De gewichtsverliescultuur in Amerika is niets nieuws: onze collectieve obsessie met dun zijn is meer dan een maatschappelijk ideaal: het is praktisch een religie. Maar in een land waar zelfverbetering door hard werken wordt geprezen, zou de snelle GLP-1-revolutie voor gewichtsverlies – zonder de ‘no-pain, no-gain’-arbeid – mensen misschien op het verkeerde been zetten.
Dat is de suggestie van A nieuwe studie van Rice University vorige maand gepubliceerd in de Internationaal tijdschrift voor obesitas. Volgens het onderzoek, ondanks de populariteit van GLP-1-medicijnen zoals Ozempic, Wegovy en Zepbound en hun indrukwekkende effectiviteit, en ondanks dat veel mensen de dramatische resultaten prijzen, kunnen je vrienden en buren je misschien nog steeds beoordelen vanwege Hoe je verliest het gewicht, vooral als je het weer hebt gewonnen. (Omdat, zoals het populaire Apple TV-programma ‘Your Friends and Neighbours’ in de trailer van seizoen 2 zegt: ‘In a dorp (land) waar perceptie negen tiende van de wet is, moet je de schijn ophouden.”)
Een bijzonder stigma
Hoezeer Amerikanen er ook naar verlangen om mager te zijn – bijna net zo graag als om rijk te zijn – we hebben altijd een haat-liefdeverhouding gehad met ons gewicht. In een land waar 72% van de volwassenen van 20 jaar en ouder heeft overgewicht of zwaarlijvig is, is het vinden van een ‘magische kogel’ om dit probleem op te lossen iets dat de inmiddels miljarden dollars aan energie heeft aangewakkerd. gewichtsverlies industrie decennia lang.
Maar volgens de studie rust er een bijzonder stigma op degenen die afvallen met GLP-1’s – vaak veel gewicht, snel – en dat gewicht weer terugkrijgen nadat ze met de medicatie zijn gestopt.
Onderzoekers vroegen deelnemers aan de studie om mensen die gewicht verloren met GLP-1-medicijnen te vergelijken met degenen die een dieet en lichaamsbeweging volgden, of helemaal niet afvielen. De resultaten waren duidelijk. Ze ontdekten dat GLP-1-gebruikers strenger werden beoordeeld dan degenen die gewicht verloren door middel van een dieet en lichaamsbeweging.
Maar nog opvallender is dat zij degenen die de medicijnen slikten strenger beoordeelden dan iemand die helemaal geen gewicht afviel.
“We hadden verwacht dat er een stigma zou kleven rond het gebruik van een GLP-1”, studeerde co-auteur Erin Standen, assistent-professor psychologische wetenschappen aan de Rice University. gezegd in een persbericht. “Maar wat ons verraste was de omvang ervan.”
De conclusie: gebruik van GLP-1-medicijnen mee kan komen meer oordeel dan helemaal niet afvallen– wat onderzoekers ‘de GLP-1-paradox’ hebben genoemd. De bevindingen benadrukken een gecompliceerde realiteit: “Stigma verdwijnt niet met gewichtsverlies, het neemt eenvoudigweg een andere vorm aan.”
