Prime-video viert het eerste weekend van mei door nieuwe films toe te voegen over autoraces, chique feesten en moorden. Wat is er niet leuk aan?
Aan de bovenkant van Kijk met ons mee‘ bingelijst is Haasteen spannende sportbiopic met in de hoofdrol Chris Hemsworth, Olivia Wilde en een stel oldtimers.
Als je de behoefte aan snelheid niet voedt, probeer dan eens Gosfordparkeen Oscarwinnend moordmysterie met in de hoofdrol elke levende Engelse acteur Ryan Filip om een of andere reden.
Eindelijk, als je zin hebt in vintage angsten, stream dan Psycho IIeen verrassend goed vervolg met de terugkeer van de engste boeman uit de bioscoop, Norman Bates.
‘Rush’ (2013)
In de jaren zeventig was er geen rivaliteit in de autosport heviger dan die tussen James Hunt (Chris Hemsworth) en Niki Lauda (Daniël Brühl). Tegenpolen qua uiterlijk, temperament en vrijwel al het andere, de twee sporters voerden oorlog met elkaar op het circuit en in de pers. Maar wanneer een van hen door een gruwelijk ongeluk buitenspel wordt gezet, verandert hun rivaliteit in iets verrassends: een vriendschap gebaseerd op wederzijds respect. Kunnen deze twee legendes, nu de allerbelangrijkste Grand Prix van Duitsland begint, concurreren met dezelfde intensiteit en ambitie die hen beroemd hebben gemaakt?
Geregisseerd door Ron Howard en gebaseerd op een waargebeurd verhaal, Haast is een fascinerend sportdrama over twee mannen die één ding gemeen hadden: de wens om de beste autocoureur ter wereld te zijn. Wat is er fascinerend aan Haast zo wordt de verschillende reis van elke man naar het bereiken van de top weergegeven. Hemsworths Hunt is glamoureus en hedonistisch – voor hem is winnen de sleutel die ongekende geneugten zal ontsluiten – terwijl Brühls Lauda methodischer en logischer is. De racescènes uit de film vormen een hoogtepunt, maar het zijn de rustigere momenten buiten de baan die het langst in de herinnering blijven hangen.
Haast wordt gestreamd op Prime Video.
‘Gosfordpark’ (2001)
Maggie Smith in Gosfordpark.
Amerikaanse films/EverettSir William McCordle (Harry Potter‘S Michaël Gambon) is vermoord, en vrijwel iedereen op zijn weelderige landgoed op het platteland is een verdachte – zelfs zijn hond Pip (Widget). Het vreemde aan de moord op William is dat hij twee keer vermoord lijkt te zijn: eerst door vergiftiging en daarna met een mes in de rug. Wie haat William zo erg dat hij twee keer heeft geprobeerd hem te vermoorden? Of zijn er twee moordenaars die uit zichzelf besloten om ongeveer tegelijkertijd toe te slaan?
Het zou verkeerd zijn om te categoriseren Gosfordpark als slechts een moordmysterie, hoewel er wel een moord plaatsvindt, en de onthulling van wie het heeft gedaan inderdaad een verrassing is. Maar zoals bijna allemaal Robert Altman’s beste films, Gosfordpark is meer dan wat het aan de oppervlakte lijkt te zijn. De legendarische regisseur is echt geïnteresseerd in de verschillen tussen de bovenklasse – de rijke heren en grand ladies die altijd verveeld lijken met hun rijkdom – en de benedenklasse, die hun eigen soort snobisme hebben waarmee ze elkaar afranselen. Gosford Park is zo rijk aan karakterdetails en zo compact met zijn vele, vele subplots dat je het meerdere keren moet bekijken om het ten volle te kunnen waarderen.
Maar wat is het leuk om hem voor het eerst te zien! De film is vaak erg grappig, met Maggie Smitzoals de verwende weduwe gravin Trentham, Constance, die net zo nonchalant beledigingen weggooit als ze de koele Britse lucht inademt, en het samenspel tussen de hogere klasse en de bedienden is rijk aan komische mogelijkheden. Er hangt ook een sfeer van tragedie aan de zijlijn, die pas naar de voorgrond wordt gebracht in een climaxscène die bewijst Helen Mirrenals de strak gewonde huishoudster mevrouw Wilson, is een van de beste Britse acteurs die er leven. Mysterie, komedie, tragedie, satire en romantiek — Gosfordpark heeft het allemaal, en weinig films daarvoor of daarna hebben de dramatische kracht en pure amusementswaarde ervan geëvenaard.
Gosfordpark wordt gestreamd op Prime Video.
‘Psycho II’ (1983)
Na meer dan 20 jaar in het gekkenhuis, Norman Bates (Antonius Perkins) is terug – en hij zweert dat hij het hele psychomoordenaargedoe achter zich heeft. Hij neemt zelfs een baan aan als kok op korte termijn bij het plaatselijke restaurant en krijgt een romance met een jonge serveerster, Mary (Ik Tilly), die gelooft dat hij hervormd is. Maar wanneer mensen beginnen te verdwijnen, verdenkt iedereen Norman – inclusief Norman zelf, die er niet zo zeker van is dat moeder volledig uit zijn beschadigde psyche is verdwenen.
Als je het feit accepteert dat Psycho II lang niet zo goed is als het origineel (welke film is dat wel?), dan zul je genieten van dit verrassend effectieve vervolg op Alfred Hitchcockmeesterwerk uit 1960. Gemaakt op het hoogtepunt van het slasher-tijdperk begin jaren tachtig, zijn er een paar gruwelijke moorden, maar dat doet niets af aan Perkins’ verrassend genuanceerde optreden als een oudere, meer paranoïde Norman. De slotscène is zo’n verrassing dat je bijna in lachen uitbarst; zo onverwacht, gruwelijk en, ja, grappig is het. Maar dat zou je ongeveer kunnen zeggen Psycho II als geheel een film die bij elke plotwending en messlag de conventies en verwachtingen tart.
