Kijkend naar de in Londen gevestigde grafisch ontwerper Eloise Aitken werk, worden we herinnerd aan al het plezier en de vrijheid van publiceren in eigen beheer – van knippen, plakken, scannen, herdrukken en volledige controle over alle hoeken van de pagina. De glorieus analoge benadering van de ontwerper maakt vaak gebruik van archiefmateriaal om zelf essays, zines en boeken te publiceren over onderwerpen als cyberfeminisme, radicale uitgeefpraktijkenof zelfs duiven. Haar favoriete printmethoden voor deze publicaties wisselen tussen alternatieve technieken zoals Risograph en oplages op uw dagelijkse Xerox, maar altijd met een bewust lo-fi uitstraling.
“Ik ben sterk geïnspireerd door radicaal printontwerp, vooral uit de jaren zeventig na de geboorte van de Xerox”, zegt de ontwerper, “zoals Spitsmuis En OZ-tijdschrift evenals protestbanners en zines. Ik hou van het snelle, onvolmaakte, tactiele gevoel en ik probeer dit na te bootsen door mijn werk fysiek te bewerken.” Hoewel haar met de hand weergegeven processen, zoals collageren, scannen en sorteren, optimaal gebruik maken van de zachte, lage resolutiekorrel van de Xerox of het karakter van het vuil en stof dat aan de glasplaat kleeft, gaat het bij het drukken op ‘kopiëren’ niet alleen om een bepaalde esthetiek voor Eloise. “Ik ben gepassioneerd door de sociale implicaties die dit tijdperk had op grafisch ontwerp en hoe de commerciële drukkerij het toegankelijk maakte om snel en economisch fysiek werk te creëren”, vertelt ze. Voor de ontwerper gaat het ontwerp van publicaties minder over polijsten en meer over het doorgeven van dingen om te lezen, zien, aanraken en delen in vaten die het gevoel hebben dat ze een beetje meer ziel hebben.
Veel van het beeldmateriaal dat Eloise op de gedrukte pagina aanbrengt, is terug te vinden in collecties oud drukwerk, fotografie of in films. Zelfpublicatie zien als een manier om haar eigen collecties met referenties en onderzoek over onderwerpen als de geschiedenis en de erfenis van Xerox-kunst in haar boek te verspreiden Luid papier! Of de syllabus van Paul Soulellis over radicaal publiceren in haar boek Dringende ambacht!, Eloise brengt beeld en tekst op nieuwe en onverwachte manieren samen. Naast haar liefde voor onafhankelijke cinema en meer onontdekte beelden, is het maken van boeken door Eloise ook gevormd door ontwerpers die ‘fundamenteel’ zijn geweest voor haar creatieve reis – ‘zoals EAKpress, David O’Mara en Yasseen Faik om er maar een paar te noemen!’
