Wapens” en zal binnenkort weer te zien zijn in de komende “Whalefall”), alles aan deze beelden benadrukt de pure hulpeloosheid van iemand die onbewust in een situatie als deze terechtkomt. Op hun best jaagden de ‘Resident Evil’-spellen op onze donkerste kwetsbaarheden en angsten, waarbij ze onze rug tegen de muren dwongen en ons uitdaagden ons verstand te gebruiken om een uitweg te vinden. Hoewel een aanpassing niet de onderdompeling en interface kan nabootsen van een gamer die de acties van een personage bestuurt, kan het ons zeker terugbrengen naar dat dierlijke basisinstinct van de noodzaak om koste wat het kost een manier te vinden om te overleven.
Ja, je zou kunnen zeggen dat we hier behoorlijk enthousiast over zijn en alle praktische mogelijkheden sijpelt uit elke opening. (Graag gedaan voor dat beeld.) “Resident Evil” zal op 18 september 2026 zijn weg naar de bioscopen vinden. Dat is net genoeg tijd voor een nieuwe playthrough van de games.
